گیل آوایی، شورم -1

شبانه - گیل آوایی

2012-01-21T16:28:00.002+01:00

شبانه

گیل آوایی

نیمه شب 21ژانویه 2012

درون خویش به لبخندی رنگ زدن

رنگین کمان دروغینِ خاکستری ی این سالهاست

که بهارانش کوچیده اند

راستی را

کجا می رسد آهِ اینهمه که با خود می کشیم!؟

دیگر دوپاره گی

همزاد نسل فراموش شده است

سیاهکل

آمل

اوین

خاوران

آه دوش به دوش خشمآگین هوار بودن

پایی در کوله یاد هزار با خود کشیدن

مسیحا واری که دمش گرم

نجوای همه فصول است بی گام

غارت

صلیب می باراند

یک وطن

مشت می ساید به سوگ

وچنین فضیلت باخته

شاهدانند در چنبره هر آنچه که نیش از پی نیش

تاب می خورد

خشمی اگر می شد آتشی

سلاح

سیاهکل

آه

دستها له له می زدند

دریغا دریغا

گفتن و گفتن

بی گوش شنوایی تو گویی

در هیچ جاری ی این خاک

وتو خوش داری

همین لبخندی که می چینی هر از گاهی

به هایی

که هوی ناگزیر نقش می زند

وای اگر برای ما تصمیم بگیرند - گیل آوایی

2012-01-12T17:09:00.000+01:00

ملت ایران اگر خودش برای سرنوشتش تصمیم نگیرد، برایش تصمیم می گیرند چه با سرنگونی حکومت اسلامی و چه در مهار دیوانگیهای این حکومت جهل و جنایت!

گفتگو و نوشتن و پند و اندرز به هر آن کسی که در این حکومت یا از این حکومت باشد، آب در هاون کوبیدن است. با همه ی این حکومتِ ایران برباد ده وُ آزادی کش، باید جنگید! چگونگی این مبارزه با ملت ایران است. نه کشورهای خارجی برای آنها خواهند جنگید و نه هیچ نیروی سیاسی بجای آنها قادر به دگرگون کردن شرایط خونبار و نکتبار کنونی است. همه چیز به ملت ایران بستگی دارد. یا میدان آمدن و بزیر کشیدن حکومت نحس اسلامی یا مرگ تدریجیِ خود و نسلهایی که می آیند. با این حکومت و شرایطی که پیش روی ما ایرانیان است، با تداوم حاکمیت کنونی، باتلاق متعفن اسلامی، ایران را به حقارت بیشتر و غارت شدگی بیشتر و بی فرهنگی بیشتر و سقوط اخلاقی بیشتر و ریاکاری بیشترو دورغ بیشتر و ویرانیِ ویرانتر فرو خواهد برد.

همه ی ما نسبت به شرایط کنونی و خطرهایی که تهدیدمان می کند و آینده ای که از دل این روزها خواهد آمد، مسئولیم. حاکمیت بی مسئولیت، ما را از وظیفه ای که به خود و سرزمین مان داریم، مبرا نمی کند. یا تصمیم بگیریم یا برایمان تصمیم می گیرند!

وای اگر برای ما تصمیم بگیرند!

جاه طلبی خامنه ای جنایتکار با ارتجاعی ترین نیروهای حکومت اسلامی، مشکلی ست که با سقوط همه حکومت اسلامی حل می شود - گیل آوایی

2011-12-03T23:44:00.000+01:00

دوازدهم آذرماه 1390/ چهارم دسامبر2011

نخست بگویم که خامنه ای نه رهبر مردم است و نه اصولن مشروعیتی سیاسی در ایران دارد. خامنه ای با غارت یک کشور و یک ملت، برای کسب وجهه ی دینی سیاسی باج و رشوه می دهد. خامنه ای از نگاه ایرانیان هیچگونه مشروعیت سیاسی در ایران ندارد. خامنه ای جنایتکاریست که فقط باید در یک دادگاه ملی محاکمه شود. خامنه ای سیاهکارترین ساختار مافیایی را در ایران حاکم کرده است. خامنه ای دزد سرگردنه ایست که سردسته ی مشتی لُمپنِ قاتل، دزد و ریاکار است و با جنایتهای هولناک، همه ی کشور و ملت را به گروگان گرفته است. خامنه ای آینه ی تمام نمایی از اسلام سیاسی ست. آینه ا ی که درونمایه نفرت و انتقام و ریاکاری و دزدی و غارت و خشونت آن را آشکارا می نمایاند. نوشتن به چنین جنایتکاری برای بیان تظلم و دادخواهی و پند و اندرز جز خودفریبی و ریاکاری و توهم آفرینی نیست. هر کس با هر دلیل و هر توجیهی، خامنه ای را رهبر مردم بداند یا بگوید، جز سفسطه کردن و مشروعیت خریدن برای این جنایتکار، کاری نمی کند. خامنه ای ابله ترین، جنایتکارترین چهره ی دین سیاسی است که حکومت اسلامی را به نقطه ی غیر قابل بازگشت رسانده است. به مثابه ی بمبی که چاشنی آن با خون هزاران بی گناه، کشیده شده است و تنها انفجار آن همه را آسوده می کند!

این حکومت در شرایطی قرار گرفته است که بی هیچ تردیدی، هرگونه گشایش در فضای سیاسی ایرانِ تحت حکومت اسلامی، به سرنگونی آن ختم می شود. تاکنون از همین نقطه ضعف خود، بجرانهای خود آفریده ای راه انداختند و سوار بر آن، با شیادانه ترین وجه و صد البته جنایتکارانه ترین هم، از مرحله ی خطر سرنگونی جان به در برده اند. اما از پی هر بحران خود آفریده ( مصنوعی) جانی ترین ها در جای جای کلیدی این حکومت جا گرفتند. تبهکارترینها قدرت را مونوپل خود کردند. تقسیم قدرت بین خودی هاشان تا بدانجا پیش رفت که هر عنصرِ با نیم درکی از واقع بینی و عاقبت اندیشی را به حاشیه راندند. و در کل این حرکتها، خامنه ای همسو با همین نیروهای ارتجاعی تر از همه شان یارگیری کرد و رهبری بلامنازع خونبارش را یک کاسه کرد.

همه کسانی که در مجالس از شورایشان گرفته تا خبرگان و مصلحت نظام تا دولت های علنی و در سایه( بیت مافیای خامنه ای ) جا گرفته اند، از نیروها و عناصر بشدت ریاکار، ارتجاعی و فرصت طلب هستند که حتی به آموزگاران و ولی نعمتهای پیشین شان ( از آیت الله های عمامه گنده گرفته تا کسانی مثل رفسنجانی و موسوی و خاتمی و......) رحم نکرده و نمی کنند. تنها چاقویی اند که دسته اش را بریده و می برند و خواهند برید هم!

نمونه های بسیاری در مدیریت کنونی حکومت اسلامی هستند که علیرغم داشتن منافع مشخص مالی/گروهی از نوع تبهکارانه ی مافیایی اش، نشان دهنده ی بسیار روشنی از رشد تبهکاران ارتجاعی در حکومت اسلامی اند. اینان از همان دسته عناصر سرکوب، جنایت، دزدی، واسطگی، دلالی اند که مرحله به مرحله موقعیت قوی تر و کارایی تر و صد البته امین تر برای مافیای موسوم به بیت رهبری یعنی همان دولت یا حکومت اصلی در دل آنچه که در ظاهر به نام قوه مجریه و قضایی و مقننه، معرفی کرده اند، در چنین جایگاه ساختاری حکومت اسلامی قرار گرفته اند. یعنی پادوی جنایت و جهل و قتل و غارتهای دیروز، امروز خود به جایگاهی رسیده است که پادوی خودش را می آفریند. پادویی که با منافع او همسو و در خدمت آن باشد. و همین روند است که هر روز متعفن تر و ویرانگرتر و جنایتکار تر چنگ و دندان به همه حتی به خودشان می کشند، همانطور که از همین چنگ و دندان به اربابان دیروزشان کشیدند!

چه کسی می توانست حتی تصور کند که دختر فسنجانی چنان مورد توهین و ناسزای علنی ی مشتی لُمپن و نوچه ی کسانی چون احمدی نژادها قرار گیرد!؟ چه کسی می توانست تصورش را بکند که احمدی نژاد بازجو در بیدادگاههای حکومت اسلامی از نردبان مدیریتی حکومت اسلامی چنین بالا رود که اوباشان خودش را هم سازمان دهد و بر روی کسانی چون موسوی و کروبی و رفسنجانی و آیت الله هایی چون دست غیب چنگ و دندان بکشد!؟ این همان روندی ست که حکومت اسلامی تکوین یافته است و در کل این روند، از همان ابتدا خامنه ای با چنین جنایتکاران بی چشم و رو، یارگیری کرد و قدرت را یک کاسه کرد. آنکس که بر روی کسانی چون رفسنجانی تیغ کشید، بر روی خامنه ای هم تیغ می کشد. همانکه پیشتر بیان شد تنها چاقویی ست که دسته اش را می بُرد!

اکنون حکومت اسلامی به چنان ساختار مافیایی ای تبدیل شده است که همه چیز می تواند باشد الا یک حاکمیت سیاسی. حکومت اسلامی برآیند سه دهه از مدیریت بلبشویی با ملاکهای چاپلوسی، دلالی، رشوه، ریاکاری، غارت و جنایتهای هولناک، است و اینک پلیدترین نیروها و عناصر ارتجاعی را به چنین جایگاه مدیریتیِ کلان در حاکمیت اسلامی رسانده است و بر همین پایه نیز آلودگی به چنان حدی رسیده است که چنان ملاکها تا انفجار از درون پیش خواهد رفت.

اما چنان انفجار درونی حکومت اسلامی بگونه ای نیست و نخواهد بود که جامعه و کشور و ملتِ اسیر در چنگال این خون اشامان بی آسیب بمانند. هر روز که از عمر این جنایتکاران با چنین ساختاری که بیان شد، می گذرد، حاکمیت به شیوه های سرکوب بیشتر طالبانی روی خواهد آورد. هر چه بیشتر به پیاده کردن بدیلهای بشدت ارتجاعی و طالبانی تکیه خواهد کرد. هرچه صبر و انتظار و بی عملی در برخورد و مبارزه با این حکومت بیشتر شود، قدرت گیری بیشتر و سرکوب سازمانیافته تر و شرایط بشدت خونبارتر و خفقان هولناکتر بر کشور حاکم خواهد بود. تثبیت هر چه بیشتر این حاکمان در ساختاری این چنین لُمپن و بی ریشه در حکومت اسلامی، روزگار بسیار سیاهی را بر سر ایران آوار خواهد کرد. بحث دخالت نیروها یا کشورهای خارجی تنها زمانی می تواند جدی گرفته شود که براستی حکومت اسلامی با بحرانهای غیر قابل مهار بر منافع آنان در منطقه چنگ یا بخطر اندازد. واقعیت این است که ایران از نگاه غرب نه در جهت منافع مردم ایران که منافع خودِ انان است و حتی حکومت اسلامی اگر در چارچوب منافع آنان جایی بگیرد، هیچگاه مورد یورش آنان یا برنامه سرنگونی شان قرار نخواهد گرفت. از سوی دیگر چشم انداز تغییر یا سرنگونی حکومت اسلامی هم از نگاه غرب باید بگونه ای باشد که حاکمیت جایگزین در جهت منافع شان باشد ( نمونه های پاکستان، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، و.....) نه اینکه حکومتی ملی/دمکرات در ایران بر سر کار بیاید که بر هر چیز و هر سیاستی از نگاه منافع ملی ایران می نگرد.

از همین نگاه است که دو سوی یک مبارزه پیش روی ماست. یک سو همه ی حکومت اسلامی ست و یک سو ملت و سرزمین ماست. هر برخورد یا هر گامی برای رهایی از این حاکمیت سراپا خون و جنایت و غارت، باید با درونمایه ی سرنگونی ی همه حکومت اسلامی باشد و هر یارگیری در این مبارزه باید با چنین مرز و ملاکی باشد وگرنه هر به میدان آمدن مردم ما، با کسانی نیمه راه از درون همین حکومت، همان و همینی می شود که گرفتار آمده ایم.

خامنه ای فقط و فقط با جنایت و خفقان و خون بر سر قدرت مانده است این حقیر ابله همانیست که در نماز جمعه ی گاهان اعتراضات مردمی ذلیلانه اشک ریخت و حتی بساطش را برای فرار بسته بود! و امروز پس از آن همه خون ریزی چنین برخورد می کند. زور تنها زبانی ست که خامنه ای و مافیای لمپن اش می فهمند.

تنها با زبان زور و پسِ گردنی باید با این ابله برخورد کرد نه رهبر فرزانه خطاب کردن یا نامه نوشتن به او یا پند و اندرزهای آیت الهی!

خامنه ای از نگاه ملت ایران، قاتل شریفترین فرزندان میهن ماست و هیچ گونه مشروعیت سیاسی/حقوقی ندارد. گروگان گرفتن یک ملت و خفقان و سرکوب، مشروعیت سیاسی/حقوقی نیست بلکه مجرمیت است! جاه طلبی خامنه ایِ جنایتکار با مافیای دزد و قاتلش، مشکل اساسی امروز ایران است که فقط و فقط با سرنگونی همه ی حکومت اسلامی، از بین می رود! هرگونه اصلاح یا تغییر در درون این حکومت، جز فرصت دادنِ بیشتر به جانیان اسلامی و تداوم عمر نکبتبارشان نیست و چنین برخوردی سبب سر در آوردن چندباره ی تبهکاران ریاکار و جانی می شود. نه خود را بفریبیم و نه از مسئولیت مبارزه با همه ی این حکومت شانی خالی کنیم!

آقایان آیت الله ها، همین حکومت اسلامی، بلاهت خونبار اسلام شماست! که ایران را به خون و تباهی نشانده است! گیل آوایی

2011-11-30T10:16:00.001+01:00

آذرماه 1390

از پی اینهمه جنایتی که بر یک ملت و یک کشور می رود، آیا جای تردیدی باقی می گذارد که از دلِ اسلامِ هزار تناقضِ سراپا نفرت وُ انتقام وُ خرافه، حکومتی چنین هولناک سر برآورده است!؟

آیا با همه ی جنایتهای رفته بر یک ملت که دار و ندارش را به تاراج برده اند، تردیدی باقی می نهد که حکومت مافیا ولایت وقیح، برایند همان اراجیف قسط وُ عدل وُ علی وُ حسین وُ محمد است!؟

آیا این همان غربالِ هزاران بار زوزه کشیده شده ی آخوندها نیست که انقلاب اسلامی زیردستان را فرادست و فرادستان را زیردست می کند!؟ و چنان رحمان و رحیم بودن اسلام و فرهنگ رحمت الهی این خرافه فروشان، به این جا می رسد که مشتی لُمپنِ بی ریشه به ناموس و حیثیت و هست و نیست یک ملت و یک کشور چنگ می اندازد و به اینجایی می انجامد که ولایت وقیح اش حتی برای خدایشان هم تره خرد نمی کند!؟ و پیغمبرشان باید روی دست همین ولایت وقیح که ریاکارانه برای تطهیر اسلامشان به رهبر نظام تبدیل می شود، آب بریزد!؟

جنایتها تا کجا باید باشد!؟ خیانتها تا کجا باید باشد!؟ نابرابری و دزدی و غارت و تجاوز و قتل و دزدی و ناامنی تا کجا باید باشد تا بر این واقعیت خونبار رسیده باشند این حضرات که کلی گوییهای دهن پرکنِ قرنها ریاکاری به اینجایی می رسد که حتی زن و بچه و ناموس خودشان هم در امان نیستند!

رهبر شیعیان جهانشان در نجف خفقان می گیرد و یک آه بر نمی آورد در همسویی با اشک و فقر و بیدادی که به مردم می رود و شاهد ترکتازی اسلام خون و نفرت و جنایت بر ایران و ایرانی می شود! وقاحت از این آشکارتر!؟ آیت الله های شیعه، چشمهاشان را باز کنند خودشان را کبک وار سر بزیر برف نبرند! خوب ببینند تناقض های وحشتناکی که از همین دین نفرت بار برآمده است. آیت الهی نفی می کند، آیت الهی تایید می کند، آیت الهی نمک می خورد و نمک دان می کشند، آیت الهی چشم بر جنایت دور و برش می بندد و به اراجیفی برای کشورهای دیگر دهن باز می کند، ایت الهی فتوای قتل می دهد، آیت الهی اما و اگر و شاید می گوید!. اینها همه درونمایه ی یک شیوه صلواتی و الله بختکی ی حکومتی ست که از آن سر برآورده و بیش از سه دهه خون مردم را شیشه کرده است. اینها جنایتباری خون آشامانه ی دین است وقتی به قدرت می رسد و اینهمه ناتوانی دین است در پاسخ گویی به هزار مشکل اقتصادی/اجتماعی/علمی/فرهنگی ی یک جامعه انسانی در روزگار کنون! و نقطه ی آغاز اینهمه جنایت و غارت رفته بر ایران و ایرانی، عربده های ریاکارانه و مردم فریبانه ی سالهای پیشین در مسجد و منبر است که کافی ها و مطهری ها و شریعتی ها و......آتش آن را روشن کردند و به اینجایی انجامیده است که جهل و جنایت و بی عدالتی و لمپنیسم هار و خشونت و نفرت، همه ی مملکت را گرفته است. آخوند، ریشه ی همه ی این شرایط متعفنِ اسلامی ست که بر سر ایران و ایرانی بنام حکومت اسلامی، آوار شده است. وای که چه خونهای پاکی نریختند! وای که چه جانهای شیفته ای در دل خاک نکردند! وای که بنام زهرا و علی و حسین و محمد چه تجاوزها، چه شکنجه ها، چه غارتها که نکردند!

آیت الله ها چشمشان را باز کنند این حکومت آتش آن خرافه فکنی ها و آن موعظه ها و آن منبررفتنهای قرنها بلاهت عوام فریبانه شان است که هم از کیسه خوردند و هم از آخور و سرانجام به قدرتی دست یافته اند که نفرت و بیزاری از همه ی دین و ایمانشان می بارد.

تجاوز با فتوا، قتل با فتوا، دزدی با فتوا، اسارت با فتوا، شکنجه با ایه های قرآنشان بدست سربازان صاحب زمانشان! اینها را دیدند و فتوا دادند و به امر به معروف و نهی از منکر به سبک خودشان بسنده کردند و جا نماز آب کشیدند.

این حضرات چرا عمامه از سر نمی گیرند!؟ این حضرات چرا در کوچه خیابانهای شهر پابرهنه وا اسلاما سر نمی دهند!؟ جهاد این حضرات چه شد!؟ فتوای ستیز با حکومت اسلامی جنایتکاران چه شد!؟ چرا این حضرات در این سیه روزی ی ملت و مملکت به خود ارضائی ی اسلامی بسنده می کنند!؟

حکومت اسلامی یک روزش بدون جنایت نبوده است. حکومت اسلامی یک روزش بدون غارت و خیانت و دزدی نبوده است. حکومت اسلامی یک روزش بدون حق کشی و ناحق ستایی نگذشته است. حکومت اسلامی تا مغز استخوان به ریاکاری و جنایت و خون عزیزترین فرزندان این آب و خاک آغشته است! مرده شور این اسلام را ببرد. نفرت به این دین سراپا جنایت. بیزاری بر این باور خونبار. ما از اعتماد و باور به شما آیت الله ها به این تباهی و سیاهی و خونباری نشسته ایم. یک روزمان بی اشک و آه و درد نمی گذرد. یک روزمان بی جنایت و غارت شدگی نمی گذرد. روزگاری که این حکومت اسلامی تان بر سر ما آورده، در تاریخ یکی از سیاهکارترین ها، از خونبارترین ها از ریاکارترینهاست. از ما خورده اید و ما را بخون نشاندید.

این حکومت نماد تمام عیار فرهنگ قهقرایی ی آخوندی و وقاحت اسلامی ست. در هیچ مقطع تاریخی، به نسبت آگاهی و پیشرفت علم و دانش، چنین حکومت انسانسوزی به جان مردم خودش نیافتاده است. اینهمه غارت آشکار، اینهمه قتل آشکار، اینهمه ریاکاری، اینهمه دروغ، اینهمه بلبشویی های قضایی و حق کشی های پی در پی، آیا یک از هزار بار گفته ی شماها حضرات نیست که خلخال زنی نصارا اگر گم می شد حضرت علی تان چه و چه می کرد!؟ آیا اینهمه غارت از دارایی مردم بخون نشسته، یک از هزار بار گفته شما نمی شود که حکومت عدل علی تان چنان با بیت المال می کرد و چه و چه!؟ وقاحت تا کجا!؟

اینهمه فحشا از فقر، اینهمه اعتیاد از بیکاری و بی آیندگی، اینهمه مرگ، اینهمه خشونت، اینهمه به فلاکت نشستن! نهادینه ی حکومت اسلامی شماست! این حکومت نه تنها این دنیای تان که آن دنیای چنین و چنانتان را به گند کشیده است.

اسلا متان اسباب شکنجه و قتل و ریاکاری ست. اسلام تان چنین سیاهکار و ریاکار و قاتل و جانی را بر تابیده است و به جان و مال و ناموس مردم می تازد! وای بر شما. نفرت بر الله تان که چنین حکومتی را با قرنها بلاهت و خرافه به جان مردم و کشورمان انداختید. ننگ بر دین شما که در چنین روزگاری بجای پیشرفت و ترقی و سازندگی وطنمان، به چنان قهقرایی کشیده شدیم که دانشجوی المپیاد ما در زندان و مرثیه خوان و آخوند مفتخورتان آزادانه ترک تازی می کند. مملکت را در چین روزگار سرنوشت سازی به جهل و خرافه و تباهی نشاندید!

از همان آغاز گفتیم و کشتید مارا، از همان آغاز فریاد کردیم، خاورانها ساختید از بهترین فرزندان این اب و خاک! تاختید و کشتید و بردید و رسیدید به اینجایی که دیگر هیچ کس به هیچ کس رحم نمی کند. نه خدایی نه دینی نه امامی نه پیغمبری! همه را به گند کشیدید!

اسلامتان در حکومت اسلامی تان چه پاسخی به فرزند گرسنه ای دارد که پدر را به دار آویختید! اسلام شما چه پاسخی به مادر تهیدستی دارد که تن به حراج می نهد تا نان به فرزند دهد! اسلام شما چه پاسخی به اینهمه بیدادی دارد که در بیدادگاههای شما بدست جنایتکاران دست آموز شما جریان دارد.

از نگاه این قلم همه ی شما در تک تک جنایتی که در وطن من روی داده و می دهد، سهیمید! از نگاه این قلم هر شلاقی که به حکم هر عاملی از حکومت اسلامی بر تن هر ایرانی آوار شود، به حساب اسلام شما، به حساب الله شما، به حساب پیغمبر شما، به حساب همه ی آن عربده های منبرانه ی شماست. همه ی این فقر و فساد و بیکاری و بی آیندگی و بی عدالتی های هولناک در زندانهای آشکار و نهان حکومت اسلامی به حساب شما و دین شما ست. خون تک تک بی گناهانی که در این حکومت جهل و جنایت اسلامی بزمین ریخته شده دامن شما و دینتان را می گیرد!

خون بی گناهان دامنگیر است!

خودتان را به کدام بلاهت وقیحانه زده اید که در نمی یابید نامه نوشتن به قاتلان و شکایت از قتل چه معنا دارد!؟ خودتان را به کدام بلاهت هولناک زده اید که با رهبر مافیای ولایت وقیح برخورد نمی کنید. خامنه ای چرا در اعتراضهای شمانیست!؟ آیت الله های فاسدی که این جهنم را بر مردم ما تحمیل کرده اند، چرا بطور مشخص مورد برخورد شما نیست!؟ چرا در مقابل این جانیان به میدان نمی آیید!؟ شهادت در چنین کارزاری نیست!؟ شهید شدن فقط برای همسایه است!؟ از چه می ترسید!؟ شما که ادعای ترس فقط از خدا دارید چرا از این جانیان می هراسید!؟ چرا اخته شده اید!؟

این حکومت محصول قرنها بلاهت شما عمامه بسرهاییست که از کیسه و سفره ی همین مردم ارتزاق کرده اید و خمس و ذکات و سهم امام و کوفت و زهر مار گرفتید و گردن کلفت کردید! اینک به یک از هزار عربده کشیدنهای مسجد و منبرتان عمل کنید! یک بار هم شده بدور از ریاکاری به میدان بیاید!؟ آیا چنین صداقتی در شما هست!؟

زمان به در گفتن وُدیوار شنیدن گذشته است! آب از سر همه گذشته است. گندی که اسلامتان با حکومتی اسلامی تان زده است! رسوا تر از آن است که با چنین شیوه های به نعل و به میخ، درست شود! کار به سلام صلوات درست بشو نیست! امروز میان مردم ما و حکومت اسلامی شما، دریای خون است. اگر براستی با مردمید، از این دریا باید گذشت! ذره ای صداقت گفتار و کردار در شما هست!؟ اگر هست، این گوی و این میدان تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد!
گیل آوایی
9آذرماه 1390
30 نوامبر2011

............
توجه:
مجموعه نوشتارهای سیاسی/اجتماعی ام بصورت پی دی اف منتشر شده و جلد چهارم آن نیز قابل دریافت است. برای دریافت آن همین جا کلیک کنید.

نظام ریاستی یا نظام پارلمانی در حکومت اسلامی، شامورتی بازی دیگری از مافیای ولایت وقیح - گیل آوایی

2011-10-31T13:25:00.001+01:00

سی و یکم اکتبر 2011

پس از سفر پدرخوانده ی مافیای حکومت اسلامی به کرمانشاه با آن پریشان گویی هایش که پاسخ آن از نگاهی، طی یک نامه ی دستجمعی دانشجویان کرمانشاه داده شد[1]، رسانه های درون و بیرون فارسی زبان، به بحثی پرداخته اند که کلیت آن بر محور نظام ریاستی یا نظام پارلمانی در حکومت اسلامی استوار بوده است. بدین معنی که رئیس جمهورِ این حکومت نه براساس یک انتخابات سراسری توسط مردم بلکه توسط مجلسِ این حکومت برگزیده شود.

برخی اشاره به پیش بینی های آقایان موسوی و کروبی کرده اند که چنین طرح بلندی در پی تقلب و ریاکاری در انتخابات رئیس جمهور ِ این حکومت، از پیش برنامه ریزی شده بود و در واقع پدرخوانده ی مافیای حکومت اسلامی برای چنین دگرگونی ای، کودتا کرده و مشکل فقط یک انتخابات و تقلب در آراء نبوده است. بدیگرسخن مافیای رهبری خواسته است شرِ یک انتخابات را از سر حکومت اسلامی کم کنند و با همان مجلس اسلامی در حکومت اسلامی، یک نفر به ریاست جمهوری گمارده شود.

همگان بیاد دارند که در انتحار 1357 یکی از شعارها این بود که "ما میگیم شاه نمی خوایم، نخست وزیر عوض میشه"!( که هنوز داغ هزار درد در ما تازه می شود که کاش نمی گفتیم شاه نمی خوایم تا یک آخوند زه وار دررفته ای را به چنان قدرتی نرسانیم که خون همه را در شیشه کند! چه گفتیم و بخون نشستیم!) و این شعار، امروز بگونه ای دیگر تداعی شده است که مردم همه ی این حکومت را نمی خواهند، اما مافیای رهبری در فکر نظام ریاستی به پارلمانی ست!

آنچه که در حکومت اسلامی بنام انتخابات تا کنون سازمان داده شده و اجرا شده است، همه و همه از یک روند گزینشی از بالا، توسط مافیای رهبری صورت گرفته و هر مزدورتر وُ چاپلوس تر وُ دزد تر وُ قاتل تر وُ غارتگر تر را به ریاست و وکالت رساندند. یا به کاخ ریاست جمهوی بردند یا بر کرسی نمایندگان ملت، قالب کردند.

مردم را در یک ناگزیری و ریاکاری با تهدید و تطمیع و هزار شگرد زرگرانه ی دیگر، به نمایشی بنام انتخابات کشاندند و این شد که هنوز هم همه چیز در درون همین حکومت سراپا جنایت و جهل و خانه خرابی، از پیش برنامه ریزی شده و بر گرده ی مردم بار کرده اند.

سه دهه از این حکومت همیشه با ریاکاری و بحران سازی و ماجراهای ساختگی همراه بوده است و در پناه چنین شامورتی بازیها، رهبری و ساختار اصلی که ریشه ی همه تبهکاری ها و جنایتها و غارتگریها بوده و هست هنوز، در امان مانده است!

واقعیت این است که این حکومت در باتلاق بحران و بلبشویی و شیوه های بغایت ارتجاعی ی اسلامی، طی طریق می کند. در دایره ی نکبت و نفرت و انتقام و ریاکاری اسلامی و چپاول هر چه که به چنگشان بیافتد، عمل کرده و در هر مرحله با یک شوک ساختگی، با یک بحران آفرینی به مثابه ی دیوانه ای که سنگی در داخل چاه بیاندازد که صد عاقل از بیرون آوردنش، وا بماند، از یک مرحله به مرحله ی دیگری می رود و برآیند آن با هر تاوانی که باشد، بقای این حکومت است. یک نکته بسیار شگفت انگیز در کل این ماجرا وجود دارد و آن اینکه همه آگاه یا ناآگاهانه سر در معلولها می برند و علت در حاشیه نفس می کشد! یک مرحله چنان سرگم سید خندان می شوند و به گفتگوی تمدنهایش، دل می بندند که ازادیخواهان و جانهای شیفته ی این آب و خاک را بیشتر بخون بکشانند، و مرحله ای دیگر هاله ی نور به میدان فرستاده می شود و سردار سازندگی به حاشیه رانده می شود، دوره ای دیگر کودتایی رخ می دهد که جنایت به اوج اش می رسد و چنان بحرانی می آفرینند که کل ساختار ظاهری ی حکومت یعنی ریاستی یا پارلمانی طرح می شود! و بر فراز همه ی این شامورتی بازیها، حکومت اسلامی بر سر ِ کار می ماند و روز از نو روزی از نو، برایشان!

مگر نه این است که مجلس از درون همین حکومت شکل می گیرد و هیچ روال و مدیریت مستقل و ملی بر هیچ زاویه ای از پیشینه و صلاحیت و نامزدی و انتخاب و شکل گیری مجلس، حاکم نیست!؟ خودشان می بُرند و خودشان می دوزند و داخل و خارج را سیاه می کنند! این سیاهکاریها همه و همه از شامورتی بازی همین مافیای رهبری است. واقعیت در حکومت اسلامی نه دولتی ست که در دید و شناخت و ظاهر این حکومت، عمل می کند بلکه همواره تدارکاتچی ی بیت مافیای رهبری بوده است و هر عربده ای هم از درون این حکومت کشیده شده است، در همان ساختار جهنمی باقی مانده و برای خوش خدمتی و ماندگاری همان مافیای رهبری صورت گرفته است. کدام صدای مستقلی در حکومت اسلامی در آمده است که بی زندان و ترور و شکنجه و غارت و دربدری نبوده باشد!؟ هرچه بوده همسو با همین مافیای غارت و چپاول و جنایت بوده است و همین روند به هزار رنگ با شامورتی بازیهای مافیای رهبری ادامه داشته است.

با چنین تجربه و شناخت و برآیندهای خونبار از حکومت اسلامی، کدام آدم با حتی پایین ترین ضریب هوش و آگاهی ست که نداند مجلس و دولت و قوه قضائیه و هر زیرمجموعه ی دیگر در حکومت اسلامی، هیچ نیست مگر خدمتگذار مافیای رهبری!

بنابراین نظام ریاستی یا پارلمانی در حکومت اسلامی وقتی مافیای رهبری بر همه چیز حکم می راند و بر همه چیز سوار است، چه معنا دارد!؟ بود و نبودش چه فرق می کند!؟ همه اینها پرده های دیگری از شامورتی بازیهای این جنایتکاران است!

با طرح چنین تغییری چه در آینده دور چه نزدیک، هرچه که باشد، فریب افکار عمومی و چنگ انداختن هرچه بیشتر بر دار و ندار ملت و مملکت است و صد البته دوام بیشتر در قدرتی که همه را بخون کشانده است.

از این نگاه، هر کس و هر جریان سیاسی ای که برای رهایی از سیه روزی و تباهی و خونباری این حکومتِ نکبت و ریاکار، می کوشد، بی آنکه در دام چنین شامورتی بازی ی مافیای رهبری و سرگرم معلولها شدن و علت را به حاشیه کشاندن باشد، باید با همه این حکومت روبرو شود. باید همه ی این حکومت را ریشه این غارتها و جنایتها بداند و به آن بپردازد. باید این جنایتکاران اسلامی را بر سر همان ایت الله هایی زد که این آتشِ نفرت انگیز اسلامی را بجان ملت و مملکت انداخته اند و امروز خودشان هم وا مانده جانماز آب می کشند! که په غول خون اشامی اند اسلامیان بر قدرت و حکومت چنگ انداخته!!!!

تا زمانیکه حکومت مافیایی ی ولایت فقیه( بخوانش وقیح!) در ایران است، امیدِ هیچ دگرگونی ای در جهت برون رفت از جهل و جنایت و غارت، نیست!

ریاستِ مافیای رهبری، به دنبال یک کاسه کردن قدرت خودش است که شامورتی بازی نظام ریاستی یا نظام پارلمانی را طرح می کند!

حکومت اسلامی در هر شکل اش، یک حکومت ضد ملی، یک حکومت ایران برباد ده، یک حکومت جهل و جنایت و انسان کُش و آزادی کُش است! این حکومت چه با نظام پارلمانی چه با نظام ریاستی، برایندی جز سیه روزی بیشتر، خرافه فکنی ی بیشترندارد. این حکومت در هر شکل و شمای اش یک حکومت نابجا و ناروا و خونبار است.

خامنه ای به چنان مالیخولیایی دچار شده که خود نیز به چنان بلاهتی رسیده که سر در برف کرده و خود می فریبد و نمی خواهد بداند که با وجود مافیای رهبری، نظام هر چه که باشد، استبدادی است آن هم از نوع خونبارترین اش! یعنی استبداد دینی!

وجود این حکومت با هر مهره اش با هر شکل و شمایلش، توهین به ایرانی و ننگ ملی ما ایرانیان است. همه ی این حکومت دشمن ایرانی و ایران است.

گیل آوایی

سی و یکم اکتبر 2011

[1] منظور نامه ی سرگشاده ی جمعی از دانشجویان کرمانشاه در اعتراض به سفرخامنه ای به کرمانشاه و پریشانگویی های خامنه ای ست که در سایتهای خبری به گستردگی بازتاب یافت.

جانیان و ریاکاران متوهمِ دیروز، اصلاح طلبان مظلوم امروز – گیل آوایی

2011-10-26T23:06:00.001+02:00

بی آنکه بخواهم به افتاده ای اعتراض کنم و در کارزاری چنین خونبار حق بجانبانه برخورد کنم، شگفت زدگی ام را با همه ی آنانی قسمت می کنم که در آتش هزار فاجعه می سوزند و اینهمه بر باد دهی ِ دار و ندارمان را هوار می کنند و وا می مانند از اینکه براستی از کجا به کجا رسانده شدیم و از کجا به کجا رسیده اند همه ی آنانی که حکومت اسلامی برآیند تئوری پردازیها و فلسفه بافی ها و فتواها و تعابیر و تفاسیر شان بوده است.

امروز غول اسلام از شیشه بیرون آمده است چنانکه روحانیت شیعه خود نیز وا مانده است از این خون آشامانی که در آستین پرورانده اند. وضع طوری شده که همه ی مسببان این حکومت جهنمی، سر در لاک روزمره های فاجعه باری ِ این حکومت فرو برده و جا نماز آب کشیده، طوری برخورد می کنند که انگار این حکومت محصول آنهمه خرافه پراکنی ها وُ ریاکاریها وُ جهل وُ بلاهت شان نبوده و نیست!

مگر نه اینکه همه ی این آیت الله ها، همه ی این اصلاح طلبان و روشنفکران اسلامی بوده اند وقتی که تیغ بر مردم و جانهای شیفته ی این سرزمین می کشیدند! مگر نه اینکه حکومت اسلامی را همین آیت الله ها برپا داشته اند!؟ مگر نه این است که تا همین امروز، همان آیت الله ها چه آنانی که دست در چپاول و غارت و ریاکاری و جنایت این حکومت دارند و چه آنانی که قافیه باخته، یا اخته شده اند یا هاج و واج به امر به معروف و نهی از منکرشان مشغولند و به جانیان پند می دهند تا شاید همین جانیان را به سلام و صلوات از رسوایی بیشتر باز دارند!؟

واقعیت در حکومت اسلامی بسیار هولناکتر از آن است که به سادگی پند و اندرزهای همین جانیان، کورسو-مفری فراهم آید. واقعیت در حکومت اسلامی به معنی واقعی کلمه غلتیدن در باتلاق متعفن همین دین جهنمی با همین برداشتهای رنگ و وارنگ حضرات ِ با و بی عمامه ی اصول گرا و اصلاح طلب است. اساس اینهمه جنایت و ریاکاری و غارت، تعبیرهای مختلف از همین دین خونبار است. و هرچه تا کنون برای رهایی از جهنمی که گرفتار آمده ایم گرد همین جانیان اصولگرا و اصلاح طلب گشته ایم، همین شده است که همگان در یکی از اندوهبارترین دوره های تاریخمان می گذرانیم.

مشکل این گروه یا آن گروه، این جناح یا آن جناح از حکومت اسلامی نیست. مشکل ما درگیری های زرگرانه ی درون این حکومت نیست. مشکل ما اصلن این نیست که مصباح چه شکر می خورد، خامنه ای چه زوزه می کشد، خاتمی چه و چه می نالد، هاله ی نور چه نعره می کشد، یا سرباران سپاه به این یا آن ربط می باید!. مشکل ما همه ی این حکومت جنایتکار با همه ی مجموعه و زیرمجموعه های آن است. پرداختن به معلولها و مسائل درونی ی این حکومت از این گروه یا شخص به آن گروه یا چهره ی بزک شده، دقیقن انحرافی ست که خود حکومت نیز از آن برای بقای خود استقاده می کند. افتادن یا کشیده شدن به راه و حرکت و طرح و برنامه های هر یک از این گروه ها/چهره های برآمده از درون این حکومت، در جا زدن در همان باتلاق متعفن اسلامی ست. ما در بیش از سه دهه از این حکومتِ خون و جنایت، بارها از یک سوراخ گزیده شده ایم.

و یکی از بزرگترین عوامل بازدارنده و در جا زدن و یاس در مبارزه با حکومت اسلامی همین ماجرای اصلاح طلبی و اصلاح طلبان است. سوپاپ اطمینان این حکومت همواره اصلاح طلبان بوده اند و دقیقن علت شکست هر به میدان آمدنی، سواربودنِ همین چهره های برآمده از درون این حکومت به اعتراضات بوده است. ساده ترین برداشت با ساده ترین انگیزه برای مبارزه وقتی چنین است که در همین حکومت اسلامی بمانیم و آن را ویرایش و پالایش اش کنیم! احمقانه است رفتن به زیر چتر این جانیان، به هر دلیل و تفسیر و تحلیلی که باشد!

بارها فریاد کرده ام که یک اختلاف فاحش میان خواستگاه مردم و جریانهای برآمده از درون این حکومت است. مردم سرنگونی همه ی این حکومت را می خواهند، اصلاح طلبان، دنبال ِ همین حکومت و ویرایش دوباره همین حکومت اسلامی اند. و این نقطه ی کلیدی ی به انحراف رفتن و ضربه های هولناک به مردمی ست که از این حکومت جانشان به لبشان رسیده و به میدان آمده اند.

اگر دیروز به کسانی همچون خاتمی توهمی در مردم بود، امروز نه تنها کسانی همچون خاتمی که همه ی عوامل آوار کردن همین دین سیاسی بر سر مردم ما بودند، " کی بود کی بود من نبودم"، راه انداخته اند و سوار بر جریانهای فرافکنی و به اصطلاح مبارزه اند؛ بلکه جوری برخورد می کنند که انگار همینان نبودند وقتی قصابان این حکومت دینی، مردم ما را سلاخی می کردند و خاورانها و کهریزکها افریدند. امروز همینها، همان بلایی را سر ما آواز می دهند که بیش از سه دهه پیش سر داده بودند!

و اینجاست که انگشت به دهان حیران می مانی از اینهمه وقاحت! از اینهمه ریاکاری! آنانکه در قدرتند یه نوعی ریاراکانه برخورد می کنند و آنانی که زهر این جانیان را تازه چشیده اند، گونه ای دیگر ریاکارانه برخورد می کنند! این وسط حاصل کار را جوری پیش می برند که باز در همین جهنمی که بخون نشسته ایم طلبکارانه سر راست کنند و باز هم "کی بود کی بود من نبودم" ، راه بیاندازند! عجبا!

این میانه یک نکته برای همه ی ما مهم و قابل تامل است و آن اینکه همه ی آنانی که دیروز از حزب فقط حزب الله دفاع می کردند و امام امام می کردند و بر سر و روی دختران و زنان ما اسید می پاشیدند و شکنجه و قتل و هزار فاجعه ی خونبارِ همین حکومت جهل و جنایت را هیزم بیارِِ آتش تنورشان بودند، امروز اسیر جوجه حزب الله های دیروزند که از دل همین حکومت و آستینِ همین حضرات بیرون آمده و نشو و نما کرده اند و نکته ای که گفتم سرکوب همینها بدست همان جوجه حزب الهی های دیروز است که یا در زندانند یا از کشور گریخته اند و سخنپراکنی ها و تفسیرها و سفسطه ها می کنند انگار که این حکومت را هیچکدامشان باعث و بانی نبوده و نیستند! انگار همین اسلام تنفر و جهل و خرافه نبوده و نیست که ریشه ی همه ی این جنایتها و بلبشویی ها و عقب ماندگیها و غراتها ست. انگار همین جانیان آتش بیاران معرکه سه دهه از خون اشامیهای این حکومت جهل نبوده اند!

اینها را فریاد می کنم تا بدانند که مخالفت با لمپنهای بقدرت رسانده شده ی این حکومت جنایتکار، نشانه ی حقانیت، نشانه ی راستکاری، نشانه ی بی گناهی شان نیست!

اینها را فریاد می کنم تا بدانیم که راه رها شدن از سلاخان این حکومت جنایتکار، راه رسیدن به رهایی و زندگی انسانی، نه گرد این آخوند یا آن چهره ی بزک شده ی همین حکومت نحس، گشتن است بلکه هرحرکت اعتراضی، هر فریاد مبارزاتی و هر به میدان آمدنِ رو در رو با این حکومت جنایتکار، را به رهبری ی چهره های ملی و فرهیخته مان در بیرون از حکومت اسلامی، پیوند دادن است.

آیا به این باور رسیده ایم!؟

آیا برخوردها و حرکتها و خواستهای ما در همین راستاست!؟

گیل آوایی

اکتبر2011

یک یاداشت: خامنه ای و سرباران ِ سپاه اش خوب گوش کنند: امروز فرصت دارید، فردا بسیار دیر است. - گیل آوایی

2011-10-22T14:23:00.001+02:00

کشتید و می کشید! دزدیدید و می دزدید! غارت کردید و غارت می کنید! دروغ گفتید و دروغ می گویید! خرافه بافتید و خرافه می بافید! مالیخولیایی هرچه خواستید به ناروا بر سر مردم ما و سرزمین ما آوردید و می آورید!. در همه ی این جنایتها و ریاکاریها و نابجاییهایتان اما از تاریخ پند نگرفتید! و از زمانه ی خودتان هم درس نمی گیرید!

چشم کور از قدرت خونبارتان را باز کنید و خوب نگاه کنید! به دور و بر خودتان نگاه کنید. به همین ساندیسخوران خودتان! به همین نواله گیران ناگزیر که لمپنانه باد به پرچمند و هرجا قدرت باشد و نواله ای باشد، برایشان یکسان است چه شاه باشد چه شیخ! مشتی به سرتان کوفته شود، همه ی اینان چون حباب می ترکند و نیست می شوند!

به مردم ما نگاه کنید! کمی اندیشه کنید! با همان توهم و برداشتهای جنایتکارانه تان از جامعه و انسان و قدرتی که دارید، این یک پرسش که از یک نفر از همین مردم است، دقت کنید:

حاج آقا یه سوال داریم[1]

در کشوری که بنا بر ارقام رسمی، ما بيش از ٢٠ ميليون فقير، ۵ ميليون بيکار، ١.٢ ميليون معتاد، ۴ ميليون مصرف کننده ی مواد مخدر، ٣٠٠ هزار زنِ تنفروش، ۶٠٠ هزار کودکِ کارگر، يک و نيم ميليون محرومِ از تحصيل، ١٨٠ هزار نابغه ى فرارى،۴۵٠ هزار تصادف در سال، ۴٠ هزار بيمارِ ايدزی، سنِ بزهکاری زير ١٠ سال، سنِ فحشا ١۴ سال و سنِ اعتياد ١٣ سال داريم.
در کشوری که براساس آمار منتشره از سوی ساز...مان پزشکی قانونی، در سال گذشته یکهزار و ٩٣ نفر با سلاح سرد جان خود را از دست داده اند که اگر اين ميزان را بر تعداد روزهای يک سال تقسيم کنيم، می شود حدود سه فقره قتل بوسيله چاقو در هر روز.
درکشوری که طبق آمار اعلام شده از سوی وزير دادگستری در همايش سراسری مسوولان قضايی، آمار ورودی زندان ها در سال ٨٩ رقمی نزديک به ٦٠٠ هزار نفر و به عبارتی در هر ساعت ٧٠ نفر ورودی به زندا نها است .

در کشوری که به دليل سقوط اخلاقی، همين الان با ٧۵ ميليون جمعيت، ١٣ ميليون پرونده قضايی داريم! که ، معنای اش اين است که همين الان يک سوم جمعیت کشور، سرگرم دعوای با يکديگرند!!

آيا این نشانه ی بيماری این"جامعه"ی به اصطلاح اسلامی نيست؟!

آيا نشانگر آن نيست که حکومت اسلامی جامعه ما را به خارستان دروغ، بزهکاری، تهمت، بی اعتمادی و زورگيری و کلاهبرداری تبدیل کرده

اما گوشتان بدهکار نیست همانطور که گوش هیچ دیکتاتوری بدهکار نبود و جانیان و همپالگیهای دور و برش هم! شما هم چشم و گوشتان را بسته اید. صدام را و آنچه که برسر خود او و پسرانش آمد، را نادیده گرفتید بقول خودتان " انشاء الله گربه است!" زیر سیبیلی رد کردید. مردم بجان آمده به میدان آمدند و مرگ بر شما جانیان فریاد کردند، کشتید و شکنجه کردید و تجاوز کردید و دربدر کردید و هنوز هم می کنید اما باز درس نگرفتید! تیغ کشیدید بر همه و می کشید هنوز! حتی آیت الله ها هم در حکومت اسلامی! اخته کردید!

ایران و ایرانی را، ناروا و نابجا و بی ربط!، به جهنم متعفن حزب الله و حماس و استبداد خونبار اسد در سوریه پیوند دادید، باز هر دهان اعتراض را بستید و از خون همین ملت رشوه ها دادید و همین جانیان حزب الله و حماس و سوریه را خط قرمز خودتان دانستید و سرنوشت خودتان را به سرنوشت مشتی جنایتکار ِ ابله همچون خودتان!، پیوند دادید و تاوان آن را از حساب مردم بجان آمده ی ما و مملکت ما دادید و می دهید اما باز سر در برف کردنانه!، خودتان را به کری و کوری و اراجیف خود ساخته زدید و ایران و ایرانی را به پرتگاهی خون و ویرانی کشانده اید و می کشانید!

معمر قذافی را دیدید مانند خودتان توهم مدیریت جهانی داشت و اقایی عرب! مانند شما جانیان در جای جای جهان، ترور کرد و بمب منفجر کرد و جان انسان گرفت و از کیسه مردم بجان آمده ی لیبی تاوان داد اما

دیدید به سر خودش و فرزندانش و سرباران سپاه اش چه آمد و چه می آید!

ایران ما را به نابجا، به ناروا بخون کشیدید. زندانها را بنگرید چه کسانی هستند. خاورانها را ببیند چه جانهای شیفته ای را در دل خاک کردید. به خیل عظیم فرار مغزها و سرمایه های ایرانی نگاه کنید، ببینید چه جهنمی به مردم و سرزمین ما به ناحق و ناروا، تحمیل کردید!

قذافی 42 سال حکم راند و حتی یک لحظه، تاکید می کنم حتی یک لحظه فکرش را هم نمی کرد چنین سرنوشتی را گرفتار آید! او نیز مردم را موش نامیده بود مانند شماها که مردم را میکرب و خس و خاشاک نامیدید!

میدانم میان ما و شما جانیان دریای خون است. می دانم در باتلاق متعفن خود ساخته ای گرفتار آمده اید که هر راه پس و پیش را بروی خودتان بسته اید!

با اینهمه آیا یک لحظه به سرنوشت فردایتان اندیشیده اید!؟

ایا میدانید بازماندگانِ یهودیانِ قتل عام شده بدست فاشیستهای هیتلری، تیم های شکار نازی تشکیل دادند و جانیان فاشیست را شکار کرده و به مجازات رساندند!؟، ایرانیان نیز برای شکار شما جانیان تیمهای شکار حاکمان و مزدوران حکومت اسلامی تشکیل خواهند داد و در هر جای این جهان که باشید شکارتان خواهند کرد!؟ ذره ای توهم و تردید نداشته باشید که در هر جای جهان که باشید شکارتان می کنیم! فکر اینکه فرار خواهید کرد( مثل یکی از دزدانتان خاوری!) از دست ما رهایی خواهید داشت! به هزار فریاد در گوشتان می گویم: کور خوانده اید!

ما را غارت کرده اید اما ما هستیم همانطور که هزاره های تاریخ را ماندیم ویادتان باشد ایران هرگز نخواهد مرد!

با همه ای این حقایق و واقعیتها، امروز، تاکید می کنم، همین امروز!، فرصت بخود آمدن دارید، فردا بسیار بسیار دیر است!

ما گفته بودیمتان، گفتید ضد انقلابید. گفته بودیمتان چه جنایتهایی می کنید، گفتید عوامل صهیونیسم و آمریکا هستید. گفته بودیم و می گوییم که حکومت اسلامی جنایتکارترین و سیاهکارترین حکومت در حساس ترین مقطع تاریخی ست که بر سر ایران و ایرانی آوار شده است! حتی یک لحظه تردید نکنید که خون فرزندان این آب و خاک دامنگیر است! حاورانهای وطن ما گواه همیشه زنده ی این دادخواهی ست!

امروز باز می گوییم: امروز فرصت دارید، فردا بسیار بسیار دیر است!

نگویید که نگفتیم!؟

گیل آوایی

22 اکتبر 2011

[1] این پیام را در یکی از صفحات فیسبوک خواندم

یک یاداشت: حکومت تبهکار اسلامی و تبهکاران اصلاح ناپذیر، ریاکاری یا اب در هاون کوبیدن - گیل آوایی

2011-10-11T23:24:00.001+02:00

بیش از سه دهه است که به اشکال مختلف توهم بسیارانی را شاهد بوده ایم که حکومت اسلامی از کژی ها و کاستی ها و مدیریت الله بختکی، دست بر می دارد و راه منطق و عقلانی را پیش می گیرد اما هرچه بیشتر از عمر این حکومت ننگین سپری شده است، بیشتر و بیشتر توهمات مشمئزکننده وبرآوردهای الله بختکی و بسیاری هم ریاکارانه دیده ایم و با تاوانهای خونبار به این واقعیت ِ انکار ناپذیر رسیده ایم که حکومت اسلامی هر چه در باتلاق متعفن اسلامی فروتر می رود، بیش از همیشه به هرتبهکارتری میدان می دهد و در این کار نه تنها اصلاح ناپذیر است بلکه چونان گله ی گرگهایی که جز درندگی و قتل و چنگ و دندان کشیدن ِحتی به یکدیگر و صد البته غارت و دزدی و رشوه و تاراج ِ دار و ندار مملکت، شناسه ی دیگری ندارند، امکان هر اصلاح و اصلاپذیری را مردود می سازد.

نگاهی به آنچه که بر ما گذشته است شاید باز هشدار به خود آمدن ِ به بسیارانی باشد که هنوز دل به اصلاح این حکومت جنایتکار بسته اند و راه برون رفت از درون همین حکومت تبهکار می جویند. دوره های پیشن ریاست جمهوری که بخوانش تدارکاتچی و دست نشانده ی پدرخوانده ی تبهکاران، و تشکلیل مجالسی از گماشته ترینهاشان، از همان سالهای خونبار دهه شصت تا کنون، چه شد و چه کردند! آیا جز افزودن به عمر ننگین این حکومت و سر برآوردن جانی ترینان از درون این حکومت بوده اند!؟

اصلاحات از درون این حکومت و با برآمدنِ چهره هایی از درون این حکومت بدین معنی است که تبهکاران مافیایی حکومت، دست از قدرت و سهم شان از قدرت که همان سودهای نجومی از قاچاق گرفته تا بخشهای مختلف صنعت و منابع طبیعی کشور دست بکشند. اصلاحات در حکومت اسلامی یعنی کنار رفتن تبهکارانی که از شکنجه و قتل و تجاوز و رشوه و باندبازی به چنین جاه و مقامی رسیده و حال همه را دو دستی به جنابان اصلاح طلب تحویل دهند و صلواتی کنار بروند! و اصلاحات یعنی اینکه قوانین من درآوردی و تفاسیر من درآوردی و فتواهای جنایت و غارت را با قوانین تهی از تبهکاری و تبهکاران جایگزین کردن! جابجا کنند! آیا تبهکارانی که هر گوشه از زندگی و عمر و جاه و مقام و سودشان، سرشار از غارت و جنایت و تجاوز و قتل است، کنار می کشند!؟ ایا این جانیان چنان بی خبرند که ندانند اگر چنین کنند، بر شاخه نشسته و بُن می برند!؟

پر واضح است که چنین نمی کنند و هیچ تردیدی نیست که حکومت تبهکار اسلامی به چنان مرحله ای از فساد و تباهی رسیده است که راه و امکان و فرصت هیچ اصلاحی ندارد. ساده ترین دلیل برای چنین نتیجه ای این است که این جانیان در صورت کنار کشیدن باید پاسخگوی بسیاری از جنایتها و غارتهایشان باشند و چنین پاسخگویی ای نه تنها یک سربار سپاه یا یک مزدور مجلس یا یک آیت الله خبره یا رهبر که کل این حکومت را در بر می گیرد!

اگر حتی با ساده لوحی محض بپذیریم که چنین کنند یعنی کنار کشیده و اقایان اصلاح طلب را در حاکمیت که از آن به هزار حیله و کودتا و خون ریزی دورشان کرده بودند، جا دهند، ایا با هر سیاست ریاکارانه و حیله و نیرنگ که بخواهند، می توانند جلوی نفرت و خیزشهای مردم را بگیرند!؟

بی هیچ تردیدی حکومت اسلامی چنین نخواهد کرد و هیچ چهره یا جریانی در حکومت اسلامی نیست که بتواند از این حکومت ِ تا مغز استخوان فاسد و تبهکار، مجموعه ای حتی کمی بزک شده، بسازد. نه چنین توانی در چهره ها و سازمانهای سیاسی برآمده از درون حکومت اسلامی وجود دارد و نه اصولن چنین ظرفیتی در هیچ یک از آنان است.

باتوجه به هزاران نمونه ی ریاکاری و فساد و تبهکاری و قتل و غارت در حکومت اسلامی و با توجه به تضاد عمیق میان خواستگاه مردم با هر چهره یا جریان اصلاح طلب در برخورد با حکومت اسلامی، چشم داشت به هر جریان و چهره ای در درون این حکومت برای برون رفت از فساد و تباهی ای که دامن ملت و مملکت را گرفته است، یک توهم دردآور و بیمارگونه است.

یک راه پیش روی ما مردم ایران و یک راه در مقابل حکومت اسلامی است:

تنها راه مردم سرنگونی همه ی این حکومت تبهکار است با همه مجموعه ها و زیر مجموعه هایش

و راه در مقابل حکومت اسلامی خونریزی و مقاومت تبهکاران تا سرنگونی کامل است

این دو راه واقعیتی است که در مقابل همه ی ماست چه آنانی که برای رهایی از حکومت تبهکار اسلامی می جنگند و چه آنانی که وجودشان و منافعشان به بقای این حکومت تبهکار پیوند خورده است.

ما ناگزیر از آماده شدن و رفتن راهی هستیم که همه این حکومت را بزیر کشد و هر نیرو یا شخصیتی چه در داخل و چه در خارج از ایران، با چنین برداشت و هدفی می تواند اصلاح طلب و همسو با آماجهای مردم ما باشد در غیر این صورت یا ریاکار است یا خود فریبانه اب در هاون می کوبد

حکومت اسلامی، نارَوایانِ نابجا که از گورهای متعفن ِ هزار و چهارصد ساله برآمده اند - گیل آوایی

2011-10-10T11:34:00.001+02:00

ابلهی افسار گسیخته به میدان انداخته اند و آبروی ملت و مملکتی را به تمسخر گرفته اند. همه ی آنچه که تحقیر و واماندگی و خرافه و جهالت در حکومت اسلامی نهادینه شده است، ریشه در حقارت و بلاهت رهبر و همدستان رهبری ای دارد که در ذهنیت بیمار و بشدت ارتجاعی اش، هر نماد و نمود یک جامعه و یک ملت و جهانی که با آن سر و کار دارد را می نگرد و از همان نگاه نیز یافته های واپسگرایانه و تبهکارانه را تبیین و تفسیر می کند.

از مجلس با گماشتگانی چاقوکش و ابله که از پاداش مزدوری شان به مجلس راه داده شده اند، بگیر تا از دولت و رئیس وُ وزیر وُ مدیرانش همه وُ همه در همان شناسه ها و ویژیگیهای گماشتگان ِ مجلس راه یافته، دارند و همین مشخصه نیز در مورد خبرگان و مصلحت نظام و بیت پدرخوانده ی تبهکاران موسوم به بیت رهبری، صدق می کند و اینهمه با سرباران جنایت پیشه ای موسوم به سرداران سپاه، پاسداری می شود که مجموعه این حکومت خونبار بر آن تکیه داده است.

کسانی چون احمدی نژاد، سبب حقارت و شرماگینی جامعه ایست که چنین ابلهی ادعای نمایندگی آن در مجامع بین المللی دارد. لپمپنی که به سادگی آب خوردنی دروغ می گوید و از قباحت و تمسخر جهانی نیز ذره ای شرم بخود راه نمی دهد و لاابالی گرانه و بی قید زیر سیبیلی رد می کند.

همه این برخوردها و قباحتها و دروغهای آشکار را نه تنها رهبر ابله و قاتل که همه ی آیت الله-میلیاردرهای این حکومت می دانند و می بینند و وقاحت آن را با پوست کلفتی ی برازنده شان بصورتی طبیعی و عادی از سر می گذرانند. لُمپنهایی که به هیچ اصل و پایه و نماد اخلاق و تقوای مدعای دین شان هم پایبند نیستند.

ننگ بشریت است جنایتهایی که در سرزمین بلازده ی ما جریان دارد. فریادهای درد و فقر و ناداری از گلوی تهیدستان ِ اسیر در حاکمیت اسلامی در نیامده، جانیان جهل و جنایت لشکر کشی می کنند. از یک سو سیاستبازان هفت رنگ بر گرده ی مردمی سوارند که به الله و آیت الله که بخوانش پدرخوانده ی تبهکاران، اعتماد کردند، اما بخون نشستند و سوی دیگر لمپنهای مست ِ قدرت و دلار، با وقاحت بی مانند تیغ بر هر کس و هرچیز می کشند که حتی ساده ترین حقوق خویش را فریاد می کنند.

روند تکوینی این حاکمیت از همان ابتدای شکل گیری حکومت اسلامی با عربده های خمینی که به تهران می آید و انقلابی! عمل می کند، نشان از حاکمیتی الله بختکی و متوهمانه داشت که به مثابه ی چاقویی که دسته اش را می برد، گام به گام برای برون رفتِ از بحران، بحران تازه آفرید و دچار چنان مالیخولیایی شد که از هر مرحله از سرکوب و خفقان و حزب فقط حزب الله، لُمپن و دزد و چاپلوس و ریاکار ساخت و میدان به همین جانیان خدمتگذار ِآیت الله های به قدرت رسیده، داد تا جاییکه هم سو با سرکوب توده های بجان آمده، دست به قتل و ترور و تجاوز و زندان و هزار جنایت خونباردیگر زد و همراهان خود را نیز گام به گام به حاشیه راند و تیغ بر همه شان کشید و رسید به امروزی که حتی مراجع دینی و آیت الله ها هم انگشت به دهان حیران مانده اند که چه غولی از شیشه ی این حضرات بیرون آمده که یا اخته شوند یا مدیحه سرای حکومت اسلامی باشند.

همه کسانی که با نیم باوری به دین و صد البته توهم هولناک به دین سیاسی با تفاسیر خود ساخته /پرداخته از اسلام جهل و نفرت و انتقام، جان کندند و از این حکومت خونبار دفاع کردند، یا تبدیل به سرباران سپاه یعنی میلیاردرهای کنونی مافیای بیت رهبری شان شده اند یا در حاشیه به نواله ی ناگزیر گردن نهاده اند. و رسیده اند به امروزی که دیگر جز غرق شدن یا غرق کردن در منجلاب متعفن همان دین شان ندارند چرا که فساد و ریاکاری و جنایت و غارت، فرصت هر چرخش برون رفتی از همه شان گرفته است.

اسلام در سرزمین ما هیچگاه به این ملموسی و آشکاری، به پلیدی و تباهی و نفرت شناسانده نشده بود که همه ما شاهد آنیم. آنچه که از جنایتهای سالهای نخست اسلام در ایران خوانده بودیم، هیچگاه به این ملموسی و درک عینی از اسلام برای مردم ما نبوده است. هیچ نقطه ی مقدس و روحانی ی دیروز ی نیست که یا اسباب سرافکندی باورمندانش نباشد یا تمسخر همه ی مقدساتی که تا پیش از این حکومت نیمچه اعتباری در نگاه مردم داشته است.

نمونه های قتل و غارت و شکنجه و تجاوز از یک سو و ثروت اندوزی های نجومی و فاصله ی طبقاتی هولناک در حکومت اسلامی از سوی دیگر، بگونه ایست که مردم بجان آمده را از هرچه دین و مقدسات دینی بیزار می کند. اگر دیروز به هر دلیلی( نا آگاهی، بی پناهی، توهم، هرچه که بنامی اش!) مسجد و امامزاده و عزا و زیارت! اسباب آرامش توده ی مردم بود، امروز رنگ ریاکاری و دین فروشی و چاپلوسی برای هزار چشم داشتهای سیاسی/مالی/خوشخدمتی به جنایت و جانی، گرفته است. هر نشان از این دین و از این حکومت مایه ننگ و نفرت و بیزاری شده است. پدر و مادری که شاهد بخون کشیده شدن جگرگوشه هاشان هستند، و هیچ ملجاء و پناهی برای دادرسی نیست، چگونه چنین نظامی الهی را برتابد. سالمندانی که در زندان چنان در وضعیت هولناک بسر می برند، حتی تجاوز و شکنجه می شوند! چه معیاری از این باورِ جهنمی بجای می نهد! جن گیر و مرثیه خوان و هر بی سر و پای لمپنی، جاه و مقام گرفته و هر فرهیخته و اهل علم و دانشی یا در زندان یا فراری شدند، چه جای تطهیری از این دین و از این حکومت خونبارش می نهد. شریفترینهای این اب و خاک بدست مشتی لمپن به خاک و خون کشیده می شوند، حتی آیت الله های این دین و این حکومت هاج و واج مانده اند از چنین مارهای هفت خطِ جنایتکاری که از آستینشان بیرون آمده اند.

حکومت اسلامی با چنین عملکرد جنایتکارانه به مرحله ای رسیده است که حتی هیچ یک از این حکومتیان به چیزی جز منافع خود نمی اندیشند و صد البته چگونه حفظ آن و یا در امان بودن از عواقب آن که همه شان را در کابوس هماره نگه داشته است.

امروز به مرحله ای رسیده اند که هر چه گیرشان بیاید، غارت می کنند! هر چه بتوانند می دزدند! اصلن هم فرق نمی کند که از که یا چه باشد! هدف چاپیدن و چاپیدن و دزدیدن از این خوان به یغما رفته است. اینهمه نشان از آن دارد که این حکومت خود نیز به سرنگونی خود باور دارد. خودشان می دانند که شانسی برای ماند و ادامه ی حکومت ندارند. بلبشویی ها و غارتها و ماست مالی کردنِ غارتها، همه و همه نشاندهنده ی چنین مرحله از پریشانی و فروپاشی است.

همه ی کسانی که در این حکومت جهل و جنایتند، به نوعی انتظار برای فرار دچار شده اند. هرکسی خود را بسته و بگونه ای برای فرار از آتش خشمی که کابوس هماره شان بوده، آماده شده اند. چنین انتظاری با انتظار مردمی گره خورده که رویدادی را برای هر لحظه انتظار می کشند. رویدادِ اینکه از چنگال خون اشامان حکومت اسلامی، رهایی می یابند. اما همین انتظار در جامعه خود فاجعه بارتر از هر بلایی است که بر سر ملت و مملکت آوار می شود. در چنین حالتی است که مسئولیت و بخود آمدن همه ما را هشدار می دهد. هشداری که باید خود سرنوشتمان را بدست بگیریم و از چنین حکومت پریشان و دزدان ِ فرصت طلب رها شویم.

اعتصابهای کارگری، اعتراضات کارگری، اعتراضات دانشجویی، بیکاری و تعطیلی کارخانجات، بلبشویی در تجارت و بازار، گرانی ها و بی پناهی ها، فقر و گرسنگی، نافرمانی های مدنی به اشکال مختلف، همه و همه نشان از یک رو در رویی ی اجتناب ناپذیر دارد. تا کنون تنها نقطه ی منسجم و متمرکز در حکومت اسلامی، دولت در سایه ای بوده است که رهبر ابله اش می کوشیده از آن طریق همه ی توان و امکانات را در سرکوب و ماست مالی کردن و ریاکاری بکار گیرد تا شاید از این مرحله جان به در برد. اما در آن دولت سایه هم بسان آب در لانه مورچگان رسیده باشد، بهم ریخته است. آشفتگی در کردار و گفتار این جانیان، بر همه آشکار است. هیچ تحلیل و سیاست و برنامه ای منطبق با شرایط کنونی ندارند مگر بحران زایی و مخالفتهای کور و سرکوب کردن همه ی آنچه که در مقابلشان می ببنند. آشفتگی و پریشانی، دست و پازدنهای آنان از وحشت سرنگونی چنان شده است که حتی کسانی که توان بقای این حکومت و نجاتشان را نیز داشته اند، از گردونه خارج کرده اند. چنین دست و پازدنی گویای آشکارِ به آخر خط رسیدن این جانیان است.

اعتراضات و اعتصابات و نافرمانیها را هرچه بیشتر به هم پیوند دهیم. امروز میهن ما به تلاش مسئولانه و همبستگی ی فراگیر ملی ما، بیشتر از هر زمان دیگری نیاز دارد. نگذاریم بلاهت وُ وقاحت وُ ریاکاری وُ غارتهای ویرانگر این حکومت بیش از این فاجعه ببار آرد.

با مهر

گیل آوایی

18 مهرماه 1390

از اقتصاد مالِ خر است تا بانکداری اسلامی – گیل آوایی

2011-10-02T22:13:00.001+02:00

آنقدر گفته ایم و نوشته ایم و فریاد کرده ایم، که حتی ابله ترینهای حکومت اسلامی نیز دریافته اند این راهی که پیش گرفته اند به ناکجا اباد است اما یک نفر در راس این حکومت قرار گرفته که با توهم تبهکارانه ای در بر همان پاشنه ای می چرخاند که پدرخوانده ی خون آشامش خمینی، خشت بلاهت اش را گذاشت چنانکه این بنای سراپا خون و جنایت و غارت تا همین جای بلبشویانه ی خونبار، کج است و راست بشو نیست که نیست و به معنی واقعی کلمه، باتلاق خود آفریده ی حکومت اسلامی است که هرچه می جنبد در آن فروتر می رود.

همگان بخوبی بیاد دارند آن نعره ابلهانه خمینی را که گفت اقتصاد مالِ خر است و با همین درک و برداشت از اقتصاد، چنان ویرانه ای به یک ملت و مملکت تحمیل کردند که از پی آن هیچ کاری از مجاری منطقی و امروزی ی اقتصاد نمی گذرد. چه در بخش صنعت، چه در بخش آموزش، چه در بخش بهداشت و درمان، چه در بخش فرهنگ چه در بخش حتی دین جهنمی ی این تحفه ها!

یک قدم راست بر نمی دارند. یک حرف راست از دهان این حشرات در نمی اید. یک ذره تقوا در اینها نیست. یک جو غیرت و ناموس و رستگاری و مسئولیت و تعهد در این جانیان نیست. یک مشت قاتل، یک مشت دزد، یک مشت ریاکار یک مشت خرافه مست ِ متوهم از نردبان جاه و مقام با چاپلوسی و مزدوری و قتل و شکنجه و ریاکاری بالا رفته اند و به ثروتهای بی حساب و کتاب رسیده اند که برای حفظ آن هیچ حد و مرزی نمی شناسند. تا آنجا که حتی آیت الله ها و مراجع خودشان را هم یا اخته کرده اند یا به تمکین و مجیز گویی شان وا داشته اند.

چه کسی می تواند یادش رفته باشد که روغن دزد را دست بریده اند و کامیونهای طلا را آهن غراضه جا زدند و دزدِ آن را نیز در بالابالاهای همین حکومت خون و جنایت حفظ کرده اند. چه کسی است نداند که مردمان بسیاری حتی از شام شب محرومند اما 18 میلیارد دلار، باری هیجده میلیارد دلار!!!! سر از ترکیه در می آورد و هیچ مسئول و مقام و وکیل و رئیسی از این حکومت، حتی بروی اش نیاورده و نمی آورد که آن همه پول از کجا آمد و به کجا رفت و چه شد!؟

یادمان نرفته آن بریز و بپاشها و دزدیهای بنیاد معروف به مستصعفان که جز به بیت امام شان که بخوان لانه ی پدرخوانده ی تبهکاران، حساب پس نمی داد و این همه، در نعره های اقتصاد مال ِ خر است، نهفته بود و آنکه با یک من عمامه خود نمی دانست و در جهل مرکب به درک رفت، حکومتی الله بختکی برپا داشت که جان و جهان یک ملت را به خرافه و جهل و جنایت کشاند.

از پی چنان نگاه و برداشتی از مقوله ی اقتصاد و مناسبات آخوندی از کشور و جامعه و صنعت و اقتصاد، شعار رباخواری سیستم بانکی دادند و آن کردند که بانکداری اسلامی را پی گرفتند. مرده خوارانی فرصت طلب از شیره این مردم و مملکت مکیدند و زالو صفتانه آن کردند که امروز رکورد تاریخی اختلاس در کشور بلا زده ی ما در حکومت همین حشرات برجای گذاشته می شود.

و قسط و عدل علی شان که از مسجد و مناره گوش فلک را کر می کرده، بنای اقتصاد مال خر است، گذاشته شد و بانکداری اسلامی هم چنان از ربا و شیوه های واقعن اسلامی می رسد به غارتهای سه هزار میلیارد دلاری که سهم چنین کلاشی های بی سابقه جیب کسانی مثل مجتبی خامنه ای ها را پر می کنند. وقتی رهبر و حاکم و قاضی و رئیس و روحانی این حکومت جهنمی خود دزد و رشوه گیر و دلال است! کجای این حکومت می تواند حساب رس و حساب پس ده باشد!؟ کجای این حکومت می تواند نازیه خانم خامنه ای را بازبپرسد که این میلیونها دلار و پوند و یورو را از کجای..........آورده ای و حساب پر کرده ای!؟

نازیه خامنه ای[1] » هفت میلیون دلار و شصت و پنج میلیون یورو و صد و بیست و دو میلیون پوند به شرح زیر:

هفت میلیون دلار در ترکیه

شصت و پنج میلیون یورو در آلمان

صد و بیست میلیون پوند در بریتانیا

چه کسی از این حکومت نکبت اسلامی می تواند از مجتبی خامنه ای پپرسد که این میلیاردها یورو و دلار و پوند از کجای.......... آورده ای!؟

مجتبی خامنه ای» هفتصد و شصت و شش میلیون دلار و دو میلیارد و دویست میلیون یورو و یک میلیارد پوند

یک میلیارد پوند در بریتانیا( این مبلغ در بریتانیا بلوکه شده است) به این شرح:

دو میلیارد و دویست میلیون یورو در آلمان

هفتصد و شصت و شش میلیون دلار در قطر

مبلع نا مشخصی در سوئیس

......

اگر همه ی این حکومت چنین غارتگر و ریاکار و نابجا نباشد، زنیکه ای مثل سکینه خامنه ای حسابهای میلیونی اش را از کجا می آورد!؟

سکینه خامنه ای» صد و پنجاه میلیون دلار به شرح زیر:

بیست و پنج میلیون دلار در مالزی

چهارده میلیون دلار در قطر

صدو دوازده میلیون دلار در دبی

وچنین می شود حکومت اسلام ناب محمدی با وقاحت فقیه و سرباران سپاه اش که همه چیز در وطن بلازده ی ما به تاراج می رود و معرکه ی این جانیان وقتی داغتر می شود که رهبر ابله اش با بیت تبهکارانه ی خود به حراج هست و نیست این مملکت می پردازد و دولت در دولت، راه می اندازد و با آن شیوه جنایتکارانه و دلالی و رشوه و قراردادهای ایران برباد ده، حسابهای میلیاردی انباشت می کند و در پناه غارتهای کلان بیت تبهکارانه ی موسوم به رهبری، همین می شود که هر دلال و دزد و چاپلوسی در راس یک بنگاه مالی و صنعتی و تجاری جاخوش می کند و هر چه می تواند، از کیسه ملت بخون نشسته، می دزدد و بجیب می زند. و این میان رهبر با وقاحت بی مانندی به خود به به و چه چه می کند و حساب پس دادن را نیز به خدایش وا می نهد! نان از مردم دزدیدن و کیسه انباشت کردن و مملکتی را غارت کردن اما جواب را بخدا دادن!!!

براستی اینان از کدام سوراخ متعفنی سر در آورده اند!؟ اینها کجا بودند که از چرخه تمدن و دانش و فرهنگ بالنده ی انسانی حتی بویی نبرده اند!؟ این کدام دین و باور و سنت و آیینی است که چنین به جنایت و غارت وقیحانه پرداخته اند و عمق انسانسوز آن هر لحظه بیشتر و بیشتر می شود!

آیا ملت ما روزی سیاهتر از این داشته اند که این قاتلان و شکنجه گرانی الله چنین به غارت همه ی مملکت نشسته اند!؟

و این همان حکومت نحس اسلامی است که ایران را ویران کرد. این همان حکومت خونبار اسلام است که دیگر بار ایران برباد می دهد!

اما بیاد داشته باشند و داریم که تاریخ مرگ استبدادهای خونبار را فراوان گواهی داده و می دهد. روزی همه ی این جانیان در هر جای این جهان که باشند باید حساب پس دهند! از حلقوم خودشان و خدایشان بیرون می کشیم.

آن روز دور نیست.

گیل آوایی

دهم مهرماه 1390/ دوم اکتبر2011

خبرگزاری “سی.ان.ان” اسامی یکصد و چهل نفر از ايرانيان را با محل حسابهای بانکی آنان منتشر ساخته است

http://ireport.cnn.com/docs/DOC-606777

ترجمه ی کامل گزارش http://shooram2.blogspot.com/2011/01/blog-post_21.html

[1]

در قاموس حکومت اسلامی حقیقت و مسئولیت معنا ندارد - گیل آوایی

2011-09-18T15:03:00.000+02:00

در یکی از سیاه ترین استبداد تاریخ کشورمان بسر می بریم. استبدادی که چهره ی واقعی و عریان دین سیاسی را نمایانده است. ابله ترین ِ این حاکمیت رهبرترین آیت الله ها می شود و مزدورترینِ خرافه مست اش رئیس و جانی ترین اش بر مسند قضا می نشیند. وقاحت ِعریان دروغ و ریاکاری تا آنجاست که وقیح ترین ِ این حکومت خود به ستایش آن می نشیند و بر بلاهت انسانسوز این حاکمیت نمره می دهد.

در کشور یا کشورهایی که به ادعای همین حیف نانها، کشور بی بند و بار و غیر انسانی وچه و چه هست، یک وزیر بخاطر یک سفر تعصیلاتی ِپیشکشانه که رشوه پنداشته می شود،از کار برکنار می شود اما جانیان ِ تا مغز استخوان جنایت بار، در حکومت اسلامی پست و مقام می گیرند و پاداش دریافت می کنند. در کشوری که به ادعای همین جانیان کشوریست که باید نیست و نابود شود، نخست وزیرش بخاطر تهمت کمک مالی گرفتن در کارزار انتخاباتی از کار برکنار و به دادگاه کشانده می شود، اما در حاکمیت همین جانیان اسلام فروش، اختلاس میلیاردی چنان بزرگ که در تاریخ کشورمان بی سابقه است، بی پاسخ می ماند و روال ِ ماست مالی شدن بخود می گیرد! و این اختلاس بخوانش دزدی از سفره ی مردم غارت شده وُ فقیر وُ بیکار وُ بی آینده ی میهن مان، چنان است که وسیله ای برای عوام فریبی و انحراف افکار عمومی و داغ کردن تنور افتضاحات ِموسوم به انتخابات در حکومت اسلامی می شود و هیچ مقام و مسئول و روال ِحتی ریش سفیدانه ای در این حکومت نکبت بار نیست که پرده از ماجراهای پشت پرده ی غارت وُ دزدی وَ زد وُ بندهای ایران بر باد ده، بر کشد! با چنین شیوه و سیاست و مملکت داری ای، وقاحت چنان است که ادعای مدیریت جهانی از سوی همین ابلهان جنایتکار می شود! داشنجوی دکترا شلاق زده می شود اما آخوند برای امر و نهی کردن می پرورند و رئیس و رهبرش کشور اسلامی را ازادترین و انسانترین می داند و حقوق انسانی در حکومت اسلامی بهترین می خواند!

براستی رستگاری و تقوا و عدالت و امانت داری ِ بیت المال و هزار ادعای دهن پرکن ِقرنهای این جانیان که از مسجد و منبر و حوزه، وعظ کردند و فتوا دادند و تفسیرها کردند و جانمازها آب کشیده اند، چه شده است!؟ آیا وقاحت و ریاکاری از این عریان تر!؟ آیا مملکت با دین و ایمان این مدعیان اسلام وُ محمد و علی و حسین و قرآن شان، تا این حد به تباهی و خونباری رسیده است که چنین ابلهانی وقیح به غارت و دار و ندار یک مملکت دست زنند و هیچ فتوا و جهادی از سوی عمامه گنده های مرجع و عالم ربانی و آیت الله و....نباشد!؟ اگر جانیان ِ حاکم در حکومت اسلامی، اسلامی نیستند و ابروی اسلام راستین شان را برده اند وُ می برند! چرا در دفاع از اسلام شان و مبارزه با کفرِ این حکومت جنایتکار نمی پردازند!؟ چرا خیابانهای قم و مشهد و نجف و...........از فریاد وا اسلامای این مفت خورهای حوزه نشین خبری نیست!؟

چرا یک فتوای جهاد، یک مبارزه ی از نوع 15 خرداد 42 حوزه ای شان خبری نیست!؟

ننگ عریان تر از اینی که جریان دارد، وجود دارد!؟ جنایت و غارت و بی عدالتی و وقاحت فقیه قاتل و ابله تا کجا باید باشد!؟

آیا غیر از این است که جنایتها و مسئولان جانی در حکومت اسلامی همه و همه تحت رهبری ولی وقیح فقاهت عمامه بسر است!؟

ریاکاری، وقاحت و بی چشم و رویی تا کجا!؟

گیل آوایی

سپتامبر2011

آیا اردوغان ِ ترکیه نیز هاله نور خواهد دید!؟ - گیل آوایی

2011-09-08T22:57:00.003+02:00

روند تحولات سیاسی در منطقه بگونه ای که پیش می رود، شاید چنین برداشتی که از موضع گیری دولت کنونی ترکیه بدست می دهد، دور از ذهن باشد اما این دور از ذهن بودن نیزبه همان اندازه دور از ذهن بودن ِ تحولات ایران در سی و سه سال پیش، را تداعی می کند به این معنی که چه کسی در آن زمان می توانست براستی باور داشته باشد که حکومت جنگیری و رمالی و خرافه پرستی همچون حکومت اسلامی بر سر کار بیاید که نتیجه ی یک قرن تلاش برای برون رفت از چنان فرهنگ واپسگرایانه را ناگهان بهم بریزد و به اینجایی برسیم که اینک همگان شاهدیم!؟

شاید ساده لوحانه بنماید که تصور کنیم سیاست ِدگرگونی ِالک دو لک بر محور تکرار یا چرخ در یک دایره ی بسته ی جهان سومی ماندن، سرنوشت کشورهای منطقه است که در هر دوره یک گام به پیش و دوره ی پس از آن چندین گام به عقب گذاشته شود. به دیگر سخن اگر جلوگیری از تکامل یعنی سد کردن پیشرفت فرهنگی/سیاسی/اجتماعی کشورها غیرممکن است اما به عقب انداختن با چنین کانالیزه کردن ِ حرکتها و جوشش ها و گشتاوریهای تلاش مردم برای پیشرفت، روندی باشد که به کشورها تحمیل می شود. چند و چون آن شاید نگاهی تخصصی و تحقیقی از جامعه و سیاست و اقتصاد و فرهنگ و تاریخ همین کشورها را طلب کند. اما آنچه که هم اینک شاهدیم و سیاستمداران کشورهای منطقه دنبال می کنند، چیزی جز گشت و واگشت در یک چرخه تکرار و عقب انداختن رشد و ترقی و رهایی از خرافه و جهل و ناآگاهی نیست.

سی و سه سال پیش خمینی جنایتکار در اشک شوق مردمی که به او اعتماد و باورکرده بودند آمد و در منجلاب متعفن و تنفر به گور رفت و امروز از پی آنهمه جنایت و قتل و عقب ماندگی های هولناک در حکومت اسلامی که دین سیاسی بر مردم آوار کرده است، در کمال تعجب می بینیم که در ترکیه به اصطلاح سکولار و لیبرال، حکومتی بر سر کار می آید که همان دین سیاسی را ملاک کارش قرار داده و بر همان معیارها سیاست اش را تنظیم می کند.

دیروز اگر دشمنی ِ با اسرائیل در دستور حاکمیت سیاسی ایران ِ پیش از حاکمیت اسلامی نبود، در همان نخستین روز به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، دشمنی ِ با اسرائیل ساز شد و دیدیم که تا کنون چه بحرانها با چنین سیاستهای ریاکارانه تاوان خونبار از ایران گرفت و امروز پس از تجریه ای چنین، همسایه غربی ما، ترکیه، همان سیاست را ساز می کند! آیا ترکیه می رود تا حکومت اسلامی دیگری را تجربه کند!؟ آیا ترکیه می رود یک گام به پیش ِ این سالهایش را با چندین گام واپسگرایانه و عقب ماندگی، ساز کند!؟

بر هیچ کسی پوشیده نیست که سیاست اگر بر پایه نژاد، ایدئولوژی مشخص یعنی برپایی یک حاکمیت سیاسی ایدئولوژیک خاص( هر چه که باشد) و سیاهکارانه تر از همه، برپایه دین، تنظیم و دنبال شود راه به جنایت و بحران و خون می برد. با این نگاه حاکمیت سیاسی چه در ترکیه چه در ایران و چه در اسرائیل یا هر کشور دیگری، بر پایه دین گذاشته شود، همان بلایی بر سر ما و مردم منطقه خواهد آمد که کشورهای بویژه اروپایی پانصد/ششصد سال قبل پشت سر گذاشته اند. آیا آزموده را آزمودن خطا نیست!؟

آقای اردوغان با سیاستی که پیش گرفته است اگر بازنگاه داشته نشود، اگر دین سیاسی در همین نقطه ای که هست اخته نشود اگر چنین سیاستهای ریاکارانه دور انداخته نشود، بی هیچ تردیدی باید شاهد حکومت اسلامی دومی در ترکیه باشیم که همه رشته های تابیده شده ی مدرنیته در ترکیه را پنبه خواهد کرد. باید منتظر مجازاتهای طالبانی در ترکیه ی چند سال آینده نیز باشیم.

اینکه اسرائیل بهانه یا دست آویز مناسبی برای پیش برد یا کاربست اسلام سیاسی در منطقه باشد، بیش و پیش از اسرائیل، دود چنین آتشی به چشم مردم کشورهای مسلمان بطور مشخص ترکیه خواهد رفت. حکومت اسلامی تا کنون تاوان خونبار و هولناکی را با چنین سیاست ضد اسرائیلی به ما تحمیل کرده است و هنوز هم کمر راست نکرده ایم و عجبا که ترکیه همان راه واپسگرایانه و نابجا و نابهنگامی را پیش گرفته است که خمینی سی و سه سال پیش در پیش گرفت.

شعارهای ریاکارانه ی احمدی نژاد ِ فوکولی در ترکیه ( اردوغان) پیش از اینکه بر پایه یک معیار انسانی در راستای کمک به مردم فلسطین باشد، هیزم در تنور نیروهای واپسگرای اسلامی ای شعله می گیراند که یکی از علتهای اصلی سیه روزی و جدلهای سیاسی مردم فلسطین است که در سازمان آزادی بخش فلسطین از دیرباز درگیرش بوده است. خشت این سازمان برای تضعیف سازمان ازادی بخش فلسطین ( به روایتی توسط خودِ اسرائیل ) گذاشته شد و امروز همین سازمان ِ جهل و جنایت مورد حمایت همه جانبه ی حکومتهایی از نوع حکومت اسلامی در ایران و اینک ترکیه شده است! براستی اگر حماس در فلسطین به قدرت رسد یعنی همه ابزار سیاسی/قانونی/مردمی نیز در اختیارش باشد، ( به همانگونه که حکومت اسلامی در ایران داشت)چه گلی به سر مردم فلسطین و منطقه خواهد زد!؟ عملکرد همین سازمان حماس با سازمانها و نیروهای همسو و همفکر و هم باور آن را در جای جای خاورمیانه و شمال افریقا و پاکستان و افغانستان دیده و می بینیم. آیا تحمیل چنین اینده ای به مردم فلسطین با حمایت از چنین نیروهای عقب مانده و واپسگرا با آن دین نفرت و انتقام و هزار زخم و بلاهت، یک اقدام انسانی است!؟

همین پرسش را بگونه ای در نوشتار دیگر در زمان سازماندهی کمک به مردم غزه و ماجرای پوپولیستی سیاستمداران و روشنفکران ِ طرفدار آن، نوشته بودم[1] و اینک همان برداشت از چنین کمک رسانی ها و موضع گیریهای سیاسی مطرح است. اقای اردوغان همان بلاهت احمدی نژاد را با کراوات هوار می کند. تردیدی نیست که هاله ی نور و رمالی و جن گیری را نیز به نوعی در فردای نزدیک، درترکیه شاهد خواهیم بود. اگر چه دور از دهن می نماید اما در ایران خودمان دیده ایم و هنوز هم ناباورانه به آن نگاه می کنیم ولی واقعیت تلختر از آن به همه ی ما هشدار می دهد.

گیل آوایی

هشت شهریور1390

9سپتامبر2011

[1] نوشتار اشاره شده در متن با پیوند زیر قابل دسترس است: آنانی که بنام مردم غزه اما در عمل از حماس حمایت می کنند با حکومت اسلامی در فلسطین چه خواهند کرد؟

http://shooram1.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

سیاست عین دیانت و دیانت عین سیاست، فاجعه ی خونبار روحانیت در ایران - گیل آوایی

2011-09-08T14:41:00.004+02:00

بارها و بارها از دهان دین فروشان ِ با و بی عمامه در میهن مان شنیده بودیم و می شنویم و می بینیم که به گفتآوری از مدرس، یکی دیگر از فسیلهای عمامه به سر در تاریخ معاصر ایران، سیاست شان عین دیانت شان و دیانت شان عین سیاست شان است. بیش از سه دهه خون گریستیم از این جماعت بی چشم و رو که قتلها و غارتها به ما و سرزمین ما تحمیل کردند و حاکمیتی از تبهکارترین لمپنهای اسلامی را بر سر ما آوار کردند. اما با همه ی کارکردها و پیامدها و نمونه های خونبار در میهن بلا زده ی ما که با همین اسلام و تحجر و باورهای باتلاقی خرافه فروشان ِ با و بی عمامه، باز با وقیحانه ترین شکل ممکن به تباهی و سیه روزی ما و سرزمین مان آشکارا ترک تازی می کنند.

نگاهی حتی گذرا به موضع گیریها و فتواها و برخوردهای روحانیت شیعه (از آن عمامه بزرگهای آیت الله و مرجع و مدرس گرفته تا ساده ترین شان که همان طلبه های حیف نان هستند) در همین سی و سه سالی که از حاکمیت خونبارشان بر ایران می گذرد، وقاحت ویرانگرانه ی این حشرات ِ در شمایل انسان را، آشکار می کند.

دردناک تر اینکه هنوز می بینیم بسیاری دین فروشان سیاسی می کوشند به اشکال مختلف و سفسطه های تهوع آور، اسلام را بزک کنند و دمکراسی و آزادی و حقوق انسانی و.....را با این دین تنفر و انتقام و بلاهت پیوند دهند که به زبانی دیگر آن را تطهیر کنند و از جنایتهای حکومت اسلامی جدا کنند تو گویی این جانیانی که با تکیه بر اصول و فتوا و تفاسیر و آموزه های همین جانی پروران، حکومتی چنین جنایتکار را بر پا نداشته و نمی دارند!. تو گویی نه اوینهایی برپاست و نه خاورانهایی از شیفته ترین جانهای فرزندان این مرز و بوم! دردا و دریغا که هماره سیاهکارترینها بر سرزمین ما حاکم می شوند و در هر حاکمیتی دین فروشان سیاسی به نوعی خود بزک کرده و جهل و ریاکاری را پاس می دارند.

ریاکاری و بی چشم و رویی چنان است که حتی به ساده ترین اصل و اساس و حقوق خودشان هم پایبند نیستند. محور هر سیاست و دیانت و کیاست شان، سودجویی ِ سیری ناپذیر و دست اندازیهای اختاپوسی به دار و ندار ملت و مملکت است و بقای یک جماعت انگل واری که از هیمن ملت و مملکت ارتزاق می کنند.

روحانیت شیعه در ایران بارها و بارها خاک در چشم ملت ما ریخته است اما هیچگاه تا بدین اندازه اسلام را به جنایت و غارت و ریاکاری و بی عدالتی و فقر و عقب ماندگی پیوند نداده بودند که امروز شاهدیم.

یک آیت الله کله گنده که از کیسه همین ملت و مملکت خورده و می خورد، به نگذاشتن ِ اسم اسلامی در یک کشور، یا قافیه باختن شیعیان در کشوری سنی نشین، وا اسلاما سر می دهد و حکومت اسلامی را خطاب قرار می دهد که چنین و چنان کند، اما نسبت به اینهمه فقر و نابرابری و بی عدالتی و قتل و تجاوز و خانه خرابی، خفقان می گیرد! نمونه هایی از این دست آنقدر زیاد است که حتی ابله ترینها هم وا می مانند ازچنین وقاحتی که آشکارا این جانیان از خود می نمایانند.

یک برخورد صادقانه در این حکومت نیست. یک شناسه ی رستگارانه در این حکومت یافت نمی شود. از رهبر ابله اش گرفته تا رئیس مترسک اش، همه و همه آنقدر ریاکارانه و ابلهانه برخورد کرده اند که حتی ذره ای اعتبار و باور در این جانیان نمی توان سراغ داشت کار از ماجرای چوپان دروغگو هم گذشته است! تازه این برخورد نه تنها از کسانیست که در راس این حکومت قرار دارند که بخواهیم به ضرورتهای سیاسی/تبلیغاتی توجیه کنیم، بلکه از بسیارانی عمامه گنده ها یعنی همان آیت الله ها و مراجع نیز چنین برخوردهای وقیحانه روزمره شده است. دروغ و ریاکاری چنان تکرار شده که وقاحت باخته است و بدتر از آن همه دروغهای این جانیان، به خودشان باورانده اند که همین عین حقیقت و واقعیت است! چنان سر در باتلاق متعفن خرافه و وهم و خیالبافی های ابلهانه کرده اند که صد رحمت به کبک و سر در برف کردن و خود فریفتن!

دو نکته ی اساسی در این ماجرا به همه هشدار می دهد به گونه ای که چونان فیل به گوش همه آویز است. یک، گروهی که تنور این حاکمیت جهل و جنایت را داغ می کنند و آتش بیار معرکه این جانیان هستند که بیشترینه روحانیت شیعه در عصر حاضر است در هر کجای این جهان که باشند!

دوم مردمی که از این حکومت و برخوردهای ریاکارانه تاوان خونباری می دهند.

برای هر دو گروه چه بخواهند چه نخواهند، آینده ای خواهد بود و در بر همین پاشنه نخواهد چرخید. تاریخ بهترین گواه است.

دیر یا زود بساط این حکومت به هم ریخته می شود. بدست همین مردم هم ریخته می شود. این جبر تاریخ، این جبر زمان ماست، این جبر روند سیاسی همین اینکی است که هستیم و شاهدیم اما روحانیت شیعه هر چه به همین سیاهکاریها و ریاکاریها و ماست مالی کردنها و به نعل و به میخ زدنها وبرخوردهای صلواتی ادامه دهد، در فردای این ملک و ملت باید پاسخگو باشند! حکومت اسلامی دست پخت همین جانیان است از آن آیت الله ها گرفته تا طلبه های ابله و حیف نانی که بلاهت و خرافه اسلام نفرت انگیز را پاس می دارند. هر قتل و شکنجه و تجاوز و زندان و بی عدالتی را همه ی این عمامه بسر های اسلامی سهیمند. روحانیت شیعه در ایران امروز نماد ریاکاری و قتل و غارت و تجاوز و یک ایران ِ خونبار است.

بیش از سه دهه از حکومت اسلامی قتل و غارت و شکنجه و تجاوز و بی عدالتی و ریاکاری و فحشا و اعتیاد، دست آورد دیانت عین سیاست و سیاست عین دیانت این جانیان است.

روزی خواهد رسید که همه ی این حکومت به گور خواهد رفت! سیاهی از آنِ آنانیست که این آتش را بجان ایران و ایرانی انداخته اند. ای کاش ذره ای صداقت و رستگاری و غیرتی که این جانیان از آن دم می زدند و می زنند، در اینان بود! که نیست! به هزار سند و نمونه و جنایت و جهل نیست. سه دهه از حکومت اسلامی زنده ترین گواه جنایتبار بودن روحانیت و اسلام شان است. غیر از این می دانند این گوی و این میدان! در مقابل حکومت اسلامی جهاد کنند! جوانان ما سلاخی می شوند! حوزه های جانیان اسلامی، تنور حکومت اسلامی داغ می کنند!

گیل آوایی

شهریور 1390

نگذاریم حکومت اسلامی، ایران را به سرنوشت لیبی دچار کند - گیل آوایی

2011-08-29T22:32:00.000+02:00

سرنگونی دیکتاتوری، رویدادی نیست که هر انسان شرافتمندی را شادمان نکند. مبارزه ی شکوهمند مردم برای آزادی از چنگال خون آشامان قدرت پرست، برآورده شدن یکی از زیباترین ارزوهای هر انسان شریفی است که دل به کرامت انسانی و حقوق بایسته انسان داده است. سرنگونی دیکتاتورهای تونس و مصر و لیبی در فاصله ی کوتاهی که بلحاظ تاریخی حتی چشم بر هم نهادنی بحساب نمی آید، هرچه که باشد و با هر پیامدی که باشد، نشان از یک دگرگونی بنیادین در منطقه ای دارد که میهن ما در جغرافیای سیاسی آن از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و با حاکمیت اسلامی، چنین اهمیتی را در دو روی یک سکه که یک روی آن رخداد فاجعه و روی دیگر تحول مترقی است.

حکومت اسلامی به مثابه قهقرایی ترین، تبهکارترین و نابجاترین حاکمیت تاریخی در سرزمین ما یکی از کاراترین مزدور بی مزد کشورهای استعماری و قدرتمند جهان، تا کنون آب به آسیاب بویژه غرب ریخته که کلیدی ترین نقاط انرژی جهان را بگونه ای زیر سیطره خود قرار داده که درتاریخ معاصر بی سابقه است و بحرانزایی و شعارهای عوامفریبانه ی حکومت اسلامی با شدت گرفتن جنبه ی مهارناپذیری حکومت اسلامی تا کنون پایگاههای نظامی و حضور بلامنازع ارتشهای غرب در منطقه را نه تنها فراهم ساخته بلکه توجیه پذیر کرده است. اما همین مهارناپذیری و بحرانزایی مزدورانه ی حکومت اسلامی( صد البته دست در دست نیروهای فاشیست مذهبی، بطور مشخص اسلامی) به نقطه ای از تحولات سیاسی منطقه پیوند خورده است که نبودش یک ضرورت است و در معادلات آینده ی سیاسی نه فقط کارایی این نیروها را مانع طرحهای استراتژیک غرب در منطقه می سازد بلکه از نگاه شورشهای اجتماعی و آگاهی های عمومی، تغییر یا سرنگونی شان یک بایست انکار ناپذیر است.

تردیدی نباید داشت که کشورهای فرامنطقه ای با سرمایه و نیروهای نظامی عریض و طویل شان برای دمکراسی و حقوق انسانی منطقه نیستند و نمی آیند. و طبیعی هم هست که هر کشوری در راستای منافع و تامین هر چه بیشتر آن به چنین ماجراجوییها و دامن زدنهای میلیتاریستی دست زند. آنچه که غرب در منطقه باسناریوی از پیش طراحی شده و صد البته با بهره گیری از هنجارها و ناهنجارهای اجتماعی/فرهنگی و اقتصادی منطقه، کوشیده و می کوشد برای برآوردن هدفهای خود به هرقیمتی شده جایگاه خود در منطقه را قویتر و پایا تر کند. این میانه رویدادهایی که در هر کشور رخ می دهد، در چند و چون چنین برآوردها و اهداف اهمیتی بسیار دارد. تجربه ی عراق، افغانستان و پیش از آن بالکان، نوع برخورد و اتخاذ مواضع کشورهای غربی را به تناسب شرایط و امکانات با توجه به بحرانهایی که دامنگیر همه ی جهان شده، تعیین می کند اما هرچه که هست یا باشد، یک نکته را بیش از هر چیزی در دستور کار همه ی کشورها و نیروهای درگیر قرار می دهد و آن اینکه تغییر و تحول اجتناب ناپذیر است. به زبان دیگر تحول ساختاری و پایه ای در سیاست و اقتصاد منطقه باید صورت گیرد. چگونگی این تغییر به نقش آفرینی نیروها بویژه مردم هر کشور در منطقه رابطه و وابستگی مستقیم دارد. واقع بینی رهبران دیکتاتور تونس و مصر، هر دو نشان از درک شرایط و ناگزیری کنار کشیدن از قدرت را در پی داشته است اما لیبی با توهم رهبری جهان عرب یا حتی بزبان ابله انسان نمایی چون هاله ی نور در حکومت اسلامی، مدیریت جهانی، دیدیم و می بینیم که مردم لیبی در گذار این تغییر و تحول چه بهای گزافی پرداخته و می پردازند.

ابعاد جنایت از هر دوسوی قدرتمند در گیر یعنی حاکمیت متوهم استبدادی از یک سو و کشورهای فرامنطقه ای از دیگر سو، تاوان خونباری بر مردم کشور تحمیل کرده اند. آن یک به سرکوب خونبار مردم و این یک به بهره گیری از شورش به جان آمدگان در راستای منافع خود، پرداخته اند اما توازن نیرو صد البته در جهت شکست و سرنگونی استبداد بوده است.

یک نکته ی ظریف و بسیار کلیدی در این رویدادها به همه هشدار می دهد که اگر مردم هر کشور حتی لیبی بدون کمک و دخالت کشورهای غربی می توانست و بتواند نظام استبدادی و دیکتاتور کشورش را به چالش و مبارزه بکشانند و از پس آن برآیند، از ویرانی و صد البته عواقب ِچنان دخالت نیروهای غربی در آینده ی بویژه سیاسی کشورشان جلوگیری می کنند. و همین نکته عصاره ی این نوشتار و منظور این قلم است که با همه ی درد و اندوه از رنج و خونباری مردم در کشورهایی از جمله لیبی، آنچه را مهمترین می داند، سرنوشت ملت و میهن مان ایران است.

آیا حکومت اسلامی با چنین جنایتها و سیاستهای ایران برباد ده و انسانسوز، ایران را به چنان جهنم درگیری با دخالت نیروهای فرامنطقه ای می کشاند یا مردم ما چنین مجال و فرصتی به حاکمیت تبهکار اسلامی نمی دهند!؟

با چنین پرسش اساسی و سرنوشت ساز است که همه ی نیروهای سیاسی ملی و مردم کشورم را فرا می خوانم تا خود بی دخالت و وابستگی به کشورهای فرامنطقه ای، حکومت اسلامی را بزیر بکشند.

مردم کشورما می توانند و باید هم بتوانند معادله ی تحولات ِ اجتناب ناپذیر را به نفع خود تغییر دهند. هر گونه دخالت یا سناریویی که از سوی کشورهای دیگر برایمان تعیین یا به ما تحمیل شود، ره به تباهی ی دیگری می برد که سر بیرون آوردن از آن قابل پیش بینی نیست.

آنچه که در لیبی گذشته و آنچه که در سوریه جاریست، دو جنبه ی چنین نقش آفرینی مردم در سرنوشت سیاسی/اجتماعی را پیش رو می نهد. در لیبی دخالت نظامی و پیامدهای آن که همگان شاهدیم، پیش رفته و می رود اما در سوریه خونریزی استبداد حاکم و سرکوب خونبار مردم بی دخالت نظامی خارجی جریان دارد.

نشانه های وادار کردن حاکمیت سوریه به تغییر و تحول و تامین خواستهای مردم بجان آمده ی سوریه، می رود که بنوعی دخالت نظامی را نیز واقعیت ببخشد.

یکی از اشکال برخورد نظامی بویژه با توجه به تجربه عراق و افغانستان، نمونه ایست که در لیبی شاهدیم و بگونه ای پیش رفته و می رود که اساسن با برخورد با عراق و افغانستان متفاوت است. نیروی زمینی به تعبیر کلاسیک آن در کارزار جاری در لیبی نمی بینیم. روندی که از عراق آغاز شده و هنوز سایه ی مرگبارش بر منطقه سنگینی می کند، بصورتی متحول و دیگرگونه پیش می رود و دور از ذهن نیست که نمونه ای متحولتر در سوریه و لبنان و ایران نیز شاهد باشیم.

با آنچه که در لیبی گذشته و می گذرد و آنچه که در سوریه جریان دارد و نشانه های خونبارتری را در چشم انداز قرار می دهد، ایا دخالت یا پشتیبانی نظامی کشورهای غربی یک ضرورت و بایسته است یا بی دخالت آن می توان راه به رهایی برد!؟

آنچه که به ما ایرانیان بر می گردد، پاسخ به این پرسش را مردم ما و نیروهای ملی کشورمان می دهند.

شرایط لیبی، سوریه و هر کشور دیگر منطقه ای که ما نیز در آن قرار داریم، با شرایط کشور و مردم ما متفاوت است. تفاوت آن گذشته از تاریخ و فرهنگ و شناسه های اقتصادی/سیاسی و اجتماعی، تجربه ی مبارزات تاریخ معاصر ما ایرانیان است. تفاوتی که به ما توان بیشتری در تعیین سرنوشت خود و سرزمین مان می دهد. توانی که می تواند استبداد تبهکاران اسلامی را بزیر کشد. هشدارها و نشانه های دگرگونی و تحولات منطقه را جدی بگیریم و نگذاریم سرنوشت ما را دیگران رقم بزنند. بخود آییم و حساب خود با حکومت انسانسوز و ایران بر باد ده را خود بی دخالت کشورهای دیگر روشن کنیم. ما می توانیم از هرگونه دخالت کشورهای غربی در مبارزه ما با حکومت تبهکاراسلامی جلوگیری کنیم و نگذاریم سرزمین ما با سرنوشت اجتناب ناپذیر حکومت جهل و جنایت پیوندی مستقیم یابد. نگذاریم تبهکاران اسلامی از حساب ما و سرنوشت ما و آینده ما و سرزمین ما، ماجراجوییهای تبهکارانه شان پیش برند و سرآخر، آن بر سر ما و کشور ما آوار شود که در عراق و افغانستان و لیبی و سوریه شاهد بوده و هستیم.

ایران سزاوار چنین حکومت و سرنوشت خونبار نیست. کلید این معما در دست همه ی ما مردم ایران است. نسبت به آن هوشیارانه و مسئولانه برخورد کنیم. ما می توانیم.

با مهر

گیل آوایی

بیست و نه آگوست 2011

الله اکبر نماد شکنجه، جنایت، قتل و غارت حکومت اسلامی در میهن ماست. ریاکاری نکنید - گیل آوایی

2011-08-25T13:45:00.002+02:00

پس از آخرین افتضاحات شناخته شده به انتخابات در حکومت نحس اسلامی، در پاره ای از مراحل ِ مبارزه با این حکومت، سردادن الله اکبر به نشانه ی تاکتیک و رو در رویی با نیروهای میانه و متوهم حکومت اسلامی، قابل توجیه بوده است اما پس از اینهمه سرکوب و جنایت و تجاوز و ریاکاری، تکیه کردن به این نمادها تکرار بلاهت هماره ی سه دهه از حکومت اسلامی است. با چنین برخوردها و با چنین رهبران و با چنین موج سواران سیاسی که کاتالیزور ِ حکومت اسلامی اند تا از قهر و خشم مردم در امان بمانند و از سرنگونی جان سالم در ببرند، باید مقابله کرد

بگذارید بی پرده و پوست کنده بگویم، با موسوی و کروبی و نمایندگانشان در شورایی به نام شورای هماهنگی راه سبز امید، در مبارزه با حکومت اسلامی به هیچ جا جز همان باتلاق متعفن حکومت اسلامی نمی رسیم. موسوی و کروبی، تاوان تضادهای درونی این حکومت را می دهند و از همین حکومت هستند. هیچکدامشان نه ماهیت غیر حکومت اسلامی دارند و نه اصولن ظرفیت رسیدن به یک حداقل جامعه ی انسانی امروز. مافیای تبهکاران اسلامی به مرحله ای از دگردیسی سیاسی/اقتصادی حتی فرهنگی رسیده اند که ویرانه ای از ایران بلازده مان را به هر جنایت و جهل و ریاکاری حکومت می کنند و هر اختلافی در درونشان، به مثابه ی درگیریهای یک مشت گرگ درنده در گروه گرگهاست.

ما ایراینان باید خود را از چرخه تکرار و توهم به چهره های درون حکومت اسلامی و ریاکاری نهادینه در همه ی جریانهای اسلامی رها کنیم. ما فقط و فقط با تکیه بر آماجهای ملی، خواستگاههای ملی و شرافت ملی ما می توانیم از چنگال خون آشام حکومت اسلامی خلاص شویم.

تابستان 1390 بیست و سومین سالگشت کشتار زندانیان بی دفاع سیاسی در بیدادگاههای اسلامی است. هنوز از خاورانهای ایران خون می چکد. هنوز داغ مادران آزادی، با برخوردهای ریاکارانه و متوهمانه دین باوران سیاسی ِ حاکم به هزار درد هوار می شود. در چنین سالگشت و در چنین تابستان خون و جنایت، سر دادن الله اکبر نه یک تاکتیک بلکه یک ریاکاری محض است. تیربارانها و اعدامها و شکنجه و تجاوزها با همین الله اکبر گویان در میهن اسلام زده ی ما رخ داده است. تبهکاران اسلامی با همین الله اکبر به جنایت پرداخته اند. وکیل و رئیس و رهبر این حکومت جهل و جنایت برآمده از همین الله اکبرهایند.

الله اکبر سر دادن و خواستن از مردم در روز موسوم به قدس! نه روز ایران، نه روز کشتار زندانیان بی دفاع سیاسی، نه روز خاوران، نه روز مادران ِداغدار، نه روز رهایی، نه روز ایرانی!، بلکه قدس که هیچ ربطی به ما ایرانیان ندارد و نیروهای ابله و جنایتکار اسلامی همچون حزب الله و حماس، نه برای ما که حتی بر ما هستند، سر دادن ِ الله اکبر یک ریاکاری و انحراف ابلهانه ایست که تنها مردم حافظه باخته و بی پرنسیپ به آن گردن می نهند. با ساندیسخورهای حکومت اسلامی همصدا نشوید. الله اکبر سر دادن یک انحراف و یک خیانت به جانهای شیفته است.

با جنایتهای جاری و روزمره و داغهای خونباری که بر دل همه ما ایرانیان است و از این حکومت نحس ِاسلامی بخون نشسته ایم، خیانت است اگر الله اکبر سر دهیم و الله اکبر را نماد اعتراضی کنیم که بیش از سه دهه تاوان همین الله اکبر گویی را داده و می دهیم. ما ملت گریه نیستیم، ما ملت عزا نیستیم، ما ملت الله اکبر گو نیستم. خمینی ِخون آشام دست در دست روحانیت شیعه این آتش را بجان ما ایرانیان انداخت. یک بار برای همیشه حساب خود را از این بی وطنان جدا کنیم

ما ایرانی هستیم و خواستهای ما ملی و ایرانیست! ما سرود ملی خود را سر می دهیم. ما همه ی این حکومت را به مبارزه می خوانیم. بین ما و حکومت اسلامی دریای خون است! دریای خونی که بدست همین الله اکبر گویان بدست همین جانیان قافیه باخته شکل گرفته است. ما نه می بخشیم نه فراموش می کنیم. فریب هیچ ملای موش مرده را نمی خوریم. ما سرنگونی همه ی این حکومت را می خواهیم و همه ی این حکومت را سرنگون می کنیم. ما دادخواهان بیدادهایی هستیم که خود سزای جانیان تبهکار اسلامی را کف دستشان می نهیم. حکومت اسلامی حقیر تر از آن است که بر ما و میهن ما حکومت کند. بیش از سه دهه مبارزه کردیم، بیش از سه دهه حکومت اسلامی در کابوس سرنگونی، حکومت کرده است و هنوز که هنوز است با باجهای میلیاردی و قراردادهای بدتر از دوره های استعماری، یارگیری ِ بین المللی می کند! بی ثبات و بلبشو و ناپایدار است، ناپایداری همین بس که حتی از یک بی روسری می هراسد! از یک وبلاگ نویس می هراسد! حتی از گور شاعر می هراسد! از یک جشن ساده ی مردمی می هراسد. و این همان کابوسی است که پایداری ما در مقابل این حکومت به تبهکاران اسلامی حاکم تحمیل کرده است. یک روز بدون مبارزه نگذشته است و تا سرنگونی این حکومت نیز ادامه خواهد داشت. خودِ جانیان اسلامی این را بخوبی می دانند و هراس و کابوس شان نیز همین است!

اگر ریگی درکفش راه جنبش سبز نیست، بجای الله اکبر، سرود ایران سر دهند.

با مهر

گیل آوایی

سوم شهریور 1390

بیست و پنجم اوت 2011

حکومت اسلامی هرچه باشد یا بشود، آتشی است که به ناروا و نابجا، روحانیت شیعه به جان ایران و ایرانی انداخته است - گیل آوایی

2011-08-21T13:18:00.001+02:00

ناتوانی اسلام و گسترش ریاکاری مشمئز کننده ی روحانیت در میهن ما

گیل آوایی

اگر در دورهای تاریخ اسلام، چه حاکمیت اسلامی از یک سو با خلافت بلاهت و جهل بر بستر ناآگاهی و ساده لوحی ِجوامع تحت تسلط و ازدیگر سو روحانیت بویژه شیعه توانسته با ریاکاری و مزخرف بافی هایی از نوع ملا محمد باقر مجلسی باورهای مردم را به بازی گرفته و هر نابکاری ای را تحمیل کند و خیل توده های محروم از دانش و آگاهی های جمعی را به بیراهه های بلاهت ِخوش با خود همراه کند امروز با دگرگونی های شگرف و آگاهی های جمعی و تحول خواستگاهها و نُرمهای اجتماعی عرصه بر چنان ریاکاری و خرافه بافی و مزخرفات بسته شده است اما در کمال شگفتی و ناباوری وقاحت غیر قابل تصور! روحانیت شیعه به دروغ بافی و ریاکاری مرگخنده واری بر همان بلاهتها و توجیه های مسخره تر از هر زمانی می پردازد.

بحث در برخورد های روحانیت پایین دست از نوع طلبه های تازه ترخیص! شده از حوزه های بلاهت نیست بلکه رده های بالای این دین تنفر و انتقام یعنی آیت الله ها ست که با بی چشم رویی تهوع آوری هر انسان شرافتمند را به شگفتی وا می دارند که اینان براستی تا کجا و چقدر می توانند ریاکار و وقیح باشند

( نگاهی به سخنان آیت الله هایی از نوع مصباح، جنتی و مکارم و..............- اینقدر هم زیادند که آدمی وا می ماند از اینهمه مارهای سمی و خرزهره های دور وُ برشان!!!- که به یمن همسویی با پدرخوانده ی مافیای تبهکاران اسلامی، سرجنایتکار خامنه ای ابله! دست رسی به خرافه بافی هایشان مشکل نیست! منظور این قلم را بخوبی نشان می دهد)

همه ی این جانیان برآمده از حوزه های علمیه! اند. همه ی این جانیان دست پرورده های مدرسین حوزه های علمیه اند. همه ی اینها با اتکاء به قرآن و سنت ِ اسلام ناب محمدی خرافه افکنی می کنند. همه ی اینها گواه انکار ناپذیر جنایتباری اسلام و جنایتکاری و ریاکارای روحانیت شیعه در ایران اسلام زده ی حکومت اسلامی است. چه کسی است که این جانیان را بیرون از اسلام و سخنانشان را غیر اسلامی بدانند! چه کسی است که همه این پارازیتهای انسانسوز را که از پیکر جامعه ی ایرانی ارتزاق می کنند، از حساب اسلام جدا کند!

جنایتها و ریاکاری ها به آن اندازه است که اگر انسان شرافتمندی هم در این لایه ی خونبار از جامعه ایرانی بوده، حساب انسانی اش را از این دین تنفر و خرافه و ریاکاری جدا کرده است. کسانی که زندان و نان به بازو خوردن را به چنین جهل انسانسوز ترجیح داده اند که از نگاه این قلم، چنین برخورد را نه به حساب اسلام که به حساب درونمایه های انسانی شان باید گذاشت.

روند دگردیسی حکومت اسلامی از خواستگاهها و شرایط آن زمانی پیش از انتحار 1357 تا هم اکنونی که هیولای مافیای تبهکاران اسلامی چنگ بر هست و نیست یک مملکت و ملت انداخته است، همان جهل و جنایت 1400 سال پیش را به دردباری چندباره ای، تداعی می کند که لشکریان انسانسوز اسلامی به ایران یورش آوردند و کشتند و غارت کردند و هر نماد و نمود تمدن و دانش و فرهنگ را ویران کردند. از زمان چوپان فرصت طلب بی سواد بگیر تا جنایتکار شمشیر بدستش علی و از خلفای حکومت نحس اسلام بگیر تا تکه تکه شدنهای حاکمیتی که سرانجام تباهی و عقب ماندگی و جنایت میراث بسیارانی شد که به این دین و باور خونبار تن داده بودند. همین روند را ما در هر جای این گستره ی اسلام پناهی و اسلام باوری و اسلام پروری، شاهد بوده ایم ( و هستیم هنوز!). یعنی هر جا که ساده لوحانی نان باخته، هیمه ی آتش ِ جنایتکاران اسلامی شدند، دیدیم و شنیدیم و خواندیم که چه دوران هولناکی را به جامعه تحمیل کردند. در جوامع اسلامی، به تناسب همخوانی و همگونی اسلام با زمینه های فرهنگی ِ قهقرایی و سنتهای بشدت عقب مانده و عصر حجری، ظرفیت انسانسوزی و جنایتباری این دین و منادیانش را دیده ایم. نمونه های عینی امروز در سومالی و افغانستان و پاکستان بخوبی گواه این ادعاست و نمونه های هولناکی که از سر گذرانده شده در کشتارهای گروهی الجزایر، پشت هر انسانی را از عمق جهل و جنایت می لرزاند. ( شکل دیگر این جنایت نیز کشتار زندانیان بی دفاع اسیر در چنگال جانیان اسلامی در تابستان 1367 است که در میهن خود شاهد بوده ایم)

روند تکوینی اسلام و منادیان روحانی اش، در گذار جوششها و شورشهای اجتماعی که سمت و سوی قدرت گرفت زیر زبان همین منادیان روحانی چنان به شهد نشست که جنایت برایند آن شد و رویدادهای شرم آور تاریخ بشری تکرار شد و به هزار خونگریه، دیدیم و می بینیم که این جانیان وقتی به قدرت می خزند، چه هولناک و خونبار و انسانسوزند!

در میهن ما نیز این روند استثناء نبوده و نیست. در منطقه ای که قرار گرفته ایم، تنها ملتی هستیم که چندین باره و بیش از هر ملتی، برای ازادی و رهایی و برپایی جامعه ی انسانی و گریز از جهل و نادانی و عقب ماندگی به میدان آمدیم و هر بار زهر هولناک همین اسلام متعفن و روحانیت ابله بر جان و جهانمان نشست و نه تنها به بیراهه کشانده شدیم که سر از جنایتباری و خون آشامی تبهکاران اسلامی در آوردیم. هنوز آماجهای انقلاب مشروطیت به همان تازگی و ضرورت در جامعه ما مطرح است! هنوز برای بدست آوردن آن می جنگیم! هنوز همان خزعبلات مدرسی ها و نوری ها را شاهدیم. یک دوره از خیزشهای اجتماعی ما نیست که بنوعی از تفکر و فرهنگ و باور و نفوذ روحانیت زهرآگین نشده باشیم و به قهقرای شکست نرفته باشیم!

اینهمه از دورهای تاریخ تا کنون، از نمونه های دیگر کشورهای اسلامی تا جای جای میهن مان، گواه هشدار گونه ای به تک تک ما ایرانیان است که خود بشناسیم و راه از چاه تمیز دهیم. خود را به قربانی شدن زدن و دیگران را مسئول شوربختیهای خود دانستن، و بالیدنهای بی عمل به افتخارات گذشته، فرار از تحقیر و فرار از مسئولیت است. زشتیهای خود و جامعه خود را باید بشناسیم. اعتراف کنیم و در پی دور شدن از آن زشتیها باشیم. روحانیت در کشور ما بدست ما بر ما سوار شده و می شوند. بر پای داشتن هر نماد دینی/فرهنگی به هر بهانه و عنوان و توجیهی که باشد، آب در آسیاب دین باوران قاتلی می ریزیم که با همین نمادها و باورها به زن و فرزند و جانهای شیفته ی سرزمین ما تجاوز کردندو شکنجه کردند و کشتند و ترور کردند و غارت کردند! باید بخود آییم که به هر دلیل و توجیهی، این ما بوده و هستیم که به قاتلان فرزندانمان اسطوره عدل و قسط و شجاعت و شهامت و راستی داده ایم و چشم به واقعیت انسانسوز انان پوشیده ایم. ما، آری ما، از قاتلان خود اسطوره ساخته ایم. ما از متجاوزان به جان و مال و میهنمان اسطوره ساختیم. هنوز هم خرافه ها و ناآگاهی ها و عقب ماندگی ها و آیینهای بی ریشه و بیگانه با هر اصل و تبارمان، تن داده و می دهیم. ما مسئول همه ی سیه روزی ها و جنایتهایی هستیم که بر سر ما و میهن ما آوار شده است.

ما نباید فراموش کنیم که ما صاحبان اصلی این آب و خاکیم. این سرزمین مال ماست. این سرزمین از دل دلیری ها و خون فشانیها و شهامتهای نیاکان ما به ما رسیده است. نگذاریم مشتی تبهکار ِ بی ریشه با تکیه بر همان باور و خرافه و جهل و ناآگاهی محمد و علی و حسین و حسن و........ تیشه بر ریشه ی این آب و خاک زنند! نگذاریم فرهنگ بیگانه با همه چیز ما بر ما غالب شود. نگذاریم با دست خود حکم قتل فرزندان مان را تطهیر کنند. نگذاریم با دست ما از قاتلان ما اسطوره بسازند. چشم خود را باز کنیم که ما از این دین و از این روحانیت بخون نشسته ایم. اسلام و منادیان با و بی عمامه اش، ریشه اصلی نا آگاهی، خرافات، عقب ماندگی، جنایت، نفرت و انتقام، غفلت از برپایی یک جامعه ی انسانی، هستند. همواره بیاد داشته باشیم که بهترین فرزندان این آب و خاک را با همین فتواها و با همین ایه ها و با همین سنت ها و آیین ها، با همین نماز و روز و الله اکبرها شکنجه کردند. تجاوز کردند اعدام کردند! همه ی آنانی که حتی از ذره ای از شهامت و صداقت و راستگاری برخوردارند و هنوز این دین و منادیانش را متفاوت از این قلم می بینند پیش از اینکه به این قلم بتازند، به جانیانی بتازند که دستشان بخون شریفترین فرزندان سرزمین ما آغشته است. اگر اسلام باوران ِ وطنی هنوز اسلام را از جنایتهای رفته بر ما و سرزمین ما جدا می کنند، تکلیفشان را با این حکومت روشن کنند به همان معیار و همان برخوردی که با یک زن بی حجاب از نگاه خود!، با یک بهایی از نگاه خود، با یک کافر از نگاه خود بایک قاتل از نگاه خود، می کنند!

دین، بطور مشخص اسلام، باید در محدوده شخصی انسان بماند هر گلی می خواهد در همان محدوده به سر انسان بزند! اما اگر سمت و سوی قدرت بگیرد و هوای حکومت به سر کند! همینی می شود که فریاد این قلم از آن است! همینی می شود که از یک آخوند ابلهی، میلیاردر تبهکار ِقاتل، می سازد. از یک حکومت، مافیای تبهکار سر در می آورد.

(حکومت اسلامی هرچه باشد یا بشود، آتشی است که به ناروا و نابجا، روحانیت شیعه به جان ایران و ایرانی انداخته است. نفرت بر آنان که نمک خورده و نمکدان شکستند! چرا این حضرات فتوای جهاد نمی دهند در مقابل اینهمه جنایت و غارت و قتل و بی عدالتی!؟)

گیل آوایی

سی ام خرداد 1390

بیست و یک آگوست 2011

اسلام جز از برای ویرانی و غارت و جهل و ناآگاهی ما ایرانیان نبوده و نیست! - گیل آوایی

2011-08-08T14:32:00.004+02:00

تاریخ را گواه می گیرم اسلام غیر از این نیست که در جای جای کشورهای اسلامی جریان دارد. تناقض و ریاکاری ِ نهادینه در اسلام همینی است که در دوره های مختلف تاریخ بویژه در کشور بخون کشیده شده ی ما جریان داشته و دارد. روحانیت از دورهای تاریخ تا کنون نماد تمام نمای اسلام است با همه ی ضد و نقیض های این دین ِ نفرت و جهل و خرافه. تمامی شخصیت پر تناقض و هفت رنگ روحانیت با همین بنیانهای اسلامی انطباق داشته و براساس همانها نیز تفسیرها و تعبیرهای متفاوت از هر یک از همین مراجع و آیت الله ها و مفتی ها جاری بوده است

یکی شریعتمداری می شود یکی خمینی، یکی منتظری می شود یکی مصباح، یکی بروجردی می شود یکی خامنه ای و همینطور است در طیفها و لایه ها و دنباله روهای این حضرات. اگر دورهای تاریخ را فقط خوانده ایم و تعابیر و تعاریف های مختلف از دهان همین دین باوران در لابلای کتابها مرور کرده ایم، در عصر حاضر به خونبارترین شکل آن به عینه از سر گذرانده و می گذرانیم. هیچ جا، تاکید می کنم، هیچ جای این جهان نیست که اسلام و روحانیت بوده باشد و در آن رنگی از نیک بختی و رستگاری و زندگی انسانی بوده باشد! هر جا را که می نگری فقر و فحشاء و ریاکاری و دروغ و غارت و جهل و خرافه از سر و کول همه بالا می رود. ثروتمندترین کشورها را در همین جوامع اسلامی می یابید و با همه ثروت و مکنت، فقر و تضادهای طبقاتی و عقب ماندگی و جهل و وابستگی از هر کشور و سرزمین دیگر بیشتر بوده است. حقارت نماد برجسته این کشورهاست نسبت به دیگرکشورهایی که نه براساس این دین جهنمی که بر اساس منطق و مبادی علمی و دست آوردهای تاکنونی بشر، جامعه را پیش می برند.

دروغ یکی از پایه های این دین و باورمندان آن است اگر یک حرف ِ راست از آنان بر می آید بنا به ضرورت شرایط و موقعیت آنان و یارگیری های اجتماعی/سیاسی/فرهنگی است. در جاییکه در ضعف و اقلیت واقع اند چنان به موش مردگی و صداقت و راستی می زنند که گویی همین باور و باورمندان در سرزمینهای اسلامی که اکثریت را دارند و قدرت هم، نیستند که چنان هولناک جنایت از پی جنایت می آفرینند.

ناآگاهی عمومی یکی از اساس ماندگاری همین دین و دین باوران است. ناآگاهانی که جز از برای سواری دادن و غارت شدن نیستند.

سالهای اخیر نمونه های عریان ناکارآمدی اسلام و جنایتبار بودن آن است. شاید هولناکترین جنایتهای تاریخی در همین سالهای اخیر روی داده است. نمونه های الجزایر، سومالی، سودان، افغانستان، پاکستان و ایران اسلام زده ی خونبار ما، گواه درونمایه ی این دین و باورمندان آن است که قدرت را چگونه می نمایانند و چه پایه هایی برای اداره جامعه، پی می گیرند.

و اینهمه را کنار هویتی تاریخی و ریشه دار بگذارید که از همان ابتدای یورشهای خونین اسلام، در یک چالش و جدال دائمی بوده است تا آنجا که در همین روزها نیز دقیقن همان چالشها و جدالهای دور تاریخی به اشکاری انکار ناپذیری جریان دارد. ایران ِ ما با آن پیشنه ی درخشان و تمدنی که جهان در مقابل آن سر تعظیم فرود می آورد، زخم چرکین هماره ی اسلام و باورمندان اسلامی را بر پیکر خود داشته و دارد. چنین زخم چرکین از سوی همین دین و منادیان عمامه به سرشان بوده و است و توده ی ناآگاهی که از هراس جهنم و بندگی جهالتبار الله، که از سوی همین روحانیت به آن تحمیل شده، سیه روزی میهنمان را رقم زده است. بارِ رو در رویی با جهل و خرافه ی روحانیت همواره بر گردن پیشروان آگاه و فرهیختگان دیارمان بوده است و با همین پایداری پیشروان و فرهیختگان ما بوده که جانیان اسلامپناه، در ناچاری ابلهانه و جنایتبارانه به قتل آنان دست زده اند. تاریخ ما سرشار از گلهای پرپر شده ایست که بر ای رهایی از جهل و خرافه اسلام، به پا خواسته اند. چه آنانی که به مبارزه قهرآمیز فیزیکی دست زده اند و چه آنانی که با نور آگاهی و قلم به جنگ جهالت الله رفته اند.

در سالهای حکومت خونبار اسلامی نیز ماجرا بر همان روال پیش رفته و می رود. هنوز فرهیختگانمان از دم تیغ جانیان الله می گذرند. هنوز الله به کریحترین شکل ممکن خود را در میهن مان می نمایاند. هنوز روحانیت با همان جهل انسانسوز، به جنایت و جهل و خرافه و غارت، مشغولند. عده ای به غارتهای میلیاردی و عده ای نان به جهالت توده ی مردم می خورند.

عده ای اشکارا به زن و بچه مردم تجاوز می کنند و عده ای به مسجد رفتن یا نرفتن جوانان در کشوری دیگر، های وِ هوی می کنند!

استاد دانشگاه اخراج و ترور و زندانی می شود، آیت الله از بیت المال، حسابهای میلیاردی تلمبار می کند و آخوند می سازد. دانشجوی نابغه در زندان فریاد بی گناهی سر می دهد اما طلبه برای ترویج همین دین خونبار با پول همین مردم تربیت شده و برای تحمیق همین مردم آزادانه آب به اسیاب ناآگاهی و خرافه و جهل جنایتبار اسلام می ریزند.

تا زمانیکه به خودمان نیاییم. تا زمانیکه وطنمان را نپاییم تا زمانیکه برای بیرون آمدن از چنبره خونبار روحانیت و باورمندان سیاسی این دین نفرت بار،حس مسئولیت نکنیم و گردِ فرهیختگان خود به رهایی از منجلاب متعفن خرافات اسلامی، به پا نخیزیم، جانیان الله همین سرنوشت را برای ما رقم می زنند.

وطن ما و مردم ما همچون غنیمت جنگی برای جنایتکاران الله در حکومت نحس اسلامی به حساب می آیند. از جزئی ترین نماد ما گرفته تا کلان نشان ثروت ملی، توسط همین جانیان بدست خودمان غارت می شوند

امروز در شرایطی گرفتار آمده ایم که از ساده ترین فرد جامعه گرفته تا آگاه ترین آن، باید برای رهایی از تبهکاران اسلامی و برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه و جامعه انسانی به پا خیزیم.

آنانیکه به هر تعبیر و تعریف و توجیه، به پای داشتن این دین نفرت و خون و غارت مشغولند بدانند که در جنایتهای دین باوران سیاسی سهیمند! چه بخواهند چه نخواهند! همینان سلولهای هیولای جنایت و جهل اسلامی را تشکیل می دهند. آنچه که در میهن ما گذشته و می گذرد، آنچه که بر سر شریفترین فرزندان این اب و خاک دربیدادگاههای اسلامی آمده و می آید، گورهای دسته جمعی مردان و زنانیکه بدست جانیان اسلامی و با تلاوت قرآن و حتی با همین روزه و نماز شکنجه و تجاوز شده اند، بر پا گردیده، یاد اریم! یاد اریم که همین باور را تطهیر کرده و به اصول بیگانه با همه چیزمان پایبندی می کنند! ما و سرزمین مان، سزاوار چنین حکومت و چنین ریاکاری اندوهبار نیستیم! همه ایران بخون نشسته است!

اسلام جز از برای ویرانی و غارت و جهل و ناآگاهی ما ایرانیان نبوده و نیست!

گیل آوایی

مردادماه 1390

فریاد اعتراض به روحانیت شیعه که از نگاه این قلم، مسئول نخست جنایتهای رفته بر ایران و ایرانی است!- گیل آوایی

2011-07-08T18:18:00.004+02:00

گورتان را از وطن من گم کنید! چه می خواهید از جان ما!؟ به جان آمده ایم از خرافه ها و مزخرفات عصر حجری تان! به سرتان بخورد دین تان به سرتان بخورد اسلام تان! از وطن من بروید بیرون! بروید به هر جهنم دره ای که شایسته شماست! وطن مرا به گند کشیده اید! دنیایی که می خواستید بسازید همین فحشا کده، همین فقرکده، همین غارتکده، همین ریاکاری سراییست که قرنها عربده کشیدید! وای ِ آخرتی که از این تجاوزها و فقر و فحشا و بیکاری بسازید! نمی خواهیم! کاری که شما کردید بار دیگر پرده از چهره ی خونبار و هولناک اسلام بر کشیده اید! از هرچه دین و ایمان و اسلام و پیغمبر و امام بیزارم با بی حد ترین تنفر از اینها!!! هرچه جنایت است هرچه تجاوز است هرچه ریاکاریست هرچه غارت و خانمان براندازیست هرچه زندان است هرچه بیدادگاه و بی عدالتی و نابراربریست با اسلام و قرآن و محمد و امامهاتان آمیخته شده است! چه نفرت انگیز است این دین! چه نفرت انگیز است اینهمه ریاکاری و ریاکاران اسلامی! حقارت و عقب ماندگی و نفرت و انتقام از سر و کول شما می بارد!!! کاری به هیچ جای دنیا به هیچ مسلمان ندارم! اصلن هم مشکل من نیست! مشکل من در همین وطن تاراج شده ی من است که مثل خفاشان خون آشام به جانش افتاده اید!!! بنگرید ایت الله مفتخوری که در قالب! خبرگان و جامعه روحانیت و حوزه و چه و چه به هزار حیله و ریاکاری و تفسیر و فتوا و حکم بر پایه ی همین دین خون آشام اسلامی بیش از سه دهه ملت و مملکت را می چاپند و غارت می کنند و اسلام را حاکم کرده اند! از جن گیری و رمالی گرفته تا حوزه و دانشگاه و زندان و خاوران خاوران خون ِ به نا حق ریخته از شریفترین فرزندان این اب و خاک!!!! همه در حکومت اسلامیست همه در حاکمیت ولایت فقیه تان است یعنی همان اشی که دسپخت شما بی وطنان است! مرده شور این اسلام را ببرد با این مسلمانی و تقوای خونبار!

بیوت آیت الله ها را بنگرید! حسابهای بانکی شان در جای جای وطن و دنیای بیرون را بنگرید! این خون اشامان از کجا آورده اند! غیر از این است که از همین قتل و غارت و حق را ناحق کردن و مملکت و ملتی را چاپیدن است!؟ کجا شد آن نهج البلاغه و عدل علی تان که دست برادر نابینایش را سوزاند و از بیت المال نداد! خودتان به هزار بار گفته اید! هنوز هم می گویید! این است آن عدل! این است آن قسط! این است از قاتل فرزندان این اب و خاک اسطوره ساختن! همه ی اینها برآیند دین شما، ایمان شما، تقوای شما و اسلام شماست! براستی لحظه ای شرم می کنید!؟ اصلن شرم در قاموس شما معنا دارد وقتی به اینهمه جنایت در حکومت اسلامی می اندیشید!؟ یاد آرید فرزندان این اب خاک هنوز در گورهای دست جمعی خاورانهای سرزمین به خون غلتیده اند! یاد ارید خانم پزشک همدانی را که تجاوز کردند و کشتند و گوربگورش کردند تا جنایت اسلامتان را لاپوشانی کنند! یاد آرید همین دو ساله از ریاکاری و استبداد ولایت فقیه خون اشامتان را که ترانه موسوی را وزیر اسلامی با همان عبا و عمامه ای شما لباس پیغمبرش می دانید، تجاوز کرد و پیکرش را سر به نیست که تا جنایت اسلامی لاپوشانی شود! حتی پدر و مادر خون به دل شده اش امکان دادخواهی نیافت!

هنوز از چنگال سر بازان صاحب زمانتان خون می چکد! هنوز ریاکاری و توطئه از بیت ولایت فقیه تان روزگار ایران و ایرانی را تباه می کند هنوز جنایت و تجاوزهای دست جمعی در حکومت اسلامی بیداد می کند!

اینهمه را شاهدید! اینهمه در حضور شما در جامعه ی شما با اسلام شما با حکم خدا و رسول و قرآن شما صورت می گیرد! جنایت تا کی!؟ ریاکاری تا کجا!؟ چرا گورتان را گم نمی کنید! هجرت کنید!

از وطن من بروید بیرون! بروید همان منا و مکه و مدینه ی خراب آباد! بروید همان جاییکه این دین جهنمی از آن برخواسته است! خرگه و بارگاههای طلا در کربلا و نجف برپا کرده اید اما مردم من در فقر و نداری خون می خورند! مثل زالو از این ملت با جهالتهای خونبارتان می چاپید و خرج قاتلانی می کنید که هیچ وقت چشم دیدن ایرانی را نداشته اند! شما بی چشم و رویان از قاتلان ما اسطوره ساخته اید! مرگ بر شما! نفرت بر شما که وطن مرا چنگ انداخته اید و به این روز سیاه نشانده اید! چه می خواهید از ما!؟ از مرگ و نفرت و زندان و شکنجه و تجاوز و فقر و ریاکاری جانمان به لبمان رسیده است! از شیر سگ حرامترتان باد هر هوایی که از وطن من استنشاق می کنید! حرامتان باد هر لقمه نانی تحت هر عنوان سهم امام وخمس و ذکات و منبری و روضه و ندبه بر سرسفره هاتان می برید! شرمتان باد! ننگ تان باد از این همه خون بی گناهانی که در جای جای وطن من ریخته می شود! نفرت بر شما و دین تان که خون یک ملت را شیشه کرده اید!

دانشجو می کشید، زندان و اعدام و در به در می کنید اما طلبه و آخوند تربیت می کنید تا همین جهنمی که ساخته اید را توجیه کنند! این چه دینیست این چه ایمانیست این چه تقواییست زنان را روز روشن تجاوز می کنید اعدام از پی اعدام بیداد می کند هیچ خانواده ای نیست که از حکومت اسلامی تان بخون ننشسته باشد! این چه ویرانه ایست که بر سر ملت آوار کرده اید! این چه پاسخ نمک کورانه ایست که به یک ملت داده اید! گورهای دسته جمعی، زندانهای هولناک، شکنجه گران اسلامی، قضات اسلامی بیدادگاههای اسلامی در حکومت اسلامی با ولایت فقیه اسلامی!!!! بیداد می کند! قرائت قران در بیدادگاههای اسلامی وسیله شکنجه شده است. مشتی بیمار مالیخولیایی را بنام بازجو، قاضی، شکنجه گر بجان زن و مرد این آب و خاک انداخته اید! این چه معیاریست این چه باوریست!!! اینهمه را به چه بهایی به چه جرمی به چه ایمانی در وطن من بر پا می دارید!!! یک روز یک نفس راحت نکشیده ایم!

فرهنگ ریاکاری را نهادینه کرده اید

هر فرهیخته ای را به بند کشیده اید و هر دزد ِ لمپن بی همه چیز را به جاه و مقام رسانده اید!

ایهمه گورهای ناحق

اینهمه دروغ و ریاکاری

اینهمه خانه خرابی

اینهمه آواره! پنج میلیون ایرانی از وطن خود گریخته اند

خاورانهای سرزمین مرا ببینید! از چنگال حکومت شما روحانیت شوم! خون می چکد! سه دهه است می کُشید سه دهه است به ناحق ملت و مملکت را غارت می کنید! مشکل فقط همین دو سه ساله نیست که مارهای در آستین پرورده ی شما اخته تان کرده است! بیش از سه دهه است که این جنایت بر مردم و سرزمین من می رود!

با بی شرمی تمام به آیین و هویت و شناسه های ایرانی توهین می کنید اما خرافه ها و جن گیری و رمالی و تجاوز و ریاکاری و هزار زشتی و پلیدی را می ستایید! در بلاهت محض خودتان را علما می نامید! کدام علم!؟ کدام آگاهی!؟ کدام دانش!؟ اینهمه عقب ماندگی و بیچارگی و نادانی و مردم را به جهالت کشاندن، برآیند سمپاشی های شماست که بنام دین و ایمان به خورد مردم داده اید و اینهمه جانی پرورانده اید که حتی به زن و بچه ی مردم ر حم نمی کنند! تجاوز به ناموس مردم در حکومت اسلامی ِ شما امری طبیعی شده و این دستاورد همین حکومت نحس اسلامی تان است! که در تاریخ هیچ کشوری سابقه ندارد مگر آن کشوری که به اشغال دشمن خون آشامی در آمده باشد! شما از همین ملت خورده اید! از همین ملت نفس می کشید از همین اب و خاک می دوشید! چشمتان چرا نمک نمی شناسد! چرا اینهمه نمک خورده و نمکدان می شکنید! حال و آینده یک ملت و مملکت را به تباهی کشانده اید!

همه ی این سیه روزی محصول روحانیت است. روحانیت شیعه چه اعتراض بکند چه نکند چه به نعل بزند چه به میخ، دامنش به خون همه بخون خفتگان وطنم آعشته است! شما در خون و جنایت رفته به ملت من سهیمید

با گفتن آخوندانه ی خودتان که هنوز چشم به جنایتها بسته اید، از جرم شما نمی کاهد! خود کرده اید خود پرورانده اید خود این تباهی را بجان یک ملت انداخته اید! ولایت فقیه و تز ابلهانه و جنایتکارانه اش محصول یک بینش و اندیشه و فرهنگ ایرانی نیست که در ایران پیاده کرده اید و از شما روحانیت شیعه سرچشمه گرفته است که بی ریشه ترین و بی وطن ترین لایه های جامعه ی ایرانی را تشکیل می دهید و اینگونه تبهکارانه مافیای تبهکاران اسلامی از آن سر در آورده اند. ایرانی در وطن خودش غریب است. ایرانی در وطن خودش به ضرب اهانت و زندان و یورش و تجاوز، آیینهای ایرانی اش را برپا می دارد! عمر و علی و پیغمبرتان هیچ غلطی نکردند شما چرا از رو نمی روید چرا گورتان را گم نمی کنید! چرا با جنایت و بلاهت و عقب ماندگی و زور و تجاوز بدیل عقب مانده به ملت تحمیل می کنید!؟

هر از گاهی صدای اعتراضی از یک آیت الله یا یکی از همین رده بندیهای شما روحانیت، در می آید اما هیچکدامشان هیچ کدامتان به یکی از عربده های هزار ساله تان مصداق همان قسط و عدل و خلخال زنی نصارا!!!! عمل نمی کنید! اینهمه جنایت!؟ به یک اعتراض آخوندی بسنده کردن فقط و فقط ریاکاری و مردم فریبی است فقط و فقط از کاستن گناه و هراس از جهنم و باورهای خرافی خودتان و تطهیر دین خونبار تان است!

به همان اندازه که برای یک کارتونیست دانمارکی، به همان اندازه که برای یک نویسنده(سلمان رشدی)، سینه چاک می کنید! در مقابل سه دهه از جنایت و تجاوز و ریاکارای حکومت اسلامی اعتراض کنید! آیا ذره ای از چنین تقوا و رستگاری در شما هست!؟

آیا ذره ای از همت دفاع از ناموس و غیرت و جوانمردی که هزاران بار نعره زدید و از مناره ها فریاد کردید و قرنها سینه دراندید، در شما هست که در مقابل سه دهه از جنایتهای حکومت اسلامی عمامه از سر بر گیرید به خیابانها بریزید!

براستی چند هزار طلبه و آیت الله در این سرزمین از این ملت می خورند و در حوزه های علمیه ( از نگاه من ابلهییت!) بسر می برند!؟ آیا ذره ای صداقت در شما هست که به خیابانها بریزید و نسبت به این همه جنایت و غارت و ریاکاری فریاد کنید!؟

این همه ننگ و شرم را چه می کنید!؟

ما از این دین از این روحانیت بجان آمده ایم. ما از این دین از این روحانیت بخون نشسته ایم. ما از این دین از این روحانیت به تباهی کشیده شدیم از اینهمه ناروایی و ریاکاری و قتل و غارت حکومت اسلامی بجان آمده ایم!

چه نفرت انگیز است دین تان! چه نفرت انگیز است حکومت تان! چه ایران برباد ده است فرهنگ شومتان!

نفرت بر شما که از این اب و خاک خورده اید و به نابودی اش چنین خونبار حکومت برپا کرده اید!

گیل آوایی

تیرماه 1390

توجه: پس از انتشار این مقاله، پیامی برایم ارسال شد که شماره حساب برخی از این خون آشامان را افشا کرده است. برای آگاهی خوانندگان برگردان فارسی آن را می آورم:

حسابهای برخی از خون آشامان حکومت اسلامی

آبرادات:
این جدیدترین لیست سرمایه سران دزد حکومت اسلامی در بانکهای خارج از کشور است که توسط "سی ان ان آی ریپورت "گزارش شده است. این لیست شامل یک هزار نفر است که در اینجا فقط بزرگترین ها عنوان شده اند. با خواندن مبالغ این لیست میفهمید که چرا این دزدان اینچنین محکم به مقر خود چسبیده اند از هیچ جنایتی برای نگهداری آن رویگردان نیستند. ضمنن این لیست گزارش داده که 200 میلیارد دلار در زمان ریاست جمهوری احمدی نژاد گم شده است. البته میدانیم که لو دادن چنین لیستی بدون دخالت و خواست دول غربی امکان پذیر نیست. طفلکی ها هنوز خیال میکنند که ایران هم مثل مملکت خودشان است که تا دزدی یکنفر رو شود، طرف از شدت خجالت از کارش استعفا داده و خود را گم و گور میکند. هنوز نفهمیده اند که اینها مسلمان هستند. سرقت و آدمکشی را از پیغمبرشان آموخته اند و مایه افتخارشان است. برای حفظ اصالت مدرک از ترجمه بیشتر آن خوداری شده است

مجتبی خامنه ای (انگلستان 1،14 میلیارد (2 حساب منجمد از سال 2009) ، آلمان 2،12 میلیارد یورو (4 حساب) ، قطر 400 میلیون دلار ، S . آفریقا 950 میلیون یورو (2 حساب) ، UBS / Micheloud & CIE / اعتباری Suisse 12 حساب اضافه کردن به 3،85 میلیارد یورو ، ایسلند ، لیختن اشتاین 2،8 میلیارد دلار S . آفریقا 620 میلیون دلار ، شانگهای 4،1 میلیارد دلار ، امارات متحده عربی : 700 میلیون دلار ، مالزی 670 دلار میلیون ها)

علی خامنه ای (سوئیس (Micheloud CIE / UBS / اعتباری Suisse ، 18 حساب اضافه کردن به 8،4 میلیارد یورو ، ایسلند ، لیختن اشتاین دلار 9،7 میلیارد ، جزایر کایمان دلار 6،8 میلیارد دلار ، شانگهای دلار 3،2 میلیارد ، ایسلند ، لیختن اشتاین دلار 2،9 میلیارد ، بلیز دلار 2،5 میلیارد ، روسیه 1.1 میلیارد دلار ، مالزی دلار 450 میلیون ، ترینیداد و توباگو 400 میلیون دلار ، S . آفریقا 2،1 میلیارد یورو ، هند 630 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 560 میلیون دلار ، سوریه 210 میلیون دلار)

مسعود خامنه ای (UBS / Micheloud & CIE / کردیت سوئیس 2،7 میلیارد یورو ، S . آفریقا 980 میلیون ، سوریه دلار 45 میلیون دلار ، امارات متحده عربی دلار 120 میلیون دلار ، مالزی 540 میلیون یورو ، ونزوئلا به 1،2 میلیارد دلار ، هند 320 میلیون یورو)

992 میلیون مصطفی خامنهای (کردیت سوئیس 690 میلیون دلار ، هنگ کنگ 360 میلیون ، روسیه 80 میلیون دلار ، سوریه 12 میلیون دلار ، کانادا C $ 110 میلیون دلار ، پاناما $)

نازیه خامنه ای (ترکیه 52 میلیون دلار ، هند 120 میلیون یورو ، آلمان 102 میلیون یورو ، انگلستان 280 میلیون ، UBS 421 میلیون دلار)

بدریه خامنه ای (امارات متحده عربی 142 میلیون نفر ، سوریه 13 میلیون دلار ، اسپانیا 120 میلیون یورو ، پاناما 329 میلیون دلار)

حسن خامنه ای (امارات متحده عربی 60 میلیون دلار ، کانادا C 200 میلیون دلار ، ترکیه 37 میلیون یورو ، شانگهای 344 میلیون دلار)

هادی خامنه ای (ایسلند ، لیختن اشتاین 290 میلیون دلار ، S . آفریقا 121 میلیون ، مالزی 93،2 میلیون یورو ، UBS / Scobag Privatbank / بانک HSBC خصوصی (Suisse) 890 میلیون یورو ، ترکیه 84 میلیون یورو)

عزیز خوشوقت (آلمان 52 میلیون یورو ، اتریش C 101 میلیون دلار ، S . کره 21،9 میلیون دلار ، ترکیه 4،1 میلیون دلار)

غلامعلی حدادعادل (کانادا C 220 میلیون دلار ، جزایر ویرجین 365 میلیون دلار ، Panama110 میلیون یورو ، هنگ کنگ 252 میلیون دلار)

حسين شاهم رادي (ترکیه 12 میلیون یورو ، کانادا C 22 میلیون دلار ، پاناما دلار 62 میلیون دلار ، امارات متحده عربی دلار 3،1 میلیون ، پاکستان میلیون دلار 4،5)

غلامرضا جلالی (ترکیه 2،1 میلیون یورو ، بلاروس 12 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 7،6 میلیون دلار)

علیرضا فیاض (هند 35 میلیون یورو ، 12،5 میلیون مالزی دلار ، امارات متحده عربی 26 میلیون یورو ، ترکیه 15،9 میلیون یورو ، ونزوئلا به 34 میلیون دلار ، ایتالیا 14 میلیون یورو)

غلامرضا فیاض (مالت 40 میلیون یورو ، پاناما 24 میلیون دلار ، مالزی 67 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 41 میلیون دلار)

فاطمه فیاض (هند دلار 23 میلیون دلار ، اسپانیا 11 میلیون یورو ، مالزی 12 میلیون دلار)

حسین قاسمی (امارات متحده عربی 3،9 میلیون یورو ، ترکیه 5،42 میلیون دلار)

حسین موسوی اردبیلی (سوئیس 229 میلیون یورو ، جزایر کیمن 290 میلیون دلار ، 23 میلیون کویت دلار ، امارات متحده عربی 109 میلیون دلار ، مالزی 41 میلیون دلار)

محسن خرازی (مالزی ، 100 میلیون دلار UAE78 میلیون یورو ، ترکیه 12 میلیون دلار ، جزایر کیمن 253،7 میلیون یورو)

محمدباقر خرازی (لبنان 120 میلیون دلار ، 98 میلیون دلار ، 40،9 میلیون (S . آفریقا) ، آنتیل هلند 150 میلیون یورو)

جواد آزاده (امارات متحده عربی 12 میلیون دلار ، لبنان 2.6 میلیون یورو ، مالزی 3،1 میلیون دلار)

حسن عباسی معروف به دکتر عباسی نام اصلی یدالله قزوینی (پاکستان $ 3،2 میلیون ، آلبانی 1،2 میلیون یورو ، ایتالیا 10،9 میلیون یورو ، هنگ کنگ ، 85 میلیون)

نورعلی شوشتری (امارات متحده عربی 23 میلیون ، دلاری ترکیه از 12،1 میلیون دلار)

تیمسارسردار حسین ساجدی (ترکیه 3،2 میلیون یورو ، ایتالیا 5،1 میلیون یورو ، مالزی 94 میلیون یورو ، شانگهای 45 میلیون دلار)

علی فضلی (امارات متحده عربی 2،4 میلیون یورو تایلند 5،1 میلیون دلار ، پاناما 5،5 میلیون دلار)

محمدجعفر اسدی (ترکیه 8،9 میلیون یورو ، اسپانیا 21 میلیون یورو ، 3،7 میلیون لبنان دلار ، هنگ کنگ 13،2 میلیون دلار)

حسین طائب (ایتالیا 2،4 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 16 میلیون دلار ، شانگهای 172 میلیون دلار ، جزیره ویرجین؟ 44 میلیون)

سرتيپ پاسدار عبدالمحمد رئوفي نژاد (هند 4،7 میلیون یورو ، 23 میلیون قطر دلار ، ترکیه 19،1 میلیون دلار ، شانگهای $ 58 میلیون)

6،6 میلیون غلامحسین رمضانی (شانگهای 45 میلیون دلار ، پاناما دلار 69 میلیون ، سوریه $)

نبی الله حیدری (اتریش 3،1 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 10 میلیون یورو ، قطر میلیون دلار 11،5 ، تایلند 4،9 میلیون دلار)

یحیی رحیم صفوی (جزایر کایمان 290 میلیون دلار ، شانگهای 170 میلیون یورو ، ترکیه 12 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 34 میلیون ، آلبانی 7،9 میلیون دلار)

حسین شریعتمداری (بلژیک 320 میلیون یورو ، S . آفریقا 240 میلیون دلار ، مالزی 166 میلیون دلار ، روسیه 145 میلیون یورو ، پاناما 89 میلیون دلار ، ایسلند ، لیختن اشتاین : 1،31 میلیارد دلار ، امارات متحده عربی 238 میلیون دلار)

علیرضا پناهیان (7،2 میلیون دلار امارات متحده عربی ، قطر 10 میلیون یورو ، مالزی 56 میلیون 39 میلیون دلار ، هند $)

صادق محصولی 3،7 میلیون دلاری (32 میلیون دلار ترکیه ، روسیه 49،2 میلیون یورو ، بلژیک 12 میلیون یورو ، 17 میلیون دلار امارات متحده عربی ، مالزی ، شانگهای 78 میلیون یورو)

حمید رسایی (لا روشه شرکت Banquiers / UBS / HSBC Suisse دلار 121 میلیون ، مجارستان 4،3 میلیون یورو ، انگلستان (جرسی جزیره)؟ 5،2 میلیون ، امارات متحده عربی میلیون دلار 12 بلژیک 23 میلیون یورو ، ونزوئلا دلار 89 میلیون ، مالزی دلار 8،2 میلیون)

حاج منصور ارضی (امارات متحده عربی 3 حساب 18،3 میلیون یورو ، مالزی : 5،2 میلیون دلار)

حسن شایانفر (11،6 میلیون دلار امارات متحده عربی ، پاکستان 1،2 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدار محمد حسین صفار هرندی (اتریش ، اسپانیا ، امارات متحده عربی 39 میلیون دلار ، ترکیه 65 میلیون یورو ، برزیل 121،9 میلیون دلار ، مالزی 34 میلیون دلار ، هنگ کنگ 100 میلیون یورو)

محی الدین فاضل هرندی (عمان 48 میلیون دلار ، عربستان سعودی 44 میلیون دلار ، مالت 12 میلیون یورو ، اتریش 8 میلیون یورو (

غلامحسین عصابه دست (غلامحسین الهام) (UBS / حبیب بانک AG زوریخ / P & P خصوصی بانک 4 حساب اضافه کردن به 155 میلیون یورو ، ترکیه 14 میلیون دلار ، قطر 19 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 28 میلیون دلار)

حسین یکتا (مالزی 2 میلیون دلار ، امارات متحده عربی دلار 6،7 میلیون ، سوریه $ 4 میلیون)

سرتیپ پاسدار مصطفی آجرلو (اسپانیا 1،2 میلیون یورو 18 میلیون دلار امارات متحده عربی ، آفریقای جنوبی 3.5 میلیون یورو ، مالزی 12 میلیون)

احمد علم الهدی (تاجیکستان 0،6 میلیون دلار ، ترکیه 52 میلیون دلار ، پاکستان $ 7،4 میلیون ، امارات متحده عربی دلار 88 میلیون ، 65 میلیون دلار هنگ کنگ)

علی فلاحیان (UBS / کردیت سوئیس / Raiffeisenbank 6 به حساب اضافه کردن به 212 میلیون یورو ، اتریش 11 میلیون یورو ، سوریه 20 میلیون دلار ، مالزی 19 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 41 میلیون دلار ، ترکیه 42 میلیون دلار)

5،2 میلیون سرهنگ پاسدار عبدالرسول رضایی (ترکیه دلار 3،1 میلیون ، امارات متحده عربی $)

سعید حدادیان (آلمان 4،2 میلیون یورو اسپانیا 3،1 میلیون یورو ، 28 میلیون دلار امارات متحده عربی ، ترکیه 27،8 میلیون دلار ، هنگ کنگ 24 میلیون دلار)

حسین روشن (ترکیه 7،1 میلیون دلار ، امارات متحده عربی : 5،1 میلیون دلار ، بلاروس 3،9 میلیون دلار)

احمد جنتی (بلژیک 490 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 270 میلیون دلار ، کانادا 101 میلیون دلار ، مالزی دلار 310 ، S . آفریقا دلار 123 ، UBS / کردیت سوئیس / Hottinger & CIE / Mercantil بانک 1.4 میلیارد یورو)

علی جنتی (باربادوس 240 میلیون دلار ، سوئیس 19 حساب اضافه کردن به 890 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 41 میلیون دلار ، آلمان 57 میلیون یورو ، هنگ کنگ 400 میلیون دلار)

حسین معادیخواه (اتریش 41 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 10،2 میلیون دلار ، کویت 14،4 میلیون دلار)

علی اکبر ولايتي (آلمان 249 میلیون یورو ، UBS / اعتباری Suisse / Freie Gemeinschaftsbank Genossenschaft / CMB Banque Priv الکترونیکی (Suisse) 21 حساب اضافه کردن به 1،3 میلیارد دلار ، اتریش 7،9 میلیون ، مالزی $ 112)

مسعود میرکاظمی (امارات متحده عربی 2،2 میلیون دلار ، آلمان 43 میلیون ، ترکیه 4،3 میلیون دلار ، هنگ کنگ 56 میلیون یورو ، مالزی 48 میلیون یورو)

حبیب الله عسکراولادی مسلمان (مالزی دلار 144 میلیون ، چین / هنگ کنگ 480 میلیون دلاری بلاروس 50 میلیون یورو ، اتریش 200 میلیون یورو ، پاناما دلار 87 میلیون ، سوئیس 24 حساب 3،2 میلیارد یورو ، قطر دلار 144 میلیون ، امارات متحده عربی 355 میلیون یورو)

فتح الله عسکر اولادی (قطر 49 میلیون دلار ، ترکیه 15 میلیون دلار ، هنگ کنگ دلار 210 میلیون)

اسدالله عسکراولادی مسلمان (UBS / DZ PRIVATBANK / لا روشه و شرکت 1.1 میلیارد یورو ، ترکیه 85 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 120 میلیون یورو ، چین دلار 210 میلیون)

حسن خجسته باقرزاده (ایتالیا 14 میلیون یورو ، ترکیه 3،2 میلیون یورو ، مالت 4،2 میلیون دلار ، هند 9،8 میلیون دلار ، سنگاپور 4 میلیون دلار)

عبدالحسين سلطانی طباطبايي (کانادا C 24 میلیون دلار ، سوئیس 5 حساب اضافه کردن به 138 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 11 میلیون دلار ، ترکیه 16 میلیون دلار)

هدی طباطبائی (سنگاپور 3،8 میلیون دلار ، مالزی 23 میلیون یورو ، ترکیه از 3،4 میلیون دلار)

صادق طباطبائی (آلمان 22 میلیون یورو ، فرانسه 9 میلیون یورو ، ایتالیا 43 میلیون یورو ، UBS / لا روشه و Banquiers شرکت 76،3 میلیون دلار)

مرتضی طباطبائی (آلمان 3،5 میلیون ، اتریش 12 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 5،1 میلیون دلار ، ژاپن 424 میلیون yens )

فاطمه طباطبائی (آلمان 21 میلیون یورو ، UBS / P & P خصوصی بانک 45 میلیون یورو ، سوریه : 6،1 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدار محمد کوثری 1،1 میلیون (سوریه $ ، روسیه 20 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 28 میلیون)

حمید بهبهانی (چین 55 میلیون یورو ، هنگ کنگ؟ 40 میلیون نفر ، مالزی 52،1 میلیون دلار)

سرلشگرپاسدار رحیم صفوی (روسیه 45 میلیون یورو ، ترکیه 5،2 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 21 میلیون دلار ، هنگ کنگ 104 میلیون دلار)

عزت الله ضرغامی (ایتالیا 25 میلیون یورو ، ونزوئلا به 80 میلیون دلار ، روسیه 65،3 میلیون دلار)

مصباح یزدی محمدتقی (UBS ؟ 1،1 میلیارد ، کانادا 420 میلیون دلار C ، کردیت سوئیس 1.6 میلیارد یورو ، امارات متحده عربی 340 میلیون دلار ، هنگ کنگ 320 میلیون دلار)

مجتبی مصباح یزدی (UBS دلار 730 میلیون ، کانادا دلار 230 میلیون ، ونزوئلا دلار 193 میلیون ، پاناما دلار 12 میلیون ، امارات متحده عربی؟ 192 میلیون ، ترکیه 50 میلیون دلار ، انگلستان جرسی جزیره؟ 110 میلیون ، S . آفریقا 80 میلیون دلاری ، اسپانیا 61 میلیون یورو)

علی مصباخ یزدی (انگلستان 72 میلیون ، باهاما دلار 620 میلیون ، کانادا دلار 110 میلیون دلار ، ترکیه 21 میلیون دلار ، آلمان 120 میلیون یورو ، سوئیس 320 میلیون یورو)

سرتیپ پاسداراسماعیل احمدی مقدم (ترکیه دلار 2،3 میلیون ، امارات متحده عربی دلار 24 میلیون ، تایلند 55 میلیون دلار ، UBS / HSBC / Privatbank IHAG 11 حساب اضافه کردن به 240 میلیون یورو)

تیمسار پاسدار کارگر (هند 4،2 میلیون یورو ، شانگهای 103 میلیون دلار ، قبرس 25 میلیون یورو)

فاطمه سلطانی طباطبائی (آلمان 128 میلیون یورو ، فرانسه 42 میلیون یورو ، ترکیه 22 میلیون دلار ، جزایر کایمان 81 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدار یدالله جوانی (روسیه 11 میلیون دلار ، چین 120 میلیون یورو ، ترکیه 39 میلیون دلار ، نیجریه 80 میلیون یورو ، مالزی دلار 55 میلیون)

هاشم هاشم زاده هریسی (امارات متحده عربی 4،1 میلیون دلار یورو ، مالزی 12 میلیون دلار ، برزیل $ 9 میلیون)

مرتضی آقاتهرانی (کانادا C $ 12 میلیون دلار ، مالزی 34 میلیون دلار ، 65 میلیون دلار برمودا)

محمد محمدينيك ريشهری (امارات متحده عربی 380 میلیون دلار ، آلمان 52 میلیون یورو ، استرالیا 400 45 میلیون دلار ، سوئیس 6 حساب اضافه کردن به 1.3 میلیارد یورو ، ترکیه 29 میلیون دلار ، اتریش 49 میلیون یورو ، ایتالیا 44 میلیون یورو ، هنگ کنگ $ میلیون)

سرهنگ پاسداریدالله مرادی (4،1 میلیون دلار امارات متحده عربی ، ترکیه 2.3 میلیون یورو)

سرتیپ پادارعدالت فلاح زاده (2،9 میلیون سنگاپور دلار ، مالزی 14 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 3،1 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارحسین همدانی (چین 50 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 21 میلیون دلار ، اسپانیا 4.2 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارمحمد باقر ذوالقدر (کانادا C $ 3،2 میلیون دلار ، روسیه 11 میلیون یورو ، چین 60 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 11 میلیون یورو ، ترکیه 3،2 میلیون یورو)

سرهنگ پاسدارحسین گودرزی (هند 1،2 میلیون یورو ، استرالیا 11 میلیون دلار ، ترکیه 1،2 میلیون یورو)

مجتبی هاشمي ثمره (سنت وینسنت و 88 میلیون دلار گرنادین ، کردیت سوئیس 90 میلیون یورو ، اسپانیا 78 میلیون یورو ، در ونزوئلا 50 میلیون دلار ، ترکیه دلار 17،9 میلیون ، امارات متحده عربی دلار 124،6 میلیون ، مالزی 60،8 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 5 میلیون دلار)

عبدالحمید هاشمی ثمره (سنگاپور 51،1 میلیون دلار ، ترکیه 13،1 میلیون ، ونزوئلا 24 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 4،1 میلیون یورو)

مهدی هاشمی ثمره (ایسلند ، لیختن اشتاین 55 میلیون دلار ، ترکیه 6،8 میلیون دلار ، کویت 45 میلیون دلار ، امارات متحده عربی $ 5،2 میلیون نفر ، پاناما 31 میلیون دلار)

معصومه هاشمی ثمره (کردیت سوئیس 23 میلیون یورو ، جرسی جزیره 10 میلیون ، هنگ کنگ 41 میلیون دلار)

علی مبشری (امارات متحده عربی 4 میلیون دلار ، اتریش 9،2 میلیون یورو ، 22،7 میلیون دلار مالزی ، 47 میلیون دلار ، هنگ کنگ 120 میلیون دلار ، ترکیه 7 میلیون یورو ، آفریقای جنوبی؟ 55،3 میلیون نفر)

سرتیپ پاسدارهدایت الله لطفیان (مالزی 21 میلیون یورو ، شانگهای 78 میلیون دلار ، جرسی؟ 4،2 میلیون نفر)

محمد هاشمیان (ایتالیا 4،1 میلیون یورو ، اتریش 11 میلیون یورو ، ترکیه 3،2 میلیون یورو ، پاناما 88 میلیون دلار)

علی اکبر هاشمی بهرمانی -- رفسنجانی (آلمان 240 میلیون یورو UBS / عرب بانک (سوئیس) / اعتباری Suisse گروه AG 6،9 میلیارد یورو + 1.5 میلیارد دلار ، کانادا C دلار 220 میلیون ، ترکیه دلار 108 میلیون ، امارات متحده عربی 400 میلیون دلار ، مالزی 90 میلیون یورو ، لیختن اشتاین 4،4 میلیارد دلار)

یاسرهاشمی بهرمانی (سوئیس 450 میلیون یورو ، انگلستان 180 میلیون ، آلمان 25 میلیون یورو ، اتریش 11،2 میلیون یورو ، کانادا 43 میلیون C $ ، پاناما 800 میلیون دلار ، بلژیک 121،9 میلیون یورو ، هنگ کنگ 200 دلار ، امارات متحده عربی 14 میلیون یورو)

محسن هاشمی بهرمانی (انگلستان 105 میلیون ، ایسلند ، لیختن اشتاین 200 میلیون یورو ، استرالیا 400 دلار ، امارات متحده عربی 38 میلیون دلار ، ترکیه دلار 34 میلیون ، بلژیک 71،9 میلیون یورو)

محمدهاشمی بهرمانی (جزایر کایمان 290 میلیون دلار ، سوئیس 290 میلیون دلار ، ترکیه 45 میلیون یورو ، آلمان 201 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 59 میلیون یورو ، لیختن اشتاین 200 میلیون یورو)

علی هاشمی بهرمانی (کویت میلیون دلار 2،3 ، 24،2 میلیون دلار امارات متحده عربی ، بلژیک 11 میلیون یورو ، ایسلند ، لیختن اشتاین 560 میلیون یورو ، سوئیس 420 میلیون دلار)

فاضل لاريجاني (کانادا C 50 میلیون دلار ، UBS / کردیت سوئیس 840 میلیون یورو ، اتریش 120 میلیون یورو ، S . آفریقا 240 میلیون ، مالزی 49 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 120 میلیون دلار)

علی لاريجاني (کانادا C دلار 120 میلیون ، UBS / اعتباری Suisse 1.4 میلیارد یورو ، مالزی دلار 320 میلیون ، ایسلند ، لیختن اشتاین 400 میلیون یورو ، Trukey 54 میلیون یورو USA دلار 44 میلیون ، آلمان ، هنگ کنگ دلار 200 میلیون ، امارات متحده عربی دلار 34 میلیون) ،

صادق لاریجانی (UBS / کردیت سوئیس / Hottinger & CIE / LB (سوئیس) Privatbank 750 میلیون یورو ، ایسلند ، لیختن اشتاین 450 دلار ، مالزی 120 میلیون یورو ، هنگ کنگ $ 300)

تیمسار پاسدار عبدالله عراقی (اسپانیا 48 میلیون یورو ، شانگهای 120 میلیون یورو ، لبنان 61 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 125،1 میلیون دلار ، لبنان 69 میلیون دلار ، مالزی 91 میلیون دلار ، ونزوئلا 155 میلیون دلار ، سوئیس 3 حساب اضافه کردن به 230 میلیون یورو)

اسفندیار رحیم مشایی (ایالات متحده آمریکا 12 میلیون دلار ، کانادا 48 میلیون دلار ، هنگ کنگ 140 میلیون یورو ، امارات متحده عربی ، کردیت سوئیس / لیختن اشتاین 310 میلیون یورو)

علی اکبر جمشیدی (کردیت سوئیس / UBS / HSBC (Suisse) 150 میلیون یورو ، پاناما 34،8 میلیون دلار ، آلمان 4،2 میلیون یورو ، ترکیه 11 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 62 میلیون دلار)

محسن رفیقدوست (کانادا 120 میلیون C دلار ، ایتالیا 65 میلیون یورو ، اسپانیا 110 میلیون یورو ، آلمان 210 میلیون یورو ، هنگ کنگ 200 میلیون دلار ، قطر 48 میلیون یورو ، کردیت سوئیس 560 میلیون دلار)

مرتضی رفیقدوست (آلمان 134 میلیون یورو ، 220 میلیون دلار آروبا ، UBS / اعتباری Suisse / Hottinger & CIE C $ 844 میلیون یورو)

حمید ح سینی (اسپانیا 88 میلیون یورو ، مالزی 34 دلار ، باربادوس C $ 49 میلیون)

محمد حسینی (جزایر کایمان 45 میلیون دلار ، امارات متحده عربی دلار 15،2 میلیون ، جرسی جزیره (انگلستان) 29 میلیون ، ترکیه 5،2 میلیون دلار ، مالت 5،2 میلیون یورو)

محمود حسینی (کویت 3،89 میلیون دلار ، ترکیه 11 میلیون دلار ، مالزی جرسی 25 میلیون دلار ، 11،3 میلیون نفر)

تیمسارپاسدار حسن فیروزآبادی (کردیت سوئیس / UBS / Hottinger & CIE 5 حساب اضافه کردن به 1،7 میلیارد یورو ، چین 4 حساب اضافه کردن 634 میلیون دلار ، بلاروس 200 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 50 میلیون یورو ، سوریه 40 میلیون دلار)

سرلشگر پاسدار غلامعلی رشید (بلاروس 34 میلیون دلار ، روسیه 56 میلیون یورو ، بانک سوئیس / آدلر و شرکت Privatbank AG / کردیت سوئیس 130 میلیون یورو ، هنگ کنگ اتحادیه $ 55 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 11.5 دلار)

سرتیپ پاسدارمحمد رضا نقدی (لبنان 4 میلیون دلار ، نیجریه 56 میلیون یورو ، 92 میلیون دلار امارات متحده عربی ، آفریقای جنوبی 48 میلیون دلار ، قطر 12 میلیون دلار است. اسپانیا 18 میلیون یورو ، مالزی ، 144 میلیون ، هنگ کنگ 150 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارجلیل بابازاده (ترکیه 2،6 میلیون یورو رومانی 3،1 میلیون یورو ، آلبانی 1،9 میلیون یورو ، قبرس 12 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارابراهیم جباری (بلاروس 7،1 میلیون یورو ، ترکیه 2،1 میلیون یورو ، قطر 54 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارمحمد باقر قالیباف با (امارات متحده عربی 145 میلیون دلار ، ترکیه 24،2 میلیون یورو ، تاجیکستان دلار 1،1 میلیون ، اسپانیا 19،2 میلیون یورو ، بانک UBS / عربی (سوئیس) / BankMed (Suisse) 12 حساب اضافه کردن به 255 میلیون یورو)

مصطفی محمد نجار (امارات متحده عربی 40 میلیون دلار ، هند 18،3 میلیون یورو و بلژیک 3،2 میلیون یورو ، هنگ کنگ دلار 90 میلیون)

کامران دانشجو (سوئیس 140 میلیون یورو ، ونزوئلا به 14 میلیون دلار ، مالزی 47 میلیون دلار ، ژاپن 38 میلیون دلار ، اتریش 81 میلیون یورو ، S . آفریقا 7،9 میلیون دلار)

خسرو دانشجو (ایسلند ، لیختن اشتاین 50 میلیون یورو ، چک جمهوری 11 میلیون یورو ، مالت 4،2 میلیون یورو ، ترکیه 12،4 میلیون دلار (

فرهاد دانشجو (بلیز 59 میلیون دلار ، اسپانیا 11 میلیون یورو ، مالزی 4،9 میلیون دلار)

سرتیپ پاسداراحمد وحیدی (آلمان 112 میلیون یورو (منجمد) ، ترکیه 75 میلیون دلار ، روسیه 55 میلیون یورو ، چین 127 میلیون یورو ، ونزوئلا 130 میلیون دلار 34 میلیون دلار ، هند 11 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارمحمد حجازی (ایتالیا 6،2 میلیون یورو ، انگلستان؟ 5،2 میلیون (جرسی) ، مالزی 45 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارمسعود زریبافان (کانادا C 3،3 میلیون دلار ، تایلند 24 میلیون دلار ، قطر 5،9 میلیون یورو)

محمد رضا رحیمی (امارات متحده عربی 132 میلیون یورو ، چین 400 میلیون دلار ، روسیه 88 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارفرزاد اسماعیلی (چین 50 میلیون یورو ، بلاروس 34 میلیون دلار ، ترکیه 3،2 میلیون یورو)

علی محمدی (آفریقای جنوبی 54 میلیون ، کانادا C 82 میلیون دلار)

محمد محمدی (مالزی 36 میلیون دلار ، امارات متحده عربی 13 میلیون دلار ، کویت 21 میلیون دلار ، ترکیه 8،1 میلیون یورو ، شانگهای 65 میلیون یورو)

54 میلیون عباس کدخدائی (امارات متحده عربی 30 میلیون دلار ، ایتالیا 4 میلیون یورو ، کویت $ 0،3 میلیون ، هنگ کنگ $)

سرتیپ پاسدارعلی اکبر پور جمشیدیان (قبرس 4،4 میلیون یورو ، چین 75 میلیون دلار ، ترکیه 1،4 میلیون یورو)

محسن رضایی (اتحادیه بانک سوئیس / اعتباری Suisse / Caja د Ahorros د گالیسیا 11 حساب 1،45 میلیارد یورو ، آلمان 45 میلیون یورو ، ایتالیا 11 میلیون یورو ، اتریش 24 میلیون یورو ، امارات متحده عربی دلار 205 میلیون ، کانادا C دلار 45 میلیون ، آفریقای جنوبی؟ 490 میلیون)

ناصر سرمدی (قطر 32 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 11 میلیون دلار ، مالزی 21 میلیون دلار)

تیمسار پاسدار وحید حقانیان (ترکیه 7،2 میلیون یورو ، کانادا 32 میلیون دلار ، 120 میلیون دلاری کاستاریکا ، ونزوئلا 540 میلیون یورو ، S . آفریقا 230 میلیون دلار ، هنگ کنگ 500 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارفتح الله جعفری (چین 67 میلیون دلار ، مالزی 24 میلیون دلار ، اسپانیا 11 میلیون یورو)

علی سعیدی (ترکیه 1،1 میلیون ، 75 میلیون دلار امارات متحده عربی ، هنگ کنگ 92،9 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارعلی اکبر پور (کانادا CS23 میلیون ، چین 54 میلیون دلار ، اسپانیا 11 میلیون یورو)

م. ح. 14،6 میلیون پناهی پور (ترکیه $ 2 میلیون ، مالزی 14 میلیون دلار ، قطر 34 میلیون دلار ، هند 7،1 میلیون یورو ، امارات متحده عربی)

مجتبی ذوالنور (نیجریه 11 میلیون دلار ، قبرس 14،9 میلیون یورو ، روسیه 14 میلیون دلار ، هند دلار 7،9 میلیون ، ترکیه 4،4 میلیون یورو)

حسین سیب سرخی (امارات متحده عربی 3.1 آسیاب یورو N ، Pakist ؟ N 0،9 میلیون یورو ، ترکیه 1.3 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدار احمدرضا رادان (جزایر کایمان 205 میلیون دلار ، ترکیه 17 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 50 دلار ، بلاروس 200 میلیون یورو ، ونزوئلا به 45 میلیون دلار ، آفریقای جنوبی دلار 140 میلیون)

روح الله بهمنی (امارات متحده عربی 6،2 میلیون یورو ، لبنان 1،2 میلیون یورو ، آلبانی 1،2 میلیون یورو)

تیمسار پاسدار علی جباری (مالزی ، 75 میلیون دلار Shangh من دلار 120 میلیون دلار ، پرتغال 9،1 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدار حمزه قربانی (ترکیه 2،3 میلیون یورو ، قبرس 3،1 میلیون یورو ، یونان 2،9 میلیون یورو ، کویت 5،2 میلیون دلار)

عباس آخوندی (لبنان میلیون دلار 2،9 ، امارات متحده عربی ، 9،8 میلیون دلار ، ترکیه 5،2 میلیون ، مالزی 38 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارمحمود چهار باغی (شانگهای 50 میلیون دلار ، هنگ کنگ 29 میلیون دلار ، روسیه 12 میلیون یورو)

سرتیپ پاسدارمحمد علی نصرتی (ترکیه 3،1 میلیون یورو ، پرتغال 2،1 میلیون یورو ، امارات متحده عربی 9،2 میلیون دلار ، هنگ کنگ $ 52 میلیون)

مسعودحاجریان کاشانی (قطر 7،3 میلیون دلار ، اتریش 65 میلیون یورو ، ترکیه 13 میلیون یورو ، شانگهای 120،5 میلیون دلار)

سرتیپ پاسدارعزیز محمدی (هلند 3،2 میلیون یورو ، کره جنوبی 12 میلیون دلار ، مالزی 35 میلیون دلار)

آبرادات -- 17 تیر 1390 برابر هفتم جولای 2011 میلادی

متن کامل را می توانید در این پیوند بخوانید:
http://perslit.com/hesabhayebanki_efshagari.html

اسلام 1400 سال است که برای ایران و ایرانی خوشایند نبوده است – گیل آوایی

2011-07-06T12:07:00.001+02:00

خون گریه کرده ایم هر گاه تاریخ اسلام و جنایتهای آن در ایران را ورق زده ایم. اسلام در سرزمین ما جز بندگی و نفرت و عقب ماندگی و ریاکاری و ناآگاهی و خرافه نیاورده است. هیچگاه جان ایرانی از جنایت های اسلام در امان نبوده است. هر چه نفرت و فرهنگ غیر انسانی و بندگی کور و خرافه و باورهای بیمارگونه است از همین اسلام به ایران و ایرانی داده است. اسلام یکی از استثنایی ترین دینهای جهان است که در بی چشم و رویی محض نمک می خورد و نمک دان می شکند. هرآنچه که محمد و عمر و علی و نمایندگان جنایتکارش بر سر ایران و ایرانی خراب کرده است، امروز حکومت اسلامی به آشکارترین شکل آن بر سر ایران و ایرانی می آورد. به تک تک چهره های حکومت اسلامی و آنچه که از این جانیان گفته و عمل می شود بیاندیشید هیچکدامشان از یک باور انسانی که با جامعه ی انسانی امروز همخوانی و همگامی داشته باشد ندارند. چنان حقیر و ابله و خرافه مستند که در مقابل هر بالندگی ی انسان امروز با جنایت و خون تحمیل می شوند و با جهالت و جنایتی که حتی فکر آن هر انسان شرافتمند را می آزارد، بدیل غیر انسانی را پای می فشارند و ایرانی ِ بخون نشسته را به زور جنایتهای هولناک به تمکین وا می دارند. چنایت کرده و می کنند که به هزار باره به کسانی همچون یزید و شمر و ابن ملجم درودها فرستاده می شود که جانیانی از این دست را در همان بزنگاه تاریخی چنان کرده اند! و امام زمانشان را که زمانی در همین سرزمین بلازده به احترامش دهن آب می کشیدند و اسمش می بردند و با بردن اسمش از ازجای بر می خواستند، امروز به چنان طنزی بدل شده است که اگر همان امام زمان اخته شده در دل چاه به جاه و جلال ِ این جانیان رسیده است ورنه در باور همانانی که دهن آب می کشیدند و به احترامش بر می خواستند، جز یک ریاکاری دردآور نیست.

و این همه برآیند تفکر ایت الله های مالیخولیاییست که در مغاکهای متعفن خود آن را رشته اند و در ایران به خون نشسته پنبه شده است و بخون نشستن این دین نفرت انگیز میسر نبود تا در عمل جنایتباری اش بر همه باورمندانش آشکار شود.

هرگوشه از نماد و نمود حکومت اسلامی را می نگری نشانی از جنایتهای رفته به ایران و ایرانی می بینی که اسلام با خود آورده است.

آنچه که خوانده یا شنیده بودیم، با همه ی خونبارانه بودنشان برای ما چنین ملموس نبوده است که در حکومت اسلامی از سر می گذرانیم.

هر آنچه که از نفرت و توهم و خرافه و احکام غیر انسانی و زندگی بنده وار ِ همیشه در لابه و توبه و گریه و مرگ ستایی در قالب آیه و سنت و برداشتهای مالیخولیایی کسانی چون شبان خرافه مست، بر سر مردم آوار شد و تاریخ بشر از آن شرمگین است، بار دیگر در حکومت اسلامی نیز! تکرار شده و همان خرافه و فرهنگ قهقرایی اسلامی با توهمات و مالیخولیایی مشتی ابله بر سر ایران و ایرانی خراب می شود

فقر و فحشا و بیکاری و دزدی و ریاکاری تا ساده ترین نماد جامعه ی بجان آمده از مافیای اسلامی، ریشه دوانده است اما معرکه گردانان این دین نفرت انگیز در پی زنانه مردانه کردن اینجا و آنجای جامعه اند! مجسمه ها را می سازند و بر می چینند! دار و ندار ملت را به تاراج می برند و اساس هر تصمیم و برنامه و دگرگونی اقتصادی/فرهنگی/سیاسی جامعه را بر پایه رشوه و درامدهای سیاه ِ بده بستانهای آن تنظیم می کنند؛ دزد میلیاردی به وزارت و ریاست می رسد و واردات و صادرات تبهکارانه بی در و پیکر جریان می یابد و زن تهی دستی بخاطر دزدیدن گوشت از مغازه ای به بیغوله گاه مزدوران همین حکومت اسلامی برده می شود، آنگاه دادِ عمامه گُنده های همین حکومت و دین خونبارش از بی حجابی و قلیان کشیدن زنان در می آید! و این همه گواه روشن ناتوانی ِ ریشه ای همین دین و حکومت است که چون از حل ساده ترین معضل جامعه ی انسانی عاجز است به دست آویزهایی از این دست می پردازد تا فریبکارانه مسئولیت و ناتوانی خود در حل معضلات را لاپوشانی کند. این برخورد نه در سه دهه اخیر که همواره در این دین نفرت بار بوده است. در هیچ دوره از قدرت و حاکمیت و بقای این دین تبهکار، راه و روش انسانی به جامعه داده نشده است.

اگر دیروز در پی آن یورش خونبار با غارت کردن ثروت ایران و سرکوبهای خونبار و به بردگی گرفتن ایرانیان ِ پای بند به باور و فرهنگ نیاکانی خود، به تخریب فرهنگ و تمدن ایرانی پرداختند، امروز همان نشانه ها را به تباه ترین شکل اش از سر می گذرانیم

دیروز به زبان و هنر و آیین و تمدن ایرانی که سرآمد و نماد انسان متمدن بوده تاختند بگونه ای که همه این نمادها در یک ستیز هماره با سانسور و تابوسازی های اسلامی تا به امروز رسیده است و پس از چهارده قرن بار دیگر همان انسان ستیزی و آزادی کشی ِ اسلام پرده از چهره خود برکشیده و این روزگار تلخ تر از زهر را تجربه می کنیم.

اما اسلام با همه ی این تبهکاری ها و ریاکاری ها و غارتها و ویران کردنها، اگر در هر جای دیگری از این جهان توانسته است مردم آن را هویت داده و در خود حل کند، هیچگاه، تاکید می کنم، هیچگاه نتوانسته ایرانی را از ایرانی بودن تهی کند. ایرانی در گذر چهارده قرن با توانمندی و هوشیاری همه ی هنر و تاریخ و فرهنگ و زبان و باور بالنده اش را زنده نگه داشته و فرهیختگان ایرانی را با خود تا همین امروز ستوده و همراه کرده است. اگر تندیسهای خیام و فردوسی و آریو برزن و آرش کمانگیر ویران و جابجا می شوند! جایگاه و حضورشان در دل هر ایرانی بالنده تر از همیشه سبز می شوند.

اسلام بار دیگر چهره ی نفرت انگیزش را به ایران و ایرانی نشان داده است و این چالش دوباره ای برای فرزندان این اب و خاک است تا از تاریخ و شناسه های ملی خود دلیرانه دفاع کند. ایران به دست ایرانی تا به امروز پایدار مانده است. اسلام با یورش دوباره در هیبت متعفن حکومت اسلامی و جنایت و جهل و ریاکاری، راه بجایی نمی برد. این حکومت به گواه تاریخی اش در سرزمین اهورایی ایران، آب در هاون می کوبد!

گیل آوایی

15 تیرماه 1390

حکومت اسلامی ِ امروز، محصول سه دهه از ناکارآمدی و نابجایی دین سیاسی است - گیل آوایی

2011-06-29T14:47:00.004+02:00

یکی از نمادهای آشکار ِریاکاری وُ خود فریبی و توده های مردم را به باتلاق متعفن حکومت اسلامی کشاندن این است که از هر طیف و لایه و گروه و سازمان و حزب و چهره های برآمده از همین حکومت سراپا جهل و جنایت، شنیده و شعار داده می شود که به قانون عمل شود (همان قانون اسلامی)، آزادی انتخابات، آزادی زندانیان سیاسی، برگرداندن سپاه پاسداران به پادگانها و کوتاه کردن دستشان از اقتصاد کشور و........همه ی این حرفها! پس از سه دهه تجربه و نیز روبرو بودن با حاکمیت اسلامی ِ امروز که برآیند همان خشت ِ کج ِ این بنای عصر حجری است، می باشد که خون آشامانی همچون خمینی با تکیه بر همین اصول و پایه و سنت و آیه و خرافه ها گذاشته شده است. یعنی روندی که از همان زمان پیروزی انقلاب ِ این حضرات، که انتحار ملت ایران شده است، شکل گرفت و امروز به چنین جایگاهی رسیده است

حکومت اسلامی ِ امروز، محصول سه دهه از ناکارآمدی و نابجایی دین سیاسی است که به قدرت رسیده و به جنایتهای هولناک انجامیده است و این نه تازگی دارد و نه دور از ذهن است! منتها بسیارانی گویی به یک بیماری خود فریبی دچار شده اند که هنوز از این دین سیاسی دل نکنده و آن را مبرا از این برآیند می دانند. واقعیت چنان آشکار و در عین حال تکان دهنده است که تحت هیچ شرایطی با هیچ توجیه و دلیلی نمی توان انکار کرد.

جنایتها هولناکند. سرکوبها خونبارانه تر جاریست و همه دست در دست هم برای بقای حکومت نکبتبار اسلامی می کوشند و سکوت گورستانی تحمیل می کنند.(آنانی که به جنایت می کوشند دهانها را ببندند، آب در هاون می کوبند! فکر را در هیچ دوره ای از تاریخ نتوانستند زندانی کنند. نه محمد توانست نه علی توانست و نه فرزند خلف اش خمینی خون آشام!)

و این واقعیت هولناک از همان دوره های آغازین اسلام که به لشکرکشی ها و اشغال کشورهای دیگر و به زیر سیطره بردن ملتهای دیگر شروع شده و در هر دوره از این ماجرا جنایتهای هولناکی روی داده است که دورهای تاریخ را اگر به هر دلیل تاریخی بلحاظ فرهنگ و آگاهی و عرف و نمادهای قبیله ای و سنتهای قهقرایی آن زمان تاریخی، توجیه کنند، جهان ِ امروز و انسان ِ امروز نه آن را بر می تابد نه اصولن چنان معیارهایی را اجازه می دهد. از همین نگاه هرکه با هر ابزاری که بخواهد چنان شیوه های غیرانسانی و خرافی را تحمیل کند جز کندن ِ گور خویش و فرو رفتن در همان باتلاقی که از آن بر آمده است؛ راه ندارد.

در ایران بلازده ی ما که زخم کاری این دین سراپا نفرت و انتقام و تناقض بر پیکر هماره خود دارد و حقارت و ننگ ِفرهنگ اسلامی را هنوز که هنوز است بر هر نماد هویتی خویش می بیند، نه چنان ساختار فرهنگ قبیله ای از نوع صحرانشینان سومالی و سودان و عربستان را دارد و نه اصولن از ریشه و تاریخ و شناسه های خود محروم است که بتوان جنایتهای اسلام ناب محمدی را تحمیل کرد و بقا داد! به دیگر سخن ملت ایران تاریخ و فرهنگ و تمدنی دارد که خود از نمادهای برجسته ی بالندگی بشریت است و انسان امروز هنوز به باورها و معیارهای آن می نازد.

اما با همه آشکاری واقعیتهای خونبار در حاکمیت اسلامی، نمی دانم چه اصراریست که حتمن از درون همین حکومت جهل و جنایت می خواهند راه برون رفتی دنبال کنند. آیا غیر از این است که از سرنگونی این حکومت می هراسند!؟

هرچه که هست و باشد، تا جاییکه از درون ِ همین حکومت جنایتکار بیرون آمده اند، تعجبی ندارد ولی چرا بسیارانی دیگر از بیرون این حکومت به تفسیرهایی از این دست می پردازند که گویا این حکومت از یک مبناء منطقی برخوردار است و در تعاریف کلاسیک سیاسی می گنجد. گاه جناح میانه رو گاه تند رو گاه ملی/مذهبی، گاه ضد امپرالیسم، و چه و چه تفسیرها بافته می شود و پس از سه دهه هنوز هم چنان است که بود!

همه ی این حکومت از یک درونمایه قهقرایی و جنایتبار برخوردار است. گردانندگان آن هم چون کرکسی بر پیکر یک ملت افتاده اند و لاشخوری می کنند. دست پروردگانی جنایتکار را در آستین با خود کشانده اند که امروز چنین در جنایت و غارت چنگ می اندازند.

حکومت اسلامی در واقعیت یک مافیای تبهکاران دینی است که در حفظ و گسترش موقعیت و قدرت خویش دائمن در جدال و تنش و بحران است که در روند تکوینی خویش تبهکار می پروراند و بر سر کار می آورد. کنار زدن هر یک از این تبهکاران، بی آنکه ساختار مافیایی کنار زده شود، نتیجه ای جز از یک سکون ِ بی خطر به یک بحران خطرناک رفتن نیست. تجربه ای که از خاتمی به این سو به آشکاری هرچه تمامتر تجربه کردیم! سرها بریده شد و دهانها دوخته شد و قتلها و ترورها جریان یافت. و کسانی که امروز حکومت اسلامی را تداوم می دهند تبهکاران ِپروانده شده اند که از دل شکنجه و قتل و چاپلوسی و جنایت از نردبان قدرت بالا رفته اند و همینان تبهکارتر از خود می پرورانند به دیگر سخن آیت الله های با و بی عمامه ی دیروز، تبهکارانی همچون احمدی نژاد را پروراندند و احمدی نژادهای امروز تبهکارتر از خود می پرورانند. از این نگاه همه این جانیان چه آنکه با پنبه سر می برد چه اینکه با قمه! سر و ته یک کرباسند که در شمای کلی بودنشان در قدرت، جنایت است و غارت!

اگر دیروز نیروهای سیاسی چنان سرکوب می شدند امروز حتی مردم عادی نه تنها سرکوب می شوند که آشکارا مورد تجاوز هم قرار می گیرند اگر دیروز رهبران هرم قدرت در حکومت اسلامی در دایره ی روحانیت شیعه کیا و بیایی داشتند امروز هیچکدامشان ندارند یعنی تبهکارانی که توسط همانان پرورانده شده اند، آنان را اخته کرده اند!!! که خود کرده را تدبیر نیست، همینجاست!

براستی هیچ حرکت بالنده ای نمی تواند به نتیجه ای بالنده برسد مگر از یک باور، یک اعتقاد یک تئوری ِ بالنده برخوردار باشد. از این نگاه کجای این حکومت از یک اعتقاد بالنده برخوردار است!؟ کجای این ملی/مذهبی ها، دینمداران سیاسی، از یک اعتقاد بالنده برخوردار است!؟

مگر می شود از دینی که آنهمه از قتل و سرکوب و جهل و جنایت حکم می کند، به دمکراسی رسید!؟ مگر می شود از معیار برخورد با غیر مسلمان که جناتبارترین برخورد را روا می دارد، به آزادی رسید!؟. یک دروه از هزار چهارصد ساله نیست که با بردگی و غارت و قتل و تجاوز و نفرت همراه نبوده باشد. یک دوره از این دین سراپا جانی پرور نیست که انسان از ساده ترین حقوق انسانی برخوردار بوده باشد! هر که غیر این باور دارد، نمونه بیاورد! هر چه بوده و هست، فقط و فقط برای باورمندان خودشان روا داشته اند تازه اگر در سمت و سوی قدرتشان بوده باشند ور نه هیچ ساز مخالفی را بر نتافته اند و با تفاسیر گونانگون از امر به معروف و نهی از منکر و مزخرفاتی از این دست بر مخالف تاخته اند یا بنام کافر یا بنام منافق! و این هماره بوده است. یک امام یک مزرخرفی گفته و آن دیگر همان مزخرف را به گونه دیگری تفسیر کرده است! یک امام اشتباه دانسته آن دیگری حرام دانسته که در کلیت اش، چرخ در همان باتلاق متعفن بوده است .و این روند نه یک دوره دو دوره نه یک قرن دو قرن که همیشه این دین سراپا جهل و جنایت بوده است و تا جاییکه به ما ایرانیان برمی گردد هیچ چیز جز بردگی و بندگی و جهل و مرگ و عزا و لابه به ارمغان نداشته است ما که ملتی بوده ایم که برای هر نماد زندگی جشنی داشته و شادی ای داشته ایم، را ملت گریه دانسته اند! خونخوارترینهای اسلام را به ما ایرانیان تحمیل کرده اند. جنایتبارترینهای اسلام به ما تاخته اند!

نفرت برآنانی که از جانیان اسلامی اسطوره ساخته اند!

نفرت بر آنانی که از قاتلان شریفترین فرزندان ایران اسطوره ساخته اند!

نابود باد این دین و این حکومت و این جهل ِ جنایتبار!

ما از این دین و از این باورمندان اسلامی نه تنها به هیج جای بالنده ای نمی رسیم که هر بار عقب مانده تر، هر بار غارت شده تر هربار در باتلاق متعفن اسلامی فرو رفته تر می شویم!

برای رسیدن به خود، برای برخورداری از یک زندگی انسانی، برای رهیدن از خرافه ها، جهل و جنایت و غارت این لمپن های اسلامی، هیچ راهی جز تکیه بر باورهای ایرانی، جز تکیه بر ارزشهای نیاکانی خود، جز زنده نگهداشتن آیینهای ملی خود، جز دفاع از ایران ِ ایرانی، جز سرنگونی ِ همه حکومت اسلامی و دور ریختن همه نماد و نمود این دین جنایتکار نداریم. وظیفه و مسئولیت تاریخی، ملی و میهنی ماست که پوزه ی همه ی این حکومت را بخاک بمالیم. میان ایرانی و حکومت اسلامی دریای خون است!

لُمپن الله های حاکم همه ی دار و ندارشان را به میدان آورده اند تا شاید ناامیدی در دل جامعه بکارند. تا جوانانمان را ناکارآمد کنند. تا زنان مارا از چرخه ی تولید و زندگی دور کنند! و دقیقن در مقابل چنین سیاست کوردلان اسلامی، هر روز بر نیروی مبارزه با همه ی این حکومت بیشتر و شتابگیرتر می شود. هر روز به گستره ی مبارزه افزوده می شود. هر روز توهم بسیارانی به چهره های ریاکار ِ درون این حکومت مافیای تبهکاران اسلامی، ریخته می شود. هر روز مقاومت هر روز مبارزه هر روز اشکال مختلف برخورد با جنایتکاران اسلامی بیشتر و بیشتر می شود! دیروز اگر مردم ما خمینی و خط امامی ها را پشت سر گذاشتند امروز از ریاکاران اصلاح طلب گذشته اند. ملت سرنگونی همه این حکومت را می خواهد و تا به آن دست نیابد آرام نمی گیرد. تمام برخوردهای حکومت اسلامی گواه این واقعیت است. حکومت اسلامی چنان به وحشت و کابوس گرفتار آمده که حتی از ساده ترین اعتراض حتی از سو وُ درون خودشان هم می هراسد. برخورد های کور و لمپنانه ی نیروهای اوباش حکومت اسلامی چنان بلبشویانه و سراسیمه وار است که هر روز پریشانی و آشفتگی بیشتر از این حکومت آشکارتر می شود.

حکومت اسلامی خود بخوبی دریافته است که حقیرتر و ناتوان تر از آن است که بتواند بر سر کار بماند. جوانان دلیر ما به این جانیان میدان نخواهند داد.

با مهر

گیل آوایی

همه ی وزیر و و کیل و رئیس کنونی را هم عوض کنند چه روی می دهد!؟ - گیل آوایی

2011-06-21T13:24:00.003+02:00

تصور کنید همه ی وزیران و کیلان و رئیسانی که بر سر کارند را هم عوض کنند، چه روی می دهد!؟ باور کنید وضع بدتر می شود که بهتر نمی شود! بجای هر دزد و ریاکار و چاپلوس کنونی، یک نفر دزدتر، ریاکارتر، چاپلوس تر و حتی جانی تر، بجایش می نشانند! مگر تا کنون چنین نکردند!؟

تصور کنید مجلس کنونی را هم از همه ی تحفه های کنونی خالی کنند و بجایشان کسان تازه ای بنشانند، چه اتفاق می افتد!؟ باور کنید وضع بدتر می شود که بهتر نمی شود! اصلن هم به این نیست که رای داده شود یا نشود! بجای هر وکیل ِ ولایت ِ جهل و جنایت، یک نفر چاپلوس تر، یک نفر خائن تر، یک نفر تهی مغزتر بجایش می نشانند! مگر تا کنون چنین نکردند!؟

تصور کنید بجای رئیس قوه قضائیه، یک نفر دیگر بگذارند! باور کنید بتر می شود که بهتر نمی شود، یک نفر جاکش تر از همینی که هست خواهند گذاشت! مگر تا کنون چنین نکرده اند!؟

این شیوه، این برخورد، این ریاکاری، این بلاهت، این مدیریت کیلویی! از همان آغاز حکومت نحس اسلامی بوده است. از همان خمینی ریاکار گرفته تا همین ابله تر و حقیرتر از همه، خامنه ای!

در هر جای این حکومت، در هر بافت این حکومت در هر اصل و اساس این حکومت که بنگری، جز فرو رفتن در باتلاق متعفن تفکر و باورهای خرافی شان، هیچ نیست! جنایت از پی جنایت! ریاکاری از پی ریاکاری! غارت از پی غارت! تا جاییکه امروز غول هولناک ِمافیای تبهکاران اسلامی، ایرانی می کشند وُ ایران می فروشند و الله پاس می دارند! رهبر این حکومت حتی از اداره یک مستراح عاجز است اما بر یک کشور حکم می راند! رئیس قوه قضاییه اش از درک ساده ترین و ابتدایی ترین حقوق انسان عاجز است، بر قوه قضائیه ی یک مملکت ریاست می کند! رئیس مجلسش از درک ساده ترین نیاز جامعه مدنی عاجز است بر پارلمان یک کشور ریاست می کند و رئیس جمهورش بدتر از همه شان! یکی ...تر از دیگری!!!

براستی معیار یک لُمپن! یک ابله! یک عربده کش تهی مغز! چه می تواند باشد جز همینی که هر لحظه در این حکومت لُمپنُ الله ها، شاهدیم!؟

و همین می شود که ریاکاری ستوده می شود! متجاوز پاداش می گیرد! قاتل به ریاست و فقاهت می رسد! آیت الله اش فتوای شکنجه و قتل و تجاوز می دهد! و همه دست در دست هم، بقا و دوام چنین حکومت خونبار را پاس می دارند!

چرایی چنین روندی در حکومت اسلامی، نابجایی و ناروایی ِ این حکومت، بلاهت و فقدان ِصلاحیت وُ مشروعیت در همه ی این حکومت از ساده ترین چهره اش گرفته تا پیچیده ترینش! می باشد. به دیگر سخن این حکومت در زمانی که نباید باشد، هست! در جایی که نباید باشد، هست، کسانی که در جایگاه رهبر، رئیس، وزیر، وکیل قرار گرفته اند، هیچکدامشان نه تخصص، نه دانش، نه درونمایه، نه باور نه حتی ساده ترین شناسه ی لازم برای چنان جایگاهی، که باید داشته باشند، ندارند!

با چنین ناروایی و نابجایی و بلاهت پیشه گان و بی ریشه گان، همین می شود که همه ی ما از آن به تعفن قهقرا و خرافه کشیده شده و می شویم . هر روز هم بدتر می شود! هر روز هم روزگار ما سیاه تر از هر زمان دیگری می شود. هر روز حسرت دیروزمان باید باشد هر روز باید جنایتها و ناهنجاریهای هولناک را در زندگی روزمره خود شاهد باشیم.

وقتی لمپن ِ عربده کش در راس یک حکومت قرار می گیرد، چه می تواند غیر از اینی باشد که هست! ابله تر از خود، جانی تر از خود، خرافه مست تر از خود را بکار می گیرد! طوری شده که در طول تاریخ ِهمین اسلام ِ سراپا جهل و جنایت! روحانیتش تا این حد اخته نشده بودند که در این دوره از حاکمیت خودشان! شده اند! وقتی چنین خاکی بر سر خودشان بریزند! دیگران تکلیفشان معلوم است!

از وزیرش گرفته تا رئیس و نماینده و همه و همه نشان ِحقارت و توهین به یک ملت و یک سرزمین است!

تمامی این سه دهه حکومت اسلامی با همه خونباری اش مثل کابوسی می ماند که هنوز هم باور کردن ِ اینکه چنین حکومت در این زمان و در این مکان باشد! دشوار است!

با همه ی این سیاهی ها و تباهی ها و روزگار اهریمنی ای که حکومت خونبار اسلامی به ایران و ایرانی تحمیل کرده است! یک نکته را هیچگاه فراموش نکنیم که ایران میراث نیاکان ماست و ما وارثان اصلی این آب و خاکیم! زدودن پلیدی و نمادهای اهریمنی از چهره میهنمان پیش و بیش از هر کس و هر نیرویی، نه تنها بر عهده ی ما که وظیفه ی همه ماست.

با مهر

گیل آوایی

21 جون 2011

عوامفریبی غرب و جنایتهای حکومت اسلامی - گیل آوایی

2011-06-02T15:30:00.005+02:00

عوامفریبی غرب و جنایتهای حکومت اسلامی

براستی آدمی وا می ماند از اینهمه دو رویی، ریاکاری و عوام فریبی تو گویی اساس و پایه ی سیاست را جز منافع شخصی و کلان زالوهای مردم، چیز دیگری تشکیل نمی دهد. اخلاق سیاسی به بدترین شکل آن آلوده شده است. یکی از آتشهایی که مرا گیراند بیانیه ی اخیر کاخ سفید که از حکومت اسلامی( قاتل) می خواهد در مورد قتل هاله سحابی( مقتول) تحقیق کند. دو پهلویی این بیانیه از آنجاست که از یک سو حکومت اسلامی را مشروعیت می دهد و از آن می خواهد که در مورد قتلی که خودش مرتکب شده، تحقیق کند و از سوی دیگر گوشه ی چشمی به مردم ایران دارد که نسبت به مبارزه شان با آنان همراه است! و همین برخورد از سوی اروپا هم از دیرباز صورت می گیرفته و می گیرد و هنوز هم در بر همان پاشنه می چرخد

تردیدی نیست که هر کشور خارجی، اصولن جهان نسبت به نیرویی که اپوزوسیون هر کشوری دارد و موجودیتش را بی انکار می کند! برخوردشان را تنظیم می کنند و در ایران بلازده ی ما هم، چنان مرکزیت فراگیر اپوزوسیونی نیست که طرفِ چنین برخوردها و سیاستهای برون مرزی باشد ولی با همه ی این تنگناهای سیاسی ِ ما ایرانیان در مبارزه و سرنگونی حکومت جنایتکار اسلامی، کمینه در کمترین اندازه اخلاق و صداقت سیاسی باید موضع گیری منطقی ای حتی با کمترین حد صداقت توقع داشت. وقتی چنین آشکار! حکومتی می کشد و جنایت می کند، در خواست از آن که نسبت به قتل و جنایتش رسیدگی کند، چه می تواند باشد جز اینکه یکی از آن غیراخلاقی ترین و بی پرنسیپی سیاسی از غرب بویژه امریکا و اروپا را شاهد باشیم.

آنچه که کاخ سفید در مورد قتل هاله سحابی طی بیانیه ای اعلام کرده، برخورد با رویداد یا جنایت ِ تازه ای نیست که بتوان چنین موضع گیری ای را پذیرفت یا توجیه کرد چرا که تا کنون نمونه های جنایت ِ این جانیان آنقدر زیاد و روزمره است که چنین برخوردی از یک کشور قدرتمندی چون آمریکا چیزی جز ریاکاری و عوامفریبی نمی توان دانست.

از نمونه های هولناک ترور در خارج از ایران تا فتلهای زنجیره ای و از قتلهای زندانیان بی دفاع در دهه شصت تا همین جنایتهای پس از افتضاحی که انتخابات در حکومت اسلامی نام دارد که بگذریم، حداقل برخورد حکومت اسلامی به خود شهروندان امریکایی و اروپایی گواه مشخصی بر چنین موضع گیریهای ریاکارانه و عوامفریبانه است. با چنین نمونه ها و تجربه های آشکار، براستی چه می توان گفت که اروپا و امریکا در جنایتهایی که حکومت اسلامی بر سر ما ایرانیان آوار کرده است، سهیمند! مگر می شود یکجا چنان به قلب کشوری رفت و قاتل خرافه مستی را شکار کرد و در جایی دیگر دیکتاتوری را از سوراخ کشید بیرون و بر سر معمرقذافی جنایتکار در لیبی اینچنین خراب شد اما حکومت اسلامی را قاقا به لیلی اش گذاشت که در مورد قتلی که کرده تحقیق کند!؟ اصلن در حکومت اسلامی کسی یا سازمانی یا مسئولی ظرفیت و صلاحیت و بی طرفی ِ لازم برای چنین کاری را دارد!؟ اینهمه نمونهای هولناک قتل و شکنجه و جنایت در این حکومت را خودشان ماست مالی کرده اند! تمامی قوانین و قطعنامه های بین المللی را همین حکومت جنایتکار نادیده گرفته است حتی امضاء خود پای هر کنوانسیون بین المللی زا محترم نمی شمارد! چنین حکومتی چگونه می تواند مورد خطالب دولت یا سیاستمداری باشد که به جنایت خودش رسیدگی کند!؟

چه شوخی ی زشتی و چه ابلهانه برخوردیست این خود به خریت زدن!؟

ساده ترین برخورد صادقانه با اخلاق سیاسی و پرنسیپ انسانی از نگاه برخورد با معضلی در یک کشوری دیگر این می توانست باشد که درخواست تحقیق توسط یک هیئت بی طرف نمود همانکاری که در لبنان با جنایت رفیق حریری شد! چرا چنین برخوردی نشده و نمی شود!؟

چرا برای رسیدگی به جنایتهای تا کنونی حکومت اسلامی، هیئت تحقیق بین المللی تشکیل نشده است!؟
ریگ در کفش کدام دولت و سیاستمدار غرب است که اینهمه عوامفریبانه در مقابل حکومت اسلامی برخورد می کنند!؟

آنچه که از سوی اروپا و امریکا با حکومت اسلامی و جنایتهای این حکومت ِننگین رخ می دهد، یک توهین آشکار به شعور جمعی نه فقط مردم ایران که مردم اروپا و خود ِ آمریکا نیز می باشد!

گیل آوایی

2 جون 2011

حکومت اسلامی پدر را دقمرگ کرد و دختر را کشت و اصلاح طلبان اصلاح می کنند هنوز - گیل آوایی

2011-06-02T14:46:00.001+02:00

پیش از هر چیز بگویم که اوینها و خاورانها و قتلهای زنجیره ای و کهریزکها وتجاوزها و فقر و غارت در حاکمیت خرافه مستان ِ جنگیر و رمال به رهبری ِ آیت اللهی تهی مغزتر و حقیر تر از همه شان، روزمرگی یک ملت و یک کشور است و این ماجرای خونبار پایانی نخواهد داشت مگر همه ی این حکومت ننگین سرنگون شود. چنین حکومتی نه تنها اصلاح پذیر نیست بلکه هر راه برون رفت که از درون این حکومت نموده شود، ره به همان قهقرای جهل و جنایت ِ تاکنون خواهد بود و اصلاح طلبان ِ همین حکومت در دایره ی بسته ی اسلام ناب محمدی که بخوانش باتلاق متعفن نفرت و خرافه و انتقام، گرد نکبت ِ همین حکومت چرخ می زنند.

حکومت اسلامی همه ی ابزار لازم برای یک حکومت در ساختن جامعه ای انسانی را سه دهه پیش داشت و با چنان ظرفیت و منابع ملی ایران، به نکبت امروز رسیده است. نکبتی که تردید و توهم حتی از ساده ترین باورمند این تفکر و باور باید زدوده باشد.

ریاکاری و دروغ و فریب و نفرت و انتقام و مبانی هولناک قضایی و قهقرای متعفن فرهنگی، شناسه های انکار ناپذیر اسلام ناب محمدی در سرزمین اسلام زده ی ماست که بیش از سه دهه جان به لب همه ی ما ایرانیان رسانده است.

شاید فریاد به جان آمدنمان برای هر بیننده و شنونده و خواننده ای خسته کننده آید و تکرار آن نیز هولناکی ماجرایی را که بر سر ما ایرانیان آوار شده و هر روز بر ژرفا وُ گستره خونبارش افزوده می شود، در پرده ی بی تفاوتی بسیارانی قرار دهد اما پیامدهای چنین ساختار غیر انسانی با چنان نعره های اسلام و پان اسلامیسم و تطهیرهای ریاکارانه ی بسیاری از دین پناهان، هر روز وقیحانه تر به جزئی ترین و ساده ترین نماد و نمود زندگی همه ما نیش می زند و زهر آن فراگیرتر می شود بگونه ای که گویی همه ی جامعه ی ما چنان زهراگین شده که دیگر هیچ جنایتی وجدان جمعی را نمی گیراند و در بی چرایی دردآوری روزمرگی در حاکمیت اسلام ناب محمدی سر می کنیم. چه وحشتناک است خوی عادت به خفقان و استبداددر جامعه ای که شریفترین فرزندانشان به خاک و خون کشیده می شوند.

در خبرها آمده بود که هاله سحابی دختر عزت اله سحابی در مراسم خاک سپاری پدر بر اثر ضربه یک مزدور صاحب زمانی ِ حکومت اسلامی از پای در آمد. با خواندن این خبر دلم بدرد آمد از روزگاری که در آن چنین سلاخی می شویم و چرخه ی روزمرگی جامعه ی نه تنها خودمان که جامعه جهانی نیز روز از نو روزی از نو را سر می کنند

دریغ و درد از آن همت و عزم شور آفرین نسلی که با گران شدن چند شاهی بلیط اتوبوس شهر را به هم ریختند اما نسل امروز با اینهمه جنایت هولناک گرد کسانی چوخ بختیار، تئوری بار می کنند و راه اصلاحات می پویند! اصلاحاتی که با رهبری جنایتکار! به اصلاح جنایتکار فریاد می کنند! و این یکی از آن ریاکاری دردناک مشتی بی چشم و روست که رو از سنگ پای قزوین نیز برده اند.

هاله سحابی که به اتهام واهی و من درآوردی توطئه علیه امنیت ملی!!! در زندان حاکمیتی ضد ملی زندانیست، برای خاکسپاری پدر از زندان بطور موقت در می آید و بر سر خاک پدر با ضربه ناجوانمرد صاحب زمانی، جان می سپارد! احساس اینکه دختری در اندوه از دست دادن پدر چه می کشد و تداعی ِ حس آن رابطه عاطفی دختر با پدر در چنان لحظه ی غمباری که چه کمرشکن است، یک سوی این درد است و قتل دختر در چنین وضع دردناکی، سوی دیگر درد، که اینهمه در حاکمیت اسلامی به رهبری مردک تهی مغزی بنام ولایت وقیح با جنگیران و رمالان و مشتی لمپنهای بی همه چیز ناموس و غیرت و ارج و اعتبار اسلام و نبوت و قرآن و محمد و سنت پیامبرشان را با چنین آشکاری به تماشا می نهند

براستی کو آن عمامه از سر برداشتن آیت الله هایی که پا برهنه در کوچه های شهر راه بیافتند و از کیان ِ اسلامشان دفاع کنند! براستی کو آن حکم جهاد شان که سه دهه از امر به معروف و نهی از منکرشان سپری شده و جنایت از پی جنایت مملکت و ملتی را به خون کشانده است!؟

ریاکاری و دروغ و قتل و جنایت و بی عدالتی و دین گریزی و خرافه و فحشا و فقر و ناداری و بی عدالتی تا کجا باید باشد تا این حضرات به یک از هزار نعره های قرنهاشان در مساجد و منابر، عمل کنند! وقاحت آیت الله هایی همچون مصباح یزدی را نمی بینند!؟ دزدیها و جنایات جنتی ها را نمی بینند!؟ اینهمه ریاکاری و دزدی و قتل در حکومت اسلامی با رهبر حقیر و تهی مغزش نمی بینند!؟ اینها همه در حکومت اسلامی است! این جنایتها همه با احکام و اتکاء به اصول اسلامی و تفسیرهای اسلامیست! آیا اینهمه جنایت به اندازه ی آن خلخال زن نصارا نیست که به هزار باره از دهان همین حضرات ِعمامه بسر نعره ها زده شد که علی چنین و چنان می کرد و با آن از عدل و قسط و حکومت اسلامی سر می دادند!؟ جنایت تا کجا باید باشد!؟

در میان خبرهای این روزها خواندیم که در سوریه نیروهای نظامی آن کشور برای نخستین بار با مقاومت مسلحانه روبرو شدند! آیا ما نیز به چنین ضرورتی می رسیم!؟

پاسخ به این پرسش را نه چندان دور، از جوانانمان خواهیم شنید!

با احترام

گیل آوایی

15خرداد1390

اگر انفجار پالایشگاه آبادان نیروگاه اتمی بوشهرباشد چه می کنیم؟- گیل آوایی

2011-05-25T14:35:00.003+02:00

اگر انفجار پالایشگاه آبادان نیروگاه اتمی بوشهرباشد چه می کنیم؟

مدیریت یک اصل دینی نیست بلکه انسانی و همین جهانیست

حکومت الله بختکی اسلامی که به هیچ بنی بشری حساب پس نمی دهد و مشروعیتش را نه از مردم بلکه از صاحب زمان همیشه غائبش و دین سراپا تناقض و تضاد و نفرت و انتقام می گیرد، مدیریتش را هم از همان نگاه با همان منطق ِ بی منطقی و از همان سلام و صلوات می گیرد اما اساس و اصل مدیریت برآیند دانش و آگاهی ِ این جهانی و کاملن زمینی و مستلزم دانش و آموزش و باورهای علمی است و یکی از پایه های آن نیز مدیریت خطر یا همان ریسک مانیجمنت است که در ایران بلا زده ی ما نه تنها محلی از اعراب ندارد بلکه در بی مسئولیتی محض با ریاکاری ذاتی حکومت اسلامی به جنگیر و رمال از همان نوع نماز باران و دعا برای حل معضل بیکاری، لابه می شود. ( ساده ترین پرسش در مقابل چنین نگاهی به مسئله این است که برق تولیدی با چنین سرمایه گذاری نجومی، منطقیست!؟ خطرهای وجود چنین نیروگاه با چنین مدیریتی! چه می شود!؟ کدام مردم و سرزمینی تاوانش را می دهند!؟ آیا دنبال کردن چنین مسیری با چنین ویژگیها و نمونه های هشدار دهنده، مسئولیت یا بی مسئولیتیست!؟ حکومتی که از تامین نان مردم عاجز است و پرده بکارت هم از چین وارد می کند! آیا صلاحیت چنین صنعت حساس و نیروگاهی را دارد!؟)

واقعیت در سرزمین بلا زده ی ما از همان ابتدای بر سرکار آمدن حکومت اسلامی دو دیدگاه که شاید درست تر این باشد بگویم که کوری و بینایی بوده است مصداق همان شکل مار و کلمه ی مار ِ معروف که بیسوادی و حماقت و خرافه پاس داشته شده و می شود. اما حقایق علمی و پیامدهای هر کنش و واکنش در همین راستا نیازها و ضرورتهای بایسته خود را می طلبد به این معنی که اگر به یک کنش علمی عمل می شود پیامدهای علمی نیز اجتناب ناپذیر است یعنی وقتی از دانش بشری بهره گرفته می شود با دعا و استخاره و انشاءالله که چنین و چنان می شود، حل شدنی و پیش یا پس رفتنی نیست بلکه در همان گذر علم و منطق مدیریت شدنی و پاسخ دادنیست. یکی از همین نمونه ها نیروگاه اتمی بوشهر است. از خرافه پراکنی و مزخرفات هاله ی نوری که از دهان رئیس و رهبر و خبره ی حکومت اسلامی فراوان شنیده ایم، بگذریم، دانش و تکنولوژی و همه ی پایه های این دانش و تکنولوژی حتی اگر در ایمنی ترین و علمی ترین و پیش بینی شده ترین حالت نیز دنبال شود، خطرِ آن هولناکتر از آن است که بتوان در چنان خطری راه گریزی داشت.

باز هم اگر از ضرورت یا بکارگیری برق نیروگاههای هسته ای که بنا به یک مقاله تحلیلی در نشریه آلمانی، برآمده از سودجویی سرمایه داران کلان است نه نیاز و ضرورت جامعه ی بشری، بگذریم، به نیاز و تامین آن با توجه به منابع و توانمندیهای طبیعی و انسانی خودمان در ایران بنگریم می بینیم که چنین نیروگاهی نه ضرورتی داشته و دارد و نه اصولن فرهنگ چنین صنعت و تکنولوژی در جامعه ی ما وجود دارد ساده ترین دلیل چنین نگاهی به سرمایه های هدر رفته در ایجاد چنین نیروگاهی در ایران است و دست آویز بودن به دامان عقب مانده ترین درعین حال بی مسئولیت ترین منابع تکنولوژیک این صنعت در جهان است که روسیه با آن مافیای برآمده پس از فروپاشی سوسیالیسم ( واقعن موجود!) و کره شمالیست یعنی اینکه کبوتر با کبوتر باز با باز، حکومت اسلامی با همپالکی های خود دست دعا برداشته و نیروگاه اتمی را دنبال می کند و وحشت بسیارانی در ایران از این است که اگر فاجعه ای چون چرنوبیل یا فوکوشیما پیش بیاید با چند گوسفند قربانی کردن و دعا و نماز این جانوران مشکل و خطر برطرف خواهد شد!؟

از همین نگاه هر نماد و نمود اینجهانی در حکومت اسلامی نشان کاملی از بلاهت و حماقت و بی مسئولیتی است که دود کور کننده ی آن در وحله اول به چشم ما ایرانیان می رود و مردم منطقه نیز ار ترکش فاجعه ی آن در امان نیستند.

اگر سرمایه گذاران کلان در جهان به بخش نیروی برق هسته ای روی آوردند اما در ایران کمیسیون بگیرهای کلان چنین گرایشی را جا انداخته اند یعنی هر بلا یا فاجعه ای که از آن بر سر ملت و مملکت بیاید، مهم نیست بلکه سودی که در جیب این حضرات می رود مهم است و این روند نه فقط در بخش نیروگاه هسته ای که در هر زمینه که انگشت بگذاری چنین است. از اقتصاد و صنعت گرفته تا آموزش و درمان، از طبیعت گرفته تا منابع فراوان آن که هرچه و هرجا را می نگری، بختک مافیای حکومت اسلامی بر آن چنگ انداخته است و با چنین درونمایه ی هولناک وقاحتی! در حکومت اسلامی، همه چیز مدیریت الهی می شود و نه حساب پس دادنی است و نه منطقی این جهانی بر آن حاکم است و تداوم آن نیز با خونبارترین جنایتها تحمیل شده و می شود

انفجار در پالایشگاه آبادان هر چه که بوده باشد، نبودِ مدیریت مسئول و آگاه در این نظام اسلامی است. یک خرافه مستی در بالا رهبری می کند و هاله ی نورهایی در پایین با جن گیری و رمالی و مرثیه سر دادن مجیز همان وقاحت! شوم را می گویند و به دلالی و ثروت اندوزی مشغولند

آنچه که در ایران بلازده ی امروز شاهدیم پیامد همین مدیریت الله بختکی و فقاهتیست که اگر بیست سال پیش جلوی این فاجعه گرفته می شد، قدرت این جانیان بمراتب کمتر از امروز بود. به شرایطی رسیده ایم که بحث افشاگری و آگاهی دادن و رو کردن ماهیت این جانیان مطرح نیست بلکه روی سخن با همه ایرانیان است که فاجعه ی تداوم این حاکمیت خونبار نه فقط امروز ایران که فرداهای ایران را نیز خراب می کند. سرنگونی این حکومت تنها راه رهایی از خطرات هولناک آینده است. ما در مقابل ایران و فردای ایران مسئولیم.

با مهر

گیل آوایی

4خرداد1390

در حاکمیت جن گیران و رمالان، از مرده هم صدایی آید، عجیب نیست - گیل آوایی

2011-05-20T12:27:00.001+02:00

بارها فریاد کرده ایم که اصلاح طلب و اصول گرا و روشنفکر دینی و تاریک فکر دینی مردگان متحرکی هستند که هزار سال تاخیر در زاده شدنشان است اما باز دیده و شنیده ایم که جمعی تباهی و تحجر و خرافه ی این حشرات را بزک کرده و در قالب سفسطه های فلسفی/عرفانی به متوهمان ِ خدامست می فروشند و باز عریانتر، نکبت و شوربختی و سیه روزی ِ ما در زمان کنون که در چنبره ی خونبار حکومت اسلامی دست و پا می زنیم و قربانی می دهیم و دارها از سربداران سرزمین ما در کوی و برزن میهن مان برپاست و عجیب تر که از پی ِ بیش از سه دهه از حاکمیت خونبار و تجربه هولناک همین اصلاح طلب وُ اصول گرا وُ روشنفکران دینی وُ تاریک فکران دینی، باز با وقاحت مشمئزکننده ی ذاتی شان، فریب و ریاکاری بر سرمان آوار می شود. از جمله ی این فریبکاری ها دو روی یک سکه ( بخوانش یک تکه.....) است که خاتمی ها و احمدی نژادها به عیار بیت مافیایی خامنه ای تنور ماندن این جانیان بر اریکه قدرت را داغ می کنند

شاید یکی از بی بدیل ترینهای گواه باشد که یکی با وقاحتی اینچنین بگوید که : ظلمی که به رهبری شده است.....

وقاحت را می بینید!؟ قتل نداها ظلم به رهبریست! تجاوز و نابود کردن پیکر ترانه ها ظلم به رهبریست! کهریزکها ظلم به رهبریست! حسابهای میلیاردی خارج از کشور( داخل که دست خودشان است!) ظلم به رهبریست! مافیای نفت و دلار و دلالی ِ نکبتبار مجتبی خامنه ای پسرخوانده ی این حکومت نحس، ظلم به رهبریست! بگیر وُ ببندهای بی در و پیکر ظلم به رهبریست! فقر و اعتیاد و فحشا و گرسنگی و بیکاری و خانه خرابی، ظلم به رهبریست! شکنجه و سرکوب و گروگان گیری یک ملت، ظلم به رهبریست!

براستی با کدام زبان و کلمه و ناسزایی، آدمی می تواند خشم خویش را به چنین .........بیان کند که با این همه وقاحت بیاید روز روشن به مردم چنین بگوید!؟

و این وقاحت، تازه از اصلاح طلبان است! زشت ترش را از مصباح و خامنه ای و نوچه ها ی ملیجکشان احمدی نژادها سراغ بگیرید اما مخرج مشترک همه شان، همین حکومت نحس است. آخور همه ی این جانیان ِزشت خوی، همین حکومت خونبار است. چرا که اگر این حکومت به درک رود، هیچ کدام این حشرات نه فقط پشیزی ارزش و اعتبار نخواهند داشت بلکه در بیغوله ی متعفن تاریخی شان گور می شوند.

حال با آنهمه کشتار و جنایت و ریاکاری و غارت، چه شده است که ناگاه نوچه ی ملیجک، اپوزوسیون خامنه ای می شود و مشایی ایرانی و ایرانخواه از آب در می آید وُ ظلم شدن به رهبری از زبان خاتمی در می آید!، باید به این نکته ی به هزار فریاد، توجه کرد که هیچ فکر و هیچ طرح و هیچ حزب و هیچ سازمان و هیچ شخص و هیچ چهره از این دین سیاسی و حکومت خونبارش، در مسیر بالندگی و نیک بختی این سرزمین و مردمانش نیستند؛ هرچه هست این است که نفعی بیشتر ببرند، سهمی بیشتر از غارت داشته باشند، هر دزد و غارتگر ِ بی همه چیزی که پا روی دم آن یکی گذاشت، از میدان دلالی و رشوه و کمیسیون و بچاپ بچاپ بیرون کنند تا بقای بیشتر در این آخور ِ هرکی هر کی داشته باشند.

واقعیت این است که حکومت اسلامی به چنان آلودگی و خیانت و جنایت و بی هویتی ِ محض و لُمپنسیم ِمتعفن اسلامی رسیده است که هر حرکتی از سوی هر که و هرچه در این حکومت باشد، فرو رفتن هر چه بیشترشان در تعفن ِتَوَهُم و خرافه های جنایتبارانه شان است که در این ماجرا الله و محمد و قرآن و سنت قاتلانه شان هم در آن فرو می روند.

اما با همه ی این دست و پا زدنهای قاتلان در منجلاب متعفن اسلامی شان، روند اوج گیری مبارزه ی سرنوشت ساز با این حکومت، لحظه به لحظه شتاب بیشتری می گیرد. همه ی این ریاکاریها و عوام فریبی ها، ناشی از سرنگونی شان است. خودشان بهتر از هرکس دیگری می دانند که رفتنی اند چه بخواهند چه نخواهند و در این راستا تفاوت ِ سرنگونی این حشرات با دیگر دیکتاتورهای منطقه این است که حساب این جانیان را جوانان ایران می رسند. جوانان ما، همه ی این جوجه دیکتاتورها را بی لشکرکشیهای بیگانه، از سوراخهاشان بیرون می کشند.

اینهمه دستپاچگی و سرکوبهای بی حساب و دروغها و ریاکاریها، نشان از همین مبارزه و وحشت ِ حکومت اسلامی دارد.

اگر جوانان ِ دیروز، با کتاب به زندان برده می شدند و با سلاح بیرون می آمدند، امروز نیز همین نافرمانیهای مدنی و اعتصابات و مبارزات مسالمت آمیز به گلوله خواهد نشست و همه ی حکومت اسلامی را در هم خواهد کوفت. روزگار هیچ جنایتکاری، ابدی نبوده است. روزگار این جانیان نیز از این قاعده مستثناء نیست. آنانی که الله به بلاهت و وقاحت می فروشند، نمکپاش زخمهای مادران و پدرانی اند که در خاورانهای وطنمان روز حساب انتظار می کشند. آن روز نزدیکتر از هر زمان دیگریست. جانیان حکومت اسلامی از همین کابوس به هر دری می زنند از هر ریاکاری و فریب گرفته تا سیاستهای الله بختکی.

رویدادهای ایران پتانسیل دگرگونیهای عمیق و ریشه ای را بیش از هر زمان دیگری با خود دارد که فَوَران ِ آتشفشان آن هر لحظه ممکن است.

گیل آوایی
30 اردیبهشت 1390

ریاکاری اسلامی و جنگ گرگها، برای ایران و ایرانی نیست - گیل آوایی

2011-05-13T18:39:00.000+02:00

گفتن ندارد که حکومت اسلامی با خون و سرکوب و بحران بر سر کار است. ریاکاری و دروغ و خرافه، بدیل ِمشتی خرافه مست ِبی ریشه ایست که از یک سو خون شریفترین فرزندان این آب و خاک می ریزد و از سوی دیگر دار و ندار ما را به تاراج می برد.

جنگ زرگری و چالشهای دروغین و خود آفریده ی حکومت اسلامی جز ریاکاری مشمئزکننده برای انحراف افکار عمومی نیست که در دل آن سهم بیشتر از دیگری داشتن در قدرت و غارت بیشتر ثروت ملی ایران نهفته است. بحث امام زمان و ولایت فقیه و قرآن و اسلام حرفهای صد من یک قازیست که به کار ِ ساندیس خورهای حکومت می آید.

ناتوانی اسلام با همه ژستهای آیت اللهای موافق و مخالف خود را به خونبار ترین شکل نشان داده است و اسلام گرایان ِسیاست فروش، در بر همان پاشنه ای می چرخانند که از طالقانی ها و شریعتی ها گرفته تا مطهری ها و خمینی ها بلاهت آن را به هوراهای جاهلانه ی مشتی نا آگاه پراکنده اند. همه این سر و صدا ها جز ویرانی و عقب ماندگی و سیه روزی انسان در پی ندارد. اسلام و حکومت اسلامی در همه ی اشکالش ویرانگر و ضد انسانیست و باید در مغاک بلاهت و جهالت خرافه اش بماند تا دست از کار و زندگی و مدیریت جامعه بکشد. هر صدایی که با همین رنگ و بو در همین راستای پرتضاد و تناقض که خون انسان را شیشه کرده است، برآمده از وهم و باور خرافی همه ی آنانیست که از روی خوش خدمتی به الله و هراس از جهنم و درونمایه خرافه پرورانه شان است. اینان خاک در چشم بشریت می کنند.

حکومت اسلامی در تمامی مراحل عمر نکبتبارش هم کشته است، هم غارت کرده است. هم با بیگانه دست در تاراج دار و ندار ما داشته است، هم نمک خورده است؛ هم به وقیحانه ترین شکل آن نمکدان شکسته است.

امروز مشکل میهن ما همه ی این حکومت خونبار است. امروز مشکل ما اسلام نفرت انگیزیست که قدرت به هر قیمت پاس می دارد. امروز مشکل ما هر راه جویی با باورمندان و سیاست فروشان دینی است که زهر مهلک آن را بارها با بمیدان آمدن در پیکر ایرانی چشیده ایم. امروز مشکل ما شخص یا اشخاصی در حکومت اسلامی نیست. مشکل همه ی حکومت اسلامی است. بحث خامنه ای یا احمدی نژاد نیست بحث قانون اساسی و حکومت اسلامی نیست بحث بودن یا نبودن همه ی این حکومت است.

سروصداهای گرگهایی که امروز به جان هم افتاده اند نه از روی قانونمند بودن یا نبودن که بر سر سهم بیشتر داشتن از غارت ثروت ملی ایران است. درونمایه ی این جانیان چنگ انداختن بی چشم و رویانه است که خود و غیر خود نمی شناسد. مافیای خونباری که هیچ مرزی جز نفع بیشتر و قدرت بیشتر نمی شناسد. این جانانیان همان جوجه های ساندیسخور دیروزند که با شکنجه و کشتار و خوش خدمتی به همین آیت الله ها به جاه و مقام و مکنت امروز رسیده اند و قدرت بیشتر و همه ی حکومت را می خواهند و در این جدال چنگ اندازی ها به تنها چیزی که حتی فکر نمی کنند سرنوشت مردم و مملکت است. به تنها چیزی که حتی نمی اندیشند آینده این سرزمین است که چنین مشتی دزد بی همه چیز و رمال و جنگیر و گرگهای عمامه بسر و آخوند نما به جان همه افتاده اند.

یکی نفت را تیول بیت خونبارش می کند آن دیگری گوش می جهاند که سرش کلاه رفته، یکی میلیاردی قرارداد می بندد آن دیگری حسابهای میلیاردی اش را می انباند این یکی چنان آینده نگری کرده که حکومت اسلامی گورش هم گم شود جایی و مفری یدک داشته باشد آن دیگری صاحب زمان هار می کند و فتوا می دهد

و این همه جز خانه خرابی و فقر و بیکاری و اعتیاد و فحشا و قربانی شدن نسلها و آینده سوزی ایران و ایرانی نیست.

در هیچ کجای تاریخ چنین نارواییهایی سراغ نمی توان داشت جز تاریخ همین اسلام لعنتی. هیچ کوردلی و نمک کوری و بی ریشگی ی تاریخی نمی توان سراغ داشت جز تاریخ همین اسلام سیاسی ای که هر گاه سمت و سوی قدرت گرفت نفرت و خون و تباهی و جهل و جهنم آفرید.

همه ی این جانیان در کلیت شان ننگ بشریتند چه با قرآنشان چه با پیغمبرشان چه با سنت شان چه با رنگ و لعابهای سفسطه گران روشنفکرنماشان. همه شان انحراف و قهقرا می پویند. همه شان خاک در چشم مردم می ریزند یک نمونه، به معنی واقعی کلمه یک نمونه در تاریخ این جانیان نیست که گلی به سر بشریت زده باشند همه اش بندگی و نفرت و خرافه و جهالت و خون و انتقام است. برای هیچ یک از بایسته های زندگی انسانی چیزی ندارند جز ریاکاری و دروغ

آنچه که امروز بر همه ی ما آشکار است این است که در حکومت اسلامی از هیچ یک از چهره ها و سازمانها و حزب و گروهی از درون این حکومت، راه به رهایی و زندگی انسانی، نیست.

فراموش نکنیم آنچه که در مصر و تونس و لیبی و سوریه و.....گذشته و می گذرد، بر یک اشتباه و در عین حال تفاوت ما در ایران انگشت می نهد و آن اینکه در این کشورها مردم و رهبران سیاسی(مخالفان) آشکارا تغییر حکومت، سرنگونی حکومتشان را می خواهند و برای آن هم به میدان آمده اند اما در ایران رهبران برآمده از درون همین حکومت نحس نه سرنگونی حکومت اسلامی که کنار زدن بخشی از آن را می خواهند و این تفاوت بسیار عمیقی با خواستگاه مردمی دارد که سرنگونی حکومت را فریاد می کنند. چنین تفاوتی همه را به این روزهای مرگبار کشانده است. از همین نگاه است که برای دور ماندن از ریاکاری همه ی حکومت اسلامی از هر جانورش، از احمدی نژادها تا مصباح و خامنه ای و خاتمی و دیگر اسلام پناهان خوش باور، باید دست در دست نیروها و باورها و تفکر و طرح و برنامه هایی داد که سرنگونی این حکومت را آشکارا فریاد می کنند و به میدان آمده و می آیند.

جدلهای درونی حکومت اسلامی هیچ مشکلی از ما و سرزمین ما را حل نخواهد کرد. جدلهای درونی حکومت اسلامی با هر رنگ و لعابی که باشد، برای انحراف افکار عمومی و مبارزه عمومی با حکومت اسلامی است. تضادها و تناقضات و درگیری های زرگرانه یا حتی جدی در حکومت اسلامی برای مردم و منافع ملی ایران و نیکبختی ایرانیان نیست. یکی از اهداف این جدلها و تناقضات ایجاد شکاف و انحراف در میان مردم و ایجاد چالشهای ریاکارانه در جامعه است تا اصل مبارزه گم شود. آفرینش چهره های مخالف در درون حکومت اسلامی، طرح سوخته ایست که خاتمی پرچمدار آن است و دیدیم و با گوشت و پوست و استخوان لمس کردیم که چه ریاکارانی هستند.

همه این حکومت، ریاکار و غیر ایرانی و دشمن ایرانیان است. همه ی این حکومت باید سرنگون شود چه با عمامه چه بی عمامه.

با مهر

گیل آوایی

www.shooram.blogspot.com

اردیبهشت 1390

ریاکاری اسلامی و جنگ گرگها، برای ایران و ایرانی نیست - گیل آوایی

2011-05-12T12:47:00.000+02:00

و این همه جز خانه خرابی و فقر و بیکاری و اعتیاد و فحشا و قربانی شدن نسلها و آینده سوزی ایران و ایرانی نیست.

همه این حکومت، ریاکار و غیر ایرانی و دشمن ایرانیان است. همه ی این حکومت باید سرنگون شود چه با عمامه چه بی عمامه.

با مهر

گیل آوایی

اردیبهشت 1390

نجوا - گیل آوایی

2011-05-10T14:02:00.001+02:00

نجوا

گیل آوایی

10 مه 2011

دردهایت را بگو

به اندازه ی همه ی جهان می شنوم

می دهمش دست دوری و دلتنگی

تا بپوکد

آخر بار کجا بود

آه کشیدی

آه....ناله های پیرزنی بیاد دارم

که نه خدا می دانست

نه دخل و دخیلی

ناداری اش تاخت می زد بی امان

چه گریه ای بودش

پای آنهمه چل چراغ

فرش زیر پایش غریب بود

به پای زمخت و زخمی

که میانه مشترک آوای دستان نازک دخترکان ده

که تار و پودش با خود داشت

بگو

به اندازه ی همه جهان می شنوم

دردها اگر نگریزند

راه مرگلاخ ِ همه ی ما

که گرده پشته کرده ایم

سواری به نوبت

شیخ و شاه و یک وطن ریاکاری

قسمت ما چه بود

جز از برای مرگ بادا

زنده باد

زنده ماندن بی چرایی است این چنین

دستهایم هنوز راز هیچ بودنی

مشت نکرد

بیهوده بود مناره بلند

یاوه ها تمامی ندارند هنوز

چاه از برای کدام حماقت

چراغانی شده است

ما که ته چاهیم بی دلبخواه

بگو

به اندازه ی همه جهان می شنوم

اندوه انبوه فریاد می گیراند

از چه خموش

جنگلی که سربدارانش ببازد

چه می تواندش بود

جز تاراج

تبرها هنوز بیداد می کنند

وای اگر ریشه هامان نبود

گورهای دسته جمعی

تکرار

و چه انتظار کمرشکنی

سکوت جنگل هوار می کند امشب

گفته بودمت

اگر سکوت فریادهای فرو خورده نزاید

بیداد طوفان می کند

طوفانی که نه تو کاشتیش

نه آنکه به جنگل دل داده بود

غم غریبی است لب فروبستن

آوازها از چه فراموش شوند

وقتی دل غنج می زند

پایکوبان یک دریا سرود

در خیل انبوه بجان آمدگان

میدانی

وقتی های و هوی نابگاه رنگ باختند

شور شنیدن شررهای سبز

گوش جان می نوازد بی تاب

بگو

به اندازه ی همه جهان می شنوم

تو

از زبان من می گویی

از دهان من فریاد می کنی

قلبت در سینه ی من می تپد

چه حرفهای مشترکی

چه دردهای مشترکی

وقتی که سینه ات سر ریز

گوش همه ی جهان با من است

می شنوم

سخنی با دوستان مجاهد - گیل آوایی

2011-04-14T15:17:00.001+02:00

سخنی با دوستان مجاهد

سازمان مجاهدین خلق چوب ندانم کاریها و توهمات اسلام سیاسی اش را می خورد به همانگونه که منتظری خورد همانگونه که موسوی و کروبی خورد همانگونه که ملت ایران از این باور و تفکر سراپا جنایت و تناقض خورده است و تاسفبار اینکه هنوز در بر همان پاشنه می چرخد و سازمان مجاهدین خلق طوفانی را درو می کند که هژمونی کسانی چون رجوی بر این سازمان، باد آن را با همان توهمات و تحلیلهای برآمده از آن در سالهای نخستین انقلاب کاشته بودند. با همه احترام به تک تک بدنه مجاهدین باید بگویم که فرهنگ فرد پرستی و کیش شخصیت در این سازمان و ندانم کاریهای یکی از پی دیگری نه تنها خود سازمان را بخون کشاند بلکه همه ی ملت ما را اسیر بسیاری از رویدادها کرد که می شد از آن پرهیز نمود. و این میانه فرهنگ و برخورد و خود سانسوری ای بر بسیارانی حاکم شده است که مجال نقد و برسی و ریشه یابی نمی دهد و با برچسب زدنها و تاختنهای هوچی گرانه از نوع همانهایی که از سوی حکومت جهل و جنایت اسلامی اعمال می شود، برخورد می کنند. براستی چرا جزئی از عادتهای بد ما ایرانیان شده که وقتی کشته شدیم یا مردیم یا قربانی شدیم، های و هوی ها بلند می شود و خودقربانی نمایاندن، گرفتار می آییم. چرا به ریشه یابی ها و درمان درد خود نمی پردازیم ؟ چرا کسی یا کسانی که با ندانم کاریها و توهم ها و بسیاری دیگر از دلایل شناخته شده سبب فجایع هولناک شده و می شوند، پاسخگو نبوده و نیستند. چرا عادت کرده ایم همینطور سواری بدهیم و در چنبره هزار فاجعه دست و پا بزنیم هیچ کس هم نخواهد مسئولیتی بعهده بگیرد.

یک حاکمیت خونبار تمام ملت و مملکت ما را به خون و تباهی کشانده است. یک ملت را اسیر خرافه و جهالت و غارت کرده است و این می کند که هم اکنون شاهدیم و تاوان می دهیم و در رویارویی با چنین حکومتی نیرویی چنان گسترده با پشتوانه بیشترینه ی مردمی در ایران در چنین شرایط دردناکی قرار می گیرد که ریشه در یک روند اشتباه از پی اشتباه دارد و هنوز هم در بر همان پاشنه می چرخد

چرا رهبری مجاهدین نسبت به جان همه کسانی که در عراق هست و نیست خود را در خدمت رهبری شان گذاشته اند مسئولیتی نمی پذیرد. مجاهدین با کدام برنامه با کدام هدف با کدام طرح به عراق برده شدند؟ این برنامه و هدف و طرح همینی است که از صدام به بی پناهی امروز انجامیده است. آیا رهبری مجاهدین برنامه ای برای چنین شرایطی داشته است؟

مصاحبه با هزارخانی در پی حمله امریکا به عراق و سقوط صدام هنوز در گوشم هوار می شود که رهبری مجاهدین هیچ برنامه ای برای مجاهدان گرفتار آمده در عراق ندارد!

مگر می شود اینگونه طرح و برنامه ریزی کرد بعد هم هیچ!!!!؟ چه کسی در سازمان مجاهدین پاسخگوی این سالهای خون است!؟ چه کسی پاسخگوی به هدر دادن قدرت بی مانند مجاهدین در سالهای رفته است!؟ تا کی باید در یک لاک ِ سکتاریستی سر فرو رفت و به هیچ کس هم پاسخگو نبود!؟

سه هزار و پانصد مجاهد باقی مانده از آن فراخوانی ِ نیرو به عراق در خونبار ترین شرایط مانده اند و مرحله به مرحله سلاخی شده و می شوند یکی نیست در این سازمان از رهبری بپرسد که چرا چنین شده است!؟

یکی با آن خونباری آیت الله رهبری ِ مشتی قاتل و شکنجه گر می شود و همه ملت و مملکت را به خاک و خون می کشد و به هیچ کس پاسخگو نیست و یکی هم در این سوی جهان دربدری رهبر می شود و رجوی ایران ایران رجوی بار می کند و به هیچ کس هم پاسخگو نیست!

نه مجاهدم نه اصولن دشمن مجاهد اما به عنوان یک ایرانی که بنوعی داغ سه دهه از حاکمیت اسلامی برخود دارم، آیا می توانم بپرسم که رهبری مجاهدین در چنین کارزار خونبار با حکومت اسلامی چرا به اینجا کشیده شده است و مسئول چنین سیاستها و برنامها چه کس یا کسانی اند و چه برخوردی با آنان شده است!؟

ایا می شود پرسید که رهبری مجاهدین با آن سی خرداد شصت و این استقرار در عراق و آن لشکرکشی های خونبار که جز به کشتن دادن و دم تیغ ِ جانیان بردن ِ نیروها نبوده، به کجا رسیده اند و چرا پاسخگو نیستند!؟

آیا سه دهه از حاکمیت دینی چشم سازمان مجاهدین را باز نکرده است که اسلام سیاسی همین جنایتها و تناقضها و غارتها و ریاکاریها ست که همه ی ما از آن به روز سیاه نشسته ایم!؟ چرا هنوز آقای رجوی ادای خامنه ای در می آورد و خانم رجوی ادای رئیس جمهورهای رهبری را!؟

آیا سازمان مجاهدین به یک خانه تکانی اساسی نیاز ندارد!؟

شاید کار بجایی رسیده است که رهبری مجاهدین جز ادامه ی همین سکتاریسم راهی دیگر ندارند اما بدنه مجاهدین چه می کنند!؟

به باور من، سازمان مجاهدین باید عطای اسلام سیاسی را به لقایش ببخشد و راه به همبستگی بدون نگاه سکتاریستی ِ تا کنونی باز کند.

طرح شورای ملی مقاومت و رفتن به عراق و برنامه هایی در همین چارچوب راه بجایی نبرده و باید به تمام نیروهای مترقی بی هیچ هژمونی ِ تاکنونی بپیوندد و راه به یک همبستگی فراگیر بازکند.

سکتاریسم سیاسی/سازمانی/خطی بلای جان جنبش مترقی ایران بوده و است هنوز. ضمن پاسخگویی به سیاستها و برنامه های تا کنونی، به یک دمکراسی تشکیلاتی/حزبی/سازمانی باید گردن نهند. هر کسی در مقابل عملکرد خویش باید مسئول و پاسخگو باشد. ریاست و رهبری مادام العمر نیست! باید بنا به نیاز شرایط و خواست بدنه ی هر حزب و سازمان سیاسی برپایه دمکراسی و هژمونی اعضاء آنها تغییر یابد.

این را گفته ام تا گفته باشم. شاید گامی در جهت دور شدن از آن عادت بدی که اشاره اش در این نوشتار رفت، باشد.

با درود و احترام به همه اعضاء سازمان مجاهدین خلق ایران بویژه دلیران اسیر در اشرف

گیل آوایی